Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

μ
Εξελληνισμός+επιμέλεια με τη χρήση AWB (10111)
Καταγόταν από ιστορική [[Οικογένεια Καρρέρ|οικογένεια]] της [[Ζάκυνθος|Ζακύνθου]] με ρίζες από την [[Κύπρος|Κύπρο]] και τη [[Μάλτα]]. Ήταν γιος του Κωνσταντίνου Καρρέρ και της Πηγής Χαριάτη. Αδέλφια του: η Ιωάννα και ο [[Φρειδερίκος Κ. Καρρέρ|Φρειδερίκος]] πολιτικός και λογοτέχνης. Σύζυγός του: η υψίφωνος [[Ισαβέλλα Ιατρά]], πρωταγωνίστρια και ερμηνεύτρια των έργων του.<br />
Σπούδασε μουσική στη Ζάκυνθο και την Κέρκυρα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1850 εγκαταστάθηκε στο [[Μιλάνο]], όπου παρουσίασε με μεγάλη επιτυχία από τη σκηνή των θεάτρων Carcano και Alla Canobbiana τα πρώτα του σκηνικά έργα (τρεις [[όπερα|όπερες]] και δύο [[μπαλέτο|μπαλέτα]]). Στην ίδια πόλη συνέθεσε πολυάριθμα έργα μουσικής δωματίου.<br />
 
Το 1857 επαναπατρίστηκε και έκτοτε παρέμεινε στη Ζάκυνθο έως το τέλος της ζωής του, άρρηκτα συνδεδεμένος με την πολιτιστική ζωή του νησιού.<br />
 
Το 1858 μετέβη στην Αθήνα και εξετέλεσε ενώπιον του βασιλικού ζεύγους, Όθωνος και Αμαλίας, αποσπάσματα από την όπερά του ''Μάρκος Βότζαρης''. Ωστόσο, η από σκηνής παράσταση του έργου, λόγω του αντιοθωμανικού του περιεχομένου, στάθηκε αδύνατη εκείνη την εποχή. Εν τέλει ο ''Μάρκος Βότζαρης'' πρωτοπαρουσιάστηκε στην Πάτρα το 1861 και στη συνέχεια γνώρισε αλλεπάλληλες σκηνικές διδασκαλίες στα ελληνικά θέατρα του 19ου αιώνα. Η τελευταία του, νεοκλασικιστικού ύφους, όπερα ''Μαραθών-Σαλαμίς'' ανέβηκε σε παγκόσμια πρώτη το 2003 από την [[Εθνική Λυρική Σκηνή]].<br />
 
Κατά τη διάρκεια της καλλιτεχνικής του σταδιοδρομίας ο Καρρέρ επίσης εργάστηκε ως μουσικοδιδάσκαλος, διευθυντής ορχήστρας και συμβασιούχος ιμπρεσάριος.<br />
 
Ο Παύλος Καρρέρ υπήρξε ο δημοφιλέστερος Έλληνας μουσουργός του 19ου αιώνα{{παραπομπή}}. Στο συνθετικό του ύφος εντοπίζονται ιταλικές επιδράσεις, κυρίως από τον [[Βέρντι]] και το όψιμο [[belcanto]]. Ωστόσο, το μουσικό του ιδίωμα διακρίνεται για το ιδιαίτερο προσωπικό του στίγμα, καθώς και για την προσπάθειά του να προσδώσει εθνικό χρωματισμό στις δημιουργίες του. Ήταν ουσιαστικά ο πρώτος Έλληνας "εθνικός" μουσουργός, ο οποίος κατέθεσε μία ολοκληρωμένη συλλογή από φωνητικά έργα με εθνικά θέματα, ελληνόγλωσσα λιμπρέτα και στίχους και μελωδίες εμπνευσμένες από τη δημοτική παράδοση, αλλά και τη νεώτερη αστικολαϊκή δημιουργία της Ελλάδας.
* ''Δέσπω'' - 1875
* ''Μαραθών-Σαλαμίς'' - 1886-1888
 
