Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Απόλλων (διαστημικό πρόγραμμα)»

μ
Διευκρινίσεις, τυπογραφικά
μ (Διευκρινίσεις, τυπογραφικά)
Το πρόγραμμα επέτυχε σημαντικές πρωτιές στην εξερεύνηση του διαστήματος. Η ανάπτυξη του ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1960, την περίοδο που στάλθηκαν στο διάστημα οι πρώτοι κοσμοναύτες και αστροναύτες. Η πρόοδος που επιτελέσθηκε σε διάστημα μικρότερο μιας δεκαετίας είναι ενδεικτική της ιλιγγιώδους εξέλιξης της [[αστροναυτική|αστροναυτικής]] την περίοδο εκείνη. Το πρόγραμμα είναι το μόνο μέχρι σήμερα που έστειλε ανθρώπους πέρα από την περιγήινη τροχιά, με πρώτη αποστολή που το επέτυχε αυτό το [[Απόλλων 8]]. Είναι το μόνο που έστειλε μέχρι σήμερα ανθρώπους στην επιφάνεια άλλου ουράνιου σώματος. Χάρη στις αποστολές Απόλλων επιστράφηκαν στην Γη σημαντικές ποσότητες δειγμάτων σεληνιακού υλικού. Η υλοποίηση ενός τόσο δύσκολου εγχειρήματος έφερε επανάσταση στην υλικοτεχνική υποδομή για την εξερεύνηση του διαστήματος καθώς και σε πληθώρα τεχνολογικών και επιστημονικών τομέων όπως η πυραυλική, οι τηλεπικοινωνίες, η πληροφορική και τα ηλεκτρονικά συστήματα.
 
Τα επιτεύγματα αυτά ήταν αποτέλεσμα επίπονης και συστηματικής συλλογικής προσπάθειας: πριν την ιστορική πτήση του [[Απόλλων 11]] είχαν προηγηθεί μη επανδρωμένες αποστολές σε περιγήινη τροχιά ([[Απόλλων 4]], [[Απόλλων 5]], [[Απόλλων 6]]), επανδρωμένες αποστολές σε περιγήινη τροχιά ([[Απόλλων 7]] και [[Απόλλων 9]]), και αποστολήεπανδρωμένες γύρωαποστολές από τηνστη Σελήνη ([[Απόλλων 8]] και πρόβα της τελικής προσσελήνωσης ([[Απόλλων 10]]). Το όλο εγχείρημα είχε κινδύνους και ανάληψη ρίσκου: το τριμελές πλήρωμα του [[Απόλλων 1]] σκοτώθηκε σε ατύχημα σε δοκιμές στο έδαφος, ενώ το πλήρωμα του [[Απόλλων 13]] διεσώθη οριακά μετά από βλάβη που παρουσιάσθηκε κατά την διάρκεια του ταξιδιού τους στην Σελήνη. Το πρόγραμμα βασίσθηκε εν πολλοίς στην τεχνογνωσία και στην εμπειρία που είχε συγκεντρωθεί από τα δύο προηγούμενα επανδρωμένα προγράμματα της NASA, τα Mercury και Gemini. Πολλοί από τους αστροναύτες προέρχονταν από τα προγράμματα αυτά. Η αποστολή θα ήταν αδύνατη χωρίς την δημιουργία μιας νέας σειράς πυραύλων πολύ μεγάλης μεταφορικής ικανότητας, της σειράς Saturn. Ο βαρύτερος εξ' αυτών ο Saturn V είναι ο ισχυρότερος πύραυλος μέχρι σήμερα, με την πιθανή εξαίρεση του Σοβιετικού "Ενέργεια" που ήταν όμως πολύ μεταγενέστερος.
 
