Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου»

μ
Με τις ψευδείς αναφορές του και διαβάλλοντας τους Έλληνες γενικά είχε παρασύρει και αυτόν ακόμα τον Τσάρο ώστε να του τηλεγραφεί προσωπικά σε μορφή διαταγής «''ουδεμίαν σπιθαμήν (γης) υπέρ του Βασιλείου της Ελλάδος''».{{cref|α}} Ο ίδιος δε ο Ιγνάντιεφ, κατά την υπογραφή της συνθήκης, φέρεται να δήλωσε σε Βουλγάρους «''...και τώρα οι Έλληνες ας έρθουν κολυμπώντας στην Κωνσταντινούπολη''». Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα του Λονδίνου "Ημερήσια Νέα" τον Μάιο του 1878 σε ερώτηση δημοσιογράφου γιατί παραγκωνίζεται τόσο πολύ το ελληνικό στοιχείο της περιοχής απάντησε με χαρακτηριστική δόση κυνισμού και ιταμότητας: «''Επιχειρήσαμεν τον πόλεμον ουχί υπέρ των Ελλήνων, αλλά υπέρ των Βουλγάρων. Δεν είναι δυνατόν να χάνω πολύτιμον χρόνον εργαζόμενος υπέρ των Ελλήνων».<ref name="ReferenceA"/>
 
[[Αρχείο:Makovsky Alexander II of Russia by K.Makovskiy (1881, GTG).jpg|thumb|right|180px|[[Αλέξανδρος Β' της Ρωσίας|Ο Τσάρος Αλέξανδρος Β΄]]: "ουδεμίαν σπθαμήν στο Βασίλειο της Ελλάδος" (1878)]]
Στη διαμορφούμενη τότε ρωσική πολιτική με την έξαρση του Πανσλαβισμού, η τυχόν επέκταση του Βασιλείου της Ελλάδος, που τότε εκτεινόταν από το [[Ταίναρο]] μέχρι τον Σπερχειό ποταμό, φάνταζε ως ο επαπειλούμενος βρόχος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, όπως αυτό διαφάνηκε από τους λόγους του Τσάρου Αλέξανδρου Β΄ προς τον Άγγλο πρέσβη Σεϋμόρ στην Αγία Πετρούπολη το 1878 όπου δήλωνε μεταξύ άλλων:
:«''Δεν συμφέρει εις την Αυτοκρατορίαν'' (Ρωσία) ''να γίνει η Ελλάς ισχυρό κράτος. Ελληνικό Βασίλειο ισχυρό θα αποτελούσε σιδηρούν μοχλόν επί των μεσημβρινών πυλών της Ρωσίας. Η προέκτασις των ελληνικών ορίων, αν όχι μέχρι του Ευξείνου τουλάχιστον μέχρι του Ελλησπόντου, αφαιρεί από την Ρωσίαν την ναυτικήν επικράτησιν και επ' αυτού ακόμη του Ευξείνου, και κατακλείει εντός της Μαύρης Θαλάσσης πάσαν προς την μεσημβρίαν τάσιν της Ρωσίας''».<ref>Γ. Ασπρέα, Πολιτική Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος τομ. 1ος, σελ. 277</ref>
71

επεξεργασίες