 
== Παραπομπές ==
{{Παραπομπές}}
{{reflist}}
 
== Πηγές ==
 
==Βιβλιογραφία==
*Κονόμος Ντίνος (επιμέλεια), «Ἀνέκδοτα Ἀπομνημονεύματα τοῦ Παύλου Καρρὲρ», περιοδικό ''Φιλολογικὴ Πρωτοχρονιὰ'' (Ἀριστ. Ν. Μαυρίδης), χρόνος 19ος, Αθήνα, 1962, σ. 239-277.<br />
*Λεωτσάκος Γιώργος (επιμέλεια), ''Παύλος Καρρέρ, Απομνημονεύματα και Εργογραφία'', Μουσείο Μπενάκη & Ιόνιο Πανεπιστήμιο-Τμήμα Μουσικών Σπουδών, Αθήνα, 2003.<br />
*Λούντζης Νίκιας, «Παύλος Καρρέρ – Πρωτοπόρος εθνικής μουσικής», Συμβολή εις την ιστορίαν της επτανησιακής μουσικής, Πρακτικά ομότιτλου συνεδρίου, Εταιρεία Κεφαλληνιακών Ιστορικών Ερευνών, Αργοστόλι, 2000, σ. 67-74.<br />
*Ξεπαπαδάκου Αύρα, ''Ο Παύλος Καρρέρ και το Μελοδραματικό του Έργο'', Διδακτορική Διατριβή, Ιόνιο Πανεπιστήμιο-Τμήμα Μουσικών Σπουδών, Κέρκυρα, 2005.<br />[http://phdtheses.ekt.gr/eadd/handle/10442/14298]
*Ξεπαπαδάκου Αύρα, «Ο ''Μάρκος Βότζαρης'' του Παύλου Καρρέρ: Μία “εθνική” όπερα», περιοδικό ''Μουσικός Λόγος, Εξαμηνιαία Επιθεώρηση Μουσικής'', Τεύχος 5, Μουσικός Εκδοτικός Οίκος Κ. Παπαγρηγορίου – Χ. Νάκας, Καλοκαίρι 2003, σ. 27-63.<br />
*Ξεπαπαδάκου Αύρα, «Το πολυπαθές μελόδραμα ''Μαραθών–Σαλαμίς''», ''Παράβασις, Επιστημονικό Δελτίο Τμήματος Θεατρικών Σπουδών Πανεπιστημίου Αθηνών'', Ergo, Αθήνα, 2004, σ. 113-123.<br />
*[http://www.academia.edu/723535/_The_national_element_in_the_Ionian_Opera._The_case_of_Paolo_Pavlos_Carrer_ Ξεπαπαδάκου Αύρα, «Το εθνικό στοιχείο στην επτανησιακή όπερα. Η περίπτωση του Παύλου Καρρέρ», ''Αριάδνη, Επιστημονικό Περιοδικό της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης'', Ρέθυμνο, 2011, σ. 169-199] {{pdf}}.<br />
* [http://www.theatre.uoa.gr/fileadmin/theatre.uoa.gr/uploads/PDF_Files/EPTANISIAKI%20OPERA.PRAKTIKA%20SYNEDRIOU.pdf Ξεπαπαδάκου Αύρα, «“Λεπτή κόκκινη γραμμή”: Η όπερα ''Maria Antonietta'' και η δεύτερη ευρωπαϊκή απόπειρα του Παύλου Καρρέρ», Πρακτικά του Συνεδρίου ''Επτανησιακή Όπερα και Μουσικό Θέατρο ως το 1953'', Πανεπιστήμιο Αθηνών-Τμήμα Θεατρικών Σπουδών, Κρατική Ορχήστρα Αθηνών & Οργανισμός Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, Αθήνα, 2011, σ. 134-144] {{pdf}}.
* Ξεπαπαδάκου Αύρα, ''Παύλος Καρρέρ'', FagottoBooks, Αθήνα, 2013.
 
 
{{DEFAULTSORT:Καρρερ Παυλος}}
 
[[Κατηγορία:Θάνατοι το 1896]]
[[Κατηγορία:Γεννήσεις το 1829]]
30.568

επεξεργασίες