Μαύρη Λίστα του Χόλυγουντ: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

μΧωρίς σύνοψη επεξεργασίας
Ετικέτες: Επεξεργασία από κινητό Διαδικτυακή επεξεργασία από κινητό
Για να σπάσουν τον αποκλεισμό, κάποιοι προγραμμένοι χρησιμοποίησαν φανταστικά ονόματα ή συνηθέστερα παρένθετα πρόσωπα, τους ''ανθρώπους - βιτρίνες''. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του σεναριογράφου [[Ντάλτον Τράμπο]], ο οποίος κέρδισε δύο [[Όσκαρ]] με άλλο όνομα! Την πρώτη φορά, το 1953 για τις ''[[Διακοπές στη Ρώμη]]'', είχε χρησιμοποιηθεί ως βιτρίνα ένας άσημος [[Μεγάλη Βρετανία|Βρετανός]] συνάδελφός του ονόματι Ίαν Μακλίλαν Χάντερ, ο οποίος και παρέλαβε το τιμητικό αγαλματάκι. Τη δεύτερη, το 1956 για το ''[[Ο Γενναίος|Γενναίο]]'', δεν υπήρχε καν σεναριογράφος για να παραλάβει το βραβείο, αφού είχε χρησιμοποιήσει ψευδώνυμο.
 
Εάν όμως τέτοιες λύσεις ήταν εφικτές για σεναριογράφους ή μουσικούς, ήταν αδύνατες για σκηνοθέτες και ηθοποιούς. Εκεί, ο μόνος τρόπος για να «καθαρίσει» κάποιος το όνομά του, ήταν να στρατευτεί στους στόχους της Επιτροπής, δηλ. πρακτικά να καταδώσει συναδέλφους του. Γνωστό είναι το παράδειγμα του [[Ελία Καζάν]] που κατονόμασε τοως [[Ζυλκομμουνιστές Ντασέν]]όλα τα μέλη του θιάσου που είχε στήσει 15 χρόνια νωρίτερα, με αποτέλεσματη οδικαιολογία τελευταίοςότι νααργά εγκαταλείψειή τηγρήγορα θα το έκανε κάποιος χώρα.άλλος!
 
Εκτός από το να μην προσλαμβάνουν τους υπόπτους, οι κινηματογραφικές εταιρείες επιδίδονταν σε μία προσπάθεια να πείσουν για την προσήλωσή τους στις αμερικανικές αξίες κυκλοφορώντας σωρηδόν ταινίες όπως:
Ανώνυμος χρήστης