Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

μ
Διόρθωση συντακτικών λαθών του κώδικα με τη χρήση AWB (11457)
[[File:Ελληνοβακτριανό βασίλειο.svg|thumb|250x250px|Το Ελληνοβακτριανό βασίλειο, 180 π.Χ.]]
Η '''Βακτρία''' ή '''Βακτριανή''' (αραβ. باختر / ''Μπάκταρ'', λατ. ''Bactria'', κινέζικα 大夏 ''Ντα Ξια'') ή '''Τοχαριστάν''', είναι [[ιστορική περιοχή]] στην οποία υπήρξε κράτος με πρωτεύουσα τα [[Βακτρία|Βάκτρα]], το σημερινό [[Μπαλχ]]. Εκτείνεται βόρεια του [[Χίντου Κους]] και νότια του ποταμού [[Ώξος|Ώξου]]. Ήταν πατρίδα του θρησκευτικού ηγέτη [[Ζωροάστρης|Ζωροάστρη]]. Σήμερα ανήκει στο [[Τατζικιστάν]], στο [[ Ουζμπεκιστάν]], και στο [[Αφγανιστάν]] το [[Τουρκμενιστάν]]. Κάτοικοι της Βακτρίας ήταν οι Βάκτριοι και οι [[Σκύθες]].
== Ιστορική αναδρομή ==
[[Αρχείο:Kaunakes Bactria Louvre AO31917.jpg|thumb|right|250px|''Πριγκίπισσα της Βακτρίας'', 2ος αιώνας π.Χ.]]
Ο [[Περσία|Πέρσης]] Αυτοκράτορας [[Κύρος Β']] εισέβαλε στην Βακτρία το 538 π.Χ. και την μετέτρεψε σε [[σατραπεία]] της αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών. Η Βακτρία ήταν τότε εύφορη και πυκνοκατοικημένη περιοχή, γνωστή ως «Βασίλειο των χιλίων πόλεων». Φημίζονταν για τα άλογά της και τους ικανούς ιππείς της, οι οποίοι στελέχωναν τον περσικό στρατό.
 
Δύο αιώνες αργότερα, το 330 π.Χ., όταν ο [[Μέγας Αλέξανδρος]] κατέλυσε την [[Περσική Αυτοκρατορία]], έφτασε στη Βακτρία καταδιώκοντας τον σατράπη της, [[Βήσσος|Βήσσο]], ο οποίος είχε σκοτώσει τον [[Δαρείος Γ' Κοδομανός|Δαρείο Γ' ]] και είχε αυτονακηρυχθεί βασιλιάς.
 
Μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου, η Βακτρία περιέπεσε αρχικά στο [[Βασίλειο των Σελευκιδών]], έγινε ορμητήριο του [[Επίγονοι (Μεγάλου Αλεξάνδρου)|επίγονου]] [[Αντίοχος Α' Σωτήρ|Αντίοχου Α']] εναντίον της επεκτατικής πολιτικής της [[Ινδία]]ς και αποχωρίστηκε το 240 π.Χ. επί [[Διόδοτος Α΄ της Βακτρίας|Διοδότου]]. Γύρω στο 150 π.Χ., το μεγαλύτερο μέρος της Βακτρίας καταλήφθηκε από τους [[Παρθία|Πάρθους]] και το υπόλοιπο του βασιλείου πέκυψε σταδιακά στις επιδρομές νομαδικών λαών από τα ανατολικά.
* Michael Alram: ''Die Geschichte Ostirans von den Griechenkönigen in Baktrien und Indien bis zu den iranischen Hunnen (250 v. Chr.–700 n. Chr.)''. Wilfried Seipel (Hrsg.): ''Weihrauch und Seide. Alte Kulturen an der Seidenstraße''. Βιέννη 1996, ISBN 3-900325-53-7, σελ. 119–140.
* ''Baktrien''. ''Kleines Lexikon des Hellenismus.'' Harrassowitz, Wiesbaden 1993, ISBN 3-447-03278-2, σελ. 93–96.
 
 
{{Authority control}}
16.024

επεξεργασίες