Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μάχη των Πλαταιών»

μ
Ο Μαρδόνιος αποφάσισε να επιτεθεί όταν έμαθε για την υποχώρηση των Ελλήνων.<ref name=IX59>Ηρόδοτος, [[s:Ιστορίαι (Ηροδότου)/Καλλιόπη#59|Καλλιόπη 59]]</ref> Καθώς οι Σπαρτιάτες αντιμετώπιζαν προβλήματα, λόγω της επίθεσης του περσικού ιππικού, ο Παυσανίας έστειλε ιππέα για να ζητήσει τη βοήθεια των Αθηναίων.<ref name=IX60>Ηρόδοτος, [[s:Ιστορίαι (Ηροδότου)/Καλλιόπη#60|Καλλιόπη 60]]</ref> Οι Πέρσες άρχισαν να ρίχνουν βέλη κατά των Ελλήνων, αλλά ο Παυσανίας αρνήθηκε να επιτεθεί, λέγοντας ότι δεν είχε λάβει καλούς οιωνούς.<ref name=IX61>Ηρόδοτος, [[s:Ιστορίαι (Ηροδότου)/Καλλιόπη#61|Καλλιόπη 61]]</ref> Παρ' ολ' αυτά, οι Τεγεάτες επιτέθηκαν, κάτι που έκανε αργότερα και ο Παυσανίας, αφού έλαβε τελικά καλούς οιωνούς.<ref name=IX62>Ηρόδοτος, [[s:Ιστορίαι (Ηροδότου)/Καλλιόπη#62|Καλλιόπη 62]]</ref>
 
Οι Πέρσες έκαναν φράγμα με τις ασπίδες τους - για να αμυνθούν χρησιμοποιούσαν μεγάλη ασπίδα και κοντή λόγχη, ενώ οι Έλληνες φορούσαν πανοπλία απ' ορείχαλκο, έχοντας μπρούτζινη ασπίδα και μακρύ δόρυ, όπως και στον Μαραθώνα.<ref name=IX61/><ref name=IX65/> Η μάχη ήταν σκληρή, αλλά οι Έλληνες συνέχιζαν να σπάνε τις περσικές γραμμές. Οι Πέρσες προσπαθούσαν απεγνωσμένα να σπάσουν τα δόρατα των Ελλήνων, μόνο που οι τελευταίοι μπορούσαν να πολεμήσουν και με τα ξίφη τους. Ο Μαρδόνιος βρισκόταν στο πεδίο της μάχης, περικυκλωμένος από τους χίλιους σωματοφύλακες του<ref name=IX63>Ηρόδοτος, [[s:Ιστορίαι (Ηροδότου)/Καλλιόπη#63|Καλλιόπη 63]]</ref>, αλλά ο ΑειμνήστοςΑείμνηστος από τη Σπάρτη τον πέτυχε στο κεφάλι (ίσως με πέτρα) και τον σκότωσε.<ref name=IX64>Ηρόδοτος, [[s:Ιστορίαι (Ηροδότου)/Καλλιόπη#64|Καλλιόπη 64]]</ref> Τότε οι Πέρσες άρχισαν να υποχωρούν, ενώ η σωματοφυλακή του Μαρδόνιου εκμηδενίστηκε.<ref name=IX65>Ηρόδοτος, [[s:Ιστορίαι (Ηροδότου)/Καλλιόπη#65|Καλλιόπη 65]]</ref> Ο Αιγινήτης Λάμπωνας, βλέποντας τον Μαρδόνιο να πέφτει νεκρός και ενθυμούμενος ότι ο Ξέρξης αποκεφάλισε το πτώμα του βασιλιά της Σπάρτης Λεωνίδα μετά τη μάχη των Θερμοπυλών, είπε στον Παυσανία: "Ιδού η ευκαιρία να εκδικηθείς για τον αποκεφαλισμό του Λεωνίδα." Εννοώντας να αποκεφαλίσει το πτώμα του Μαρδόνιου. Ο Παυσανίας απάντησε: "Λάμπωνα αυτές τις πράξεις τις κάνουν οι βάρβαροι και όχι οι Έλληνες." Αρκετοί Πέρσες σώθηκαν (περίπου 40.000 άνδρες), καθώς βρίσκονταν υπό τη διοίκηση του Αρτάβαζου, ο οποίος αρνήθηκε να επιτεθεί στους Έλληνες<ref name=IX58>Ηρόδοτος, [[s:Ιστορίαι (Ηροδότου)/Καλλιόπη#58|Καλλιόπη 58]]</ref> - όταν ξεκίνησε η πανωλεθρία των Περσών οδήγησε τον στρατό του στη Θεσσαλία.<ref name=IX66>Ηρόδοτος, [[s:Ιστορίαι (Ηροδότου)/Καλλιόπη#66|Καλλιόπη 66]]</ref>
 
Στην άλλη πλευρά του πεδίου της μάχης, οι Αθηναίοι νίκησαν τους Θηβαίους, οι οποίοι κατά τον Ηρόδοτο ήταν οι μόνοι από τους Έλληνες συμμάχους των Περσών που πολέμησαν με πείσμα.<ref name=IX67>Ηρόδοτος, [[s:Ιστορίαι (Ηροδότου)/Καλλιόπη#67|Καλλιόπη 67]]</ref> Οι Θηβαίοι, για να μην υποστούν περισσότερες απώλειες, πήραν διαφορετικό δρόμο απ' ότι οι Πέρσες.<ref name=IX68>Ηρόδοτος, [[s:Ιστορίαι (Ηροδότου)/Καλλιόπη#59|Καλλιόπη 59]]</ref> Οι Έλληνες επιτέθηκαν στο στρατόπεδο των Περσών και τους έσφαξαν.<ref name=IX69>Ηρόδοτος, [[s:Ιστορίαι (Ηροδότου)/Καλλιόπη#69|Καλλιόπη 69]]</ref><ref name=IX70>Ηρόδοτος, [[s:Ιστορίαι (Ηροδότου)/Καλλιόπη#70|Καλλιόπη 70]]</ref> Κατά τον Ηρόδοτο, 43.000 Πέρσες κατάφεραν να επιζήσουν (οι 40.000 του Αρτάβαζου συν 3.000 που γλίτωσαν απ' τη σφαγή), ενώ στη μάχη σκοτώθηκαν 257.000 άνδρες, 159 από τους οποίους ήταν Έλληνες (Σπαρτιάτες, Τεγεάτες και Αθηναίοι).<ref name=IX70/> Ο Πλούταρχος γράφει ότι σκοτώθηκαν 1.360 Έλληνες,<ref>Πλούταρχος, [[s:Βίοι Παράλληλοι/Αριστείδης|Αριστείδης 19]]</ref> με τον Έφορο και τον Διόδωρο να δηλώνουν ότι στη μάχη σκοτώθηκαν δέκα χιλιάδες Έλληνες.<ref>Διόδωρος Σικελιώτης, [[s:Ιστορική Βιβλιοθήκη/ΙΑ|ΙΑ 33]]</ref>
62

επεξεργασίες