Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Κόμης Ιωσήφ Λουδοβίκος Άρμανσπεργκ»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
{{πηγές|17|01|2011}}
{{Πληροφορίες πολιτικού
|όνομα = Ιωσήφ Λουδοβίκος φον ΆρμανσμπεργκΆρμανσπεργκ
|εικόνα = Joseph Ludwig von Armansperg.jpg
|μέγεθος_εικόνας =
|λεζάντα = O Ιωσήφ Λουδοβίκος Κόμης του ΆρμανσμπεργκΆρμανσπεργκ
|αξίωμα = [[Αρχείο:Royal Coat of Arms of Greece (1863-1936).svg|22px]]<br />'''[[Κατάλογος Πρωθυπουργών της Ελλάδας|Πρωθυπουργός της Ελλάδας]]'''<br /><small>(ως Αρχιγραμματέας της Επικράτειας)</small>
|έναρξη = 20 Μαΐου 1835
|υπογραφή =
}}
O '''Ιωσήφ Λουδοβίκος Κόμης του Άρμανσπεργκ''' ([[γερμανικά|γερμ.]] ''Joseph Ludwig Graf von Armansperg'') (16/[[28 Φεβρουαρίου]] [[1787]] - 22 Μαρτίου/[[3 Απριλίου]] [[1853]]) ήταν [[Βαυαρία|Βαυαρός]] πολιτικός και πρόεδρος του συμβουλίου της [[Αντιβασιλεία Όθωνα 1833|Αντιβασιλείας]], που ορίστηκε από τις [[Μεγάλες Δυνάμεις]] να συνοδεύσει τον μέλλοντα Βασιλέα [[Όθων της Ελλάδας|Όθωνα]] στην [[Ελλάδα]] και να ασκήσει εξ ονόματός του την εξουσία ως την ενηλικίωσή του.
 
== Βιογραφικά στοιχεία ==
Ο Άρμανσπεργκ γεννήθηκε στο Καίτζτινγκ (Kötzting) της [[Κάτω Βαυαρία|Κάτω Βαυαρίας]] και πέθανε στη έπαυλή του στο [[Ντίγκεντορφ]]. Καταγόταν από σπουδαίο παλαιό οίκο ευγενών και από 26 ετών εισήλθε σε κρατικές διοικητικές υπηρεσίες όταν έμπλεος υπέρ της γερμανικής ελευθερίας έσπευσε το 1813 να συναντήσει τον Βαυαρικό στρατό και να προσφέρει μεγάλες υπηρεσίες. Μετά τη συνομολόγηση ειρήνης στο Παρίσι ανατέθηκε σ΄σ' αυτόν η διοίκηση του διαμερίσματος των Βοσγίων και στη συνέχεια όλων των μεταξύ του Ρήνου και Μεύσιδας χωρών.<br />
Όταν κλήθηκε στο συνέδριο της Βιέννης, υπερασπίσθηκε με πάθος τα συμφέροντα της Βαυαρίας.
 
Το [[1816]] και [[1817]] μετείχε στο έργο των επιτροπών του Ρήνου και του Δούναβη απ΄απ' όπου και άρχισε ν΄να ασχολείται με διεθνή θέματα. Αργότερα διορίστηκε νομάρχης, όπουθέση από την οποία οποία επέδειξε ιδιαίτερο ζήλο οικονομικής ανάπτυξης, γεγονός όπουτο οποίο, το 1820, διορίστηκετον οδήγησε στον διορισμό του ως διευθυντήςδιευθυντή του γενικού λογιστηρίου του κράτους. Στη συνέχεια εκλέχθηκεεξελέγη βουλευτής, όπουόμως για ελάχιστουςελάχιστες ψήφους δεν εξελέγη πρόεδρος της βουλής, πέτυχε όμως τη θέση του αντιπροέδρου, όπου και διακρίθηκε ως σπουδαίος ρήτορας. Υπό την ειδικότητα αυτή ετέθη επικεφαλής της αντιπολίτευσης των συντηρητικών φιλελεύθερων υποστηρίζοντας ένθερμα τη δημιουργία δημοτικών συμβουλίων για πρώτη φορά στη χώρα.
 
Όταν ανήλθε στοστον Βαυαρικό θρόνο ο πατέρας του Όθωνα, ο Λουδοβίκος Α΄, τον κάλεσε ν΄να αναλάβει την αναδιοργάνωση των δημοσίων υπηρεσιών του κράτους Έτσι όλοι σχεδόν οι διοργανωτικοί νόμοι που ακολούθησαν ήταν έργο του Άρμανσπεργκ, με συνέπεια να καταλάβει τη θέση του συμβούλου επικρατείας αναλαμβάνοντας και υπουργός των Οικονομικών και των Εσωτερικών. Ως υπουργός των Οικονομικών πέτυχε την τελωνειακή ένωση όλων των τότε γερμανικών χωρών, που θεωρείται και η πρώτη που σημειώθηκε στην Ευρώπη, και ταυτόχρονα την οικονομική ανόρθωση της Βαυαρίας.<br />
Παρά ταύτα αντιδρώντας συστηματικά στις διάφορες απαιτήσεις της Παπικής Αυλής της Ρώμης προκάλεσε το μίσος της παπικής [[καμαρίλα]]ς, του [[Μόναχο|Μονάχου]] και του συνόλου σχεδόν του καθολικού κλήρου, που αντιδρούσαν σε κάθε φιλελεύθερο νέο θεσμό που εισήγαγε. Κατάληξη αυτού του συνεχή πολέμου ήταν η απώλεια του χαρτοφυλακίου του. πουΟ Βασιλιάς όμως ο Βασιλεύς για να τον ανταμείψει για το τεράστιο έργο που είχε επιτελέσει τον εξέλεξεδιόρισε πρέσβη στο Λονδίνο., Θέσηθέση που τελικά ο Άρμανσπεργκ δεν αποδέχθηκε προτιμώντας την οριστική απόσυρσή του από τα δημόσια πράγματα, ιδιωτεύοντας στα κτήματά του.<br />
Από το [[1828]] διατελούσε όμως ισόβιος σύμβουλος επικρατείας, καθώς και ισόβιο μέλος της Γερουσίας της Βαυαρίας.
 
