Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Νικίτα Χρουστσόφ»

Ο Νικίτα Χρουστσόφ γεννήθηκε στο χωριό Καλίνοβκα της [[Ρωσία]]ς το 1894. Εργάστηκε αρχικά στις σιδηροκατασκευές, όμως με την βοήθεια του [[Λαζάρ Καγκάνοβιτς]], ανέβηκε στη σοβιετική ιεραρχία. Υποστήριξε τον [[Ιωσήφ Στάλιν]] και ηγήθηκε εκκαθαριστικών επιχειρήσεων πραγματοποιώντας σωρεία συλλήψεων αντιφρονούντων. Το 1939 ο Στάλιν τον τοποθέτησε κυβερνήτη της [[Ουκρανία]]ς, όπου και συνέχισε τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις υπέρ του σοβιετικού καθεστώτος. Κατά τη διάρκεια του [[Β' Παγκόσμιος Πόλεμος|Β' Παγκοσμίου Πολέμου]], στον πόλεμο με τη [[Ναζιστική Γερμανία]], ο οποίος από τους σοβιετικούς έλαβε την ονομασία ''[[Μεγάλος Πατριωτικός Πόλεμος]]'', ο Χρουστσόφ υπήρξε επιθεωρητής και διαμεσολαβητής μεταξύ του Στάλιν και των στρατηγών του. Χαρακτηριστικά, είχε θεωρηθεί για ένα διάστημα ως αποθανών κατά τη [[Μάχη του Στάλινγκραντ]], γεγονός που του προσέδωσε μεγάλο κύρος στην μετέπειτα σταδιοδρομία του. Με το πέρας του πολέμου επανήλθε στη [[Μόσχα]] ως έμπιστος σύμβουλος του Στάλιν.
 
Με το θάνατο του Στάλιν, το [[1953]], οι πιθανοί διάδοχοί του αγωνίστηκαν για την εξουσία. Ο Χρουστσόφ, μετά από αρκετά χρόνια κατάφερε να επιβληθεί των πολιτικών αντιπάλων του και ανέλαβε την εξουσία στη [[Σοβιετική Ένωση]]: ο αγώνας εξουσίας μεταξύ του πρωθυπουργού [[Γκεόργκι Μαλενκόφ|Γκεόργκι Μαλένκωφ]] και του ηγέτη-και πρώτου γραμματέα του Κ.Κ.Σ.Ε.-Χρουστσόφ, έληξε το [[Φεβρουάριος|Φεβρουάριο]] του [[1955]] με την επικράτηση του δεύτερου και την αντικατάσταση του πρώτου από τον [[Νικολάι Μπουλγκάνιν]]. Το [[1957]]-[[1958]] θα αποτρέψει νέα απόπειρα των αντιπάλων του να τον ανατρέψουν. Τελικά το [[Μάρτιος|Μάρτιο]] του [[1958]] θα γίνει πρωθυπουργός. Η εσωτερική πολιτική που χάραξε στόχευε στην βελτίωση του επιπέδου διαβίωσης των απλών πολιτών, πολιτική που συχνά αποδείχτηκε αναποτελεσματική, ειδικά στον αγροτικό τομέα. Στον αμυντικό τομέα περιέκοψε σημαντικό τμήμα των πολεμικών δαπανών. Παρόλα αυτά η περίοδος της ηγεσίας του Χρουστσόφ συνοδεύτηκε με την έξαρση του Ψυχρού Πολέμου, που κορυφώθηκε με την [[Κρίση των πυραύλων της Κούβας]].
 
Καθώς διαφαίνονταν όλο και πιο έντονοι οι τριγμοί στις πολιτικές του, η αυξανόμενη δύναμη των εσωκομματικών του αντιπάλων πέτυχε τελικά την καθαίρεσή του από την ηγεσία του κράτους το [[1964]]. Πέθανε το [[1971]]. Τα απομνημονεύματά του δημοσιεύτηκαν στο δυτικό κόσμο το [[1970]].
Ανώνυμος χρήστης