Το Απόλλων ξεκίνησε το 1961 και τερματίσθηκε το 1972, αν και υπήρχε πρόβλεψη και υλικό για αποστολή και άλλων επανδρωμένων διαστημοπλοίων στο Φεγγάρι που ακυρώθηκαν τελικά λόγω περικοπών. Το επιπλέον υλικό αξιοποιήθηκε στα πλαίσια του Apollo Applications Program για την δημιουργία και υποστήριξη του πρώτου αμερικανικού [[διαστημικός σταθμός|διαστημικού σταθμού]], του [[Skylab]].
File:apollo11-10.png|Το τμήμα ανόδου της σεληνακάτου εκτοξεύεται χρησιμοποιώντας το τμήμα καθόδου της σαν βάση εκτόξευσης
File:apollo11-11.png|Η σεληνάκατος συνδέεται ξανά με το CSM.
File:apollo11-12.png|Οι δύο αστροναύτες που βρίσκονταν στην σεληνάκατο μεταφέρονται στο CSM, μαζί με τα δείγματα σεληνιακού υλικού που συνέλεξαν και η σεληνάκατος αποσυνδέεται και αποστέλεται να συντριβεί στην επιφάνεια του Φεγγαριού.
File:apollo11-13.png|'''Μετάβαση σε περιγήινη τροχιά:''' Πυροδοτείται το πρωστικό σύστημα του SM προκειμένου το διαστημόπλοιο να κατευθυνθεί στην Γη.
File:apollo11-14.png|Το SM αποσυνδέεται από το CM λίγο πριν από την επανείσοδο στην γήινη ατμόσφαιρα. To CM κάνει στροφή 180° προκειμένου να εκθέτει την αμβλεία πλευρά του κατά την επανείσοδο.
File:apollo11-15.png|Η τριβή της ατμόσφαιρας επιβραδύνει το CM. Εξαιτίας της τριβής δημιουργείται ιονισμένο νέφος αέρα γύρω από την κάψουλα, με αποτέλεσμα να είναι αδύνατη η επικοινωνία για μερικά λεπτά.
File:apollo11-16.png|Ανοίγμα των αλεξίπτωτων για να επιβραδυνθεί η κάψουλα κατά την τελική κάθοδο και προσθαλάσσωση στον [[Ειρηνικός Ωκεανός|Ειρηνικό Ωκεανό]]. Περισυλλογή των αστροναυτών από ελικόπτερο και μεταφορά τους σε [[αεροπλανοφόρο]].
</gallery>
! Όνομα<br />αποστολής !! Διάρκεια !! Πλήρωμα !! Παρατηρήσεις !! Πηγές
|-
| [[AS-201]] ||width=150px| 26 Φεβρουαρίου 1966||width=120px| -|| Πρώτη μη επανδρωμένη υποτροχιακή πτήση του Saturn IB και του Block I CSM. Η κάψουλα προσθαλασσώθηκε στον Ατλαντικό Ωκεανό. Δοκιμάστηκε η θερμική της ασπίδα κατά την διάρκεια της επανεισόδου. ||
|-
| [[AS-203]] || 5 Ιουλίου 1966|| -||
|
|-
| [[Απόλλων 4]] || 9 Νοεμβρίου 1967|| -|| Μη επανδρωμένη αποστολή, πρώτη δοκιμή για τον Saturn V, που τοποθέτησε ένα CSM σε περιγήινη τροχιά. Επιτυχής πυροδότηση της τρίτης βαθμίδας του πυραύλου και αργότερα του προωθητικού συστήματος του CSM. Δοκιμή των συτημάτωνσυστημάτων του CSM και επιτυχής προσθαλάσσωση του στον Ειρηνικό Ωκεανό ||<ref name="apollo4">{{cite web |url=http://nssdc.gsfc.nasa.gov/nmc/spacecraftDisplay.do?id=1967-113A |title=Apollo 4 (NSSDC/COSPAR ID: 1967-113A) |publisher=NSSDC (NASA) |accessdate=20 Ιανουαρίου 2014}}</ref>
|-
| [[Απόλλων 5]] || 22-23 Ιανουαρίου 1968|| -|| Μη επανδρωμένη αποστολή που μπήκε σε περιγήινη τροχιά. Πρώτη πτήση και δοκιμή της σεληνακάτου. || <ref name="apollo5">{{cite web |url=http://nssdc.gsfc.nasa.gov/nmc/spacecraftDisplay.do?id=1968-007A |title=Apollo 5 (NSSDC/COSPAR ID: 1968-007A) |publisher=NSSDC (NASA) |accessdate=20 Ιανουαρίου 2014}}</ref>