Το [[1832]] μετά από παράκληση του Βασιλέως της Βαυαρίας δέχθηκε να κατέβειμεταβεί στην Ελλάδα ως μέλος της πενταμελούςτριμελούς [[Αντιβασιλεία Όθωνα 1833|Αντιβασιλείας]], της οποίας και του ανατέθηκε η προεδρία. Άλλα μέλη της Αντιβασιλείας ήταν ο καθηγητής [[Γεώργιος Λουδοβίκος φον Μάουρερ]] και ο υποστράτηγος [[Καρλ Βίλχελμ Έυντεκ]].
 
== Αντιβασιλεία ==
{{κύριο|Αντιβασιλεία Όθωνα 1833}}
[[Αρχείο:Vlahouchi house.jpg|thumb|240px|Το [[Μέγαρο Βλαχούτση]] όπου κατοίκησε ο Άρμανσμπεργκ στην Αθηνα]]
Ο Άρμανσπεργκ έφθασε στην Ελλάδα, μαζί με τον Όθωνα και τα άλλα μέλη στις [[6 Φεβρουαρίου]] [[1833]] στο [[Ναύπλιο]], συνοδευόμενος από τη σύζυγό του και τις ωραίες κόρες του, με τη μεγαλύτερη εκ των οποίων ο Όθωνας δημιούργησε και ερωτική σχέση, επιτήδεια προστατευόμενη από τηντη μητέρα της. Όταν όμως αυτό έγινε γνωστό, ο ΆρμανσμπεργκΆρμανσπεργκ κατηγορήθηκε έντονα από τους πολιτικούς του αντιπάλους για προσβολή στο πρόσωπο του Βασιλέως, καθώς υποκίνησε τον ιατρό του στέμματος Βίτμερ να πιστοποιήσει ότι η διανοητική και οργανική ιδιοσυστασία του Όθωνα δεν επέτρεπαν γάμο, προκειμένου αυτός να παραμείνει κυρίαρχος της διοίκησης της Ελλάδας.
 
Παρόλα αυτά και για όσα αναφέρθηκαν προηγουμένως σχετικά με τις επιτυχείς δραστηριότητες στη πατρίδα του, ο ΆρμανσμπεργκΆρμανσπεργκ ούτε τόσο ευγενής στους τρόπους του ήταν ούτε διπλωμάτης και βεβαίως ούτε υποστηρικτής των γραμμάτων και των τεχνών υπήρξε. Ο απολυταρχικός τρόπος της διακυβέρνησής του δημιούργησε έντονες αντιδράσεις. Αφενός εντός του νεοσύστατου Βασιλείου, ειδικότερα όταν στράφηκε εναντίον των αγωνιστών της Ελληνικής Επανάστασης που διαφωνούσαν με την πολιτική του, ανάμεσα σε αυτούς και τοτον [[Θεόδωρος Κολοκοτρώνης|Κολοκοτρώνη]], που φυλάκισε και οδήγησε σε μία σκηνοθετημένη δίκη με την κατηγορία της εθνικής προδοσίας. Αφετέρου εκτός της Ελλάδας δημιουργώντας πλείστα διπλωματικά επεισόδια, κυρίως εθιμοτυπικά με την έκδηλη φιλοαγγλική πολιτική του. Μάλιστα ο ΜάουερΜάουρερ έφθασε στο σημείο δημόσια να τον καταγγείλει ως "''διδάσκαλον της ραδιουργίας''".
 
Μετά την ενηλικίωση του Όθωνα ανέλαβε πρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου (αρχικαγκελάριος) στις [[20 Μαΐου]] [[1835]]. Κατά την μετάβαση του Όθωνα στη Βαυαρία προκειμένου να νυμφευθεί την [[Αμαλία της Ελλάδας|Αμαλία]], η διακυβέρνησή του ήταν ακόμη πιο απολυταρχική. Έτσι όταν ο Όθωνας επέστρεψε συνοδευόμενος από τον Ρούντχαρτ αμέσως παύτηκε από τη θέση του [[1837]] και του αξιώματός του, προς κατευνασμό τόσο των Ελλήνων όσο και εκ των έντονων, εναντίον του, διαβημάτων της Γαλλίας, της Αυστρίας και της Ρωσίας για την υπέρμετρα αγγλόφιλη πολιτική του. Ο ΆρμανσμπεργκΆρμανσπεργκ στη συνέχεια επέστρεψε στη Βαυαρία με την οικογένειά του τον Μάρτιο του [[1837]] και τελώντας υπό τη δυσμένεια του στέμματος ιδιώτευειδιώτευσε μέχρι τουτον θανάτουθάνατό του το [[1853]].
 
 
 
[[Κατηγορία:Νεότερη ελληνική ιστορία]]
[[Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ελλάδας|ΑρμανσμπεργκΑρμανσπεργκ Ιωσήφ Λουδοβίκος]]
[[Κατηγορία:Βαυαροί]]
[[Κατηγορία:Γεννήσεις το 1787]]
Ανώνυμος χρήστης