Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Παναγία των Χαλκέων»

μ
(→‎Ιστορία και περιγραφή: τύπος του ναού)
Σύμφωνα με την [[Κτήτωρ|κτητορική]] επιγραφή του ιδρυτή που βρίσκεται στο ανώφλι της δυτικής εισόδου, η εκκλησία χτίστηκε το 1028 από τον ''[[πρωτοσπαθάριος|πρωτοσπαθάριο]]'' Χριστόφορο, ''[[κατεπάνω]]'' της [[Λομβαρδία|Λομβαρδίας]], και τη σύζυγο του Μαρία, τον γιο του Νικηφόρο και τις δυο του κόρες, την Άννα και την Κατάκαλη. Ο τάφος του Χριστόφορου πιθανότατα βρισκόταν σε ένα [[αρκοσόλιο]] στο βόρειο τείχος της εκκλησίας.<ref name="Ministry"/><ref name="ODB">{{citation | editor-first = Alexander | editor-last = Kazhdan |editor-link=Alexander Kazhdan | title = Oxford Dictionary of Byzantium | publisher = Oxford University Press | year = 1991 | isbn = 978-0-19-504652-6 | page=1569}}</ref>
 
Η κάτοψη της είναι αυτή του κλασικού "[[βυζαντινός ρυθμός|εγγεγραμμένου σταυροειδούς τρουλαίου ναού]]", που κυριάρχησε στην αρχιτεκτονική την εποχή της [[Μακεδονική δυναστεία|Μακεδονικής δυναστείας]]. Με τέσσερις κίονες να στηρίζουν τον κεντρικό τρούλο και χωριστό τριμερέςτριμερή τμήμαχώρο με δύο πεσσούς για το ιερό, ο ναός εντάσσεται ειδικότερα στη σύνθετη παραλλαγή του παραπάνω τύπου, που ήταν διαδεδομένη στην Κωνσταντινούπολη. Άλλοι δύο τρούλοι υπάρχουν στον [[νάρθηκας (αρχιτεκτονική)|νάρθηκα]]. Ολόκληρο το οικοδόμημα είναι χτισμένο από [[τούβλο|πλίνθους]], λόγω των οποίων ονομάστηκε "Κόκκινη Εκκλησία". Η εξωτερική όψη είναι διακοσμημένη με πλήθος καμαρών και παραστάδα, στοιχεία παρμένα από την [[Κωνσταντινούπολη|πολίτικηκωνσταντινοπολίτικης]] επιρροήεπιρροής. Εσωτερικά, μεγάλο μέρος της διακόσμησης με σκαλιστά μάρμαρα και [[νωπογραφία|νωπογραφίες]] έχει διατηρηθεί. <ref name="Ministry"/><ref name="ODB"/>
 
Mε την [[Πολιορκία της Θεσσαλονίκης (1422–1430)|άλωση]] της πόλης το 1430 από τους [[Οθωμανική αυτοκρατορία|Οθωμανούς Τούρκους]], η εκκλησία μετατράπηκε σε τζαμί που ονομαζόταν '''Καζανκιλάρ Καμί''' ("Τζαμί των Καζανοεμπόρων")<ref name="Ministry"/>
2.314

επεξεργασίες