|-
| [[Απόλλων 6]] || 4 Απριλίου 1968|| -|| Μη επανδρωμένη αποστολή, υπήρξαν προβλήματα με τον πύραυλο αλλά μπήκε σε περιγήινη τροχιά. Επιχειρήθηκε η επαναπυροδότηση του Saturn V προκειμένου να μεταβεί στην Σελήνη. Εξ' αιτίας βλάβης του πυραύλου δεν ήταν επιτυχής. Το κέντρο ελέγχου τελικά επανέλαβε το προφίλ της αποστολής του Απόλλων 4. || <ref name="apollo6">{{cite web |url=http://nssdc.gsfc.nasa.gov/nmc/spacecraftDisplay.do?id=1968-025A |title=Apollo 6 (NSSDC/COSPAR ID: 1968-025A) |publisher=NSSDC (NASA) |accessdate=20 Ιανουαρίου 2014}}</ref>
|-
| [[Απόλλων 7]] || 11-22 Οκτωβρίου 1968|| Wally Schirra<br />Walt Cunningham<br />Donn Eisele|| Πρώτη επανδρωμένη αποστολή του προγράμματος που έστειλε ανθρώπους στο διάστημα, σε περιγήινη τροχιά. Εκτοξεύτηκε με Saturn IB. || <ref name="apollo7">{{cite web |url=http://nssdc.gsfc.nasa.gov/nmc/spacecraftDisplay.do?id=1968-089A |title=Apollo 7 (NSSDC/COSPAR ID: 1968-089A) |publisher=NSSDC (NASA) |accessdate=20 Ιανουαρίου 2014}}</ref>
| [[Απόλλων 12]] || 14-24 Νοεμβρίου 1969|| Pete Conrad<br />Richard Gordon<br />Alan Bean|| Δεύτερη στην ιστορία προσσελήνωση ανθρώπων, στον ''Ωκεανό των καταιγίδων'' (''Oceanus Procellarum'') κοντά στην περιοχή που προσεδαφίστηκε το [[Surveyor 3]]. || <ref name="apollo12">{{cite web |url=http://nssdc.gsfc.nasa.gov/nmc/masterCatalog.do?sc=1969-099A |title=Apollo 12 Command and Service Module (CSM) |publisher=NSSDC (NASA) |accessdate=20 Ιανουαρίου 2014}}</ref>
|-
| [[Απόλλων 13]] || 11-17 Απριλίου 1970|| James Lovell<br />Jack Swigert<br />Fred Haise|| Η αποστολή, που είχε στόχο την αποστολή ανθρώπων στην σεληνιακή επιφάνεια, απέτυχε εξ' αιτίας βλάβης στο CSM. Το πλήρωμα χρησιμοποίησεεπέστρεψε τηντελικά σεληνάκατομε γιαασφάλεια ναστην επιστρέψειΓη, τελικάχρησιμοποιώντας τα συστήματα της σεληνακάτου μαζι με ασφάλειααυτά στηντου ΓηCSM που παρέμεναν χρηστικά. || <ref name="apollo13">{{cite web |url=http://nssdc.gsfc.nasa.gov/nmc/masterCatalog.do?sc=1970-029A |title=Apollo 13 Command and Service Module (CSM) (NSSDC/COSPAR ID: 1970-029A) |publisher=NSSDC (NASA) |accessdate=20 Ιανουαρίου 2014}}</ref>
|-
| [[Απόλλων 14]] || 31 Ιανουαρίου -<br />9 Φεβρουαρίου 1971|| Alan Shepard<br />Stuart Roosa<br />Edgar Mitchell|| Τρίτη επιτυχημένη προσσελήνωση, στον κρατήρα Fra Mauro. || <ref name="apollo14">{{cite web |url=http://nssdc.gsfc.nasa.gov/nmc/masterCatalog.do?sc=1971-008A |title=Apollo 14 Command and Service Module (CSM) (NSSDC/COSPAR ID: 1971-008A) |publisher=NSSDC (NASA) |accessdate=20 Ιανουαρίου 2014}}</ref>
{{Commonscat|Apollo missions}}
* [http://apollo.sese.asu.edu/ Apollo Image Archive], Arizona State University {{en}}
* [http://spaceflight.nasa.gov/gallery/images/apollo/index.html Apollo Gallery], NASA's Human Space Flight {{en}}
* [http://www.lpi.usra.edu/resources/apollo/ Apollo Image Atlas], Lunar and Planetary Institute {{en}}
 
48

επεξεργασίες