Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Πενικιλίνη»

μ
Αναστροφή της επεξεργασίας από τον 46.12.82.98 (συνεισφ.), επιστροφή στην τελευταία εκδοχή υπό [[Χρήστη...
(ο φλεμινγκ ειναι ρωσος και οχι αγγλος)
μ (Αναστροφή της επεξεργασίας από τον 46.12.82.98 (συνεισφ.), επιστροφή στην τελευταία εκδοχή υπό [[Χρήστη...)
[[Αρχείο:Penicillin cures gonorrhea.jpg|thumb|right|250px|Ρεκλάμα του 1940:''Η πενικιλίνη θεραπεύει την γονόρροια μέσα σε τέσσερις ώρες''.]]
 
Η '''πενικιλλίνη''' είναι [[αντιβιοτικό]] που λαμβάνεται από καλλιέργειες μερικών ειδών [[ευρωτομύκητας|ευρωτομυκήτων]] (πενικίλλιον κλπ). Οι αντιμικροβιακές ιδιότητες των καλλιεργημάτων των ευρωτομυκήτων ήταν γνωστές από τα παλιότερα χρόνια. Πρώτος όμως ο ΡωσοςΆγγλος ερευνητής [[Αλεξάντερ Φλέμινγκ]] το 1928 παρατηρήσε ότι η πράσινη [[μούχλα]] παρήγαγε μια ουσία που ανέστελλε τη δραστηριότητα μερικών [[βακτήριο|βακτηρίων]] και την ονόμασε πενικιλλίνη. Η ουσία απομονώθηκε το 1940 από τον [[Ερνστ Τσέιν]] μέλος μιας ομάδας με επικεφαλής τον [[Χάουαρντ Γουόλτερ Φλόρεϊ]]. Ο Φλέμινγκ, ο Τσέιν και ο Φλόρεϊ τιμήθηκαν με το βραβείο Νόμπελ το 1945 για τις εργασίες τους πάνω στην πενικιλίνη.
 
Το 1943 η πενικιλλίνη παρασκευάσθηκε βιομηχανικά. Διάφορα είδη πενικιλίνης σχηματίζονται ως αποτέλεσμα ζωικής δραστηριότητας διαφόρων ειδών μυκήτων μούχλας (Penicillium notatum, Penicillium dirysogenum). Το σκεύασμα που χρησιμοποιείται στην [[ιατρική]] είναι μείγμα διαφόρων ειδών πενικιλίνης με τη μορφή [[άλατα|αλάτων]] [[νάτριο|νατρίου]] και [[ασβέστιο|ασβεστίου]]. Η πενικιλλίνη έχει τη μορφή λευκής σκόνης ή κίτρινης άμορφης μάζας και είναι ευδιάλυτη στο νερό.