Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Κίνημα στο Γουδί»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ (Αναστροφή της επεξεργασίας από τον 5.55.141.207 (συνεισφ.), επιστροφή στην τελευταία εκδοχή υπό [[Χρήστ...)
Επικεφαλής του κινήματος τέθηκε ο συνταγματάρχης του πυροβολικού [[Νικόλαος Ζορμπάς]], ο οποίος και οργάνωσε την ένοπλη στάση στο στρατόπεδο της φρουράς της Αθήνας στο Γουδί. Ο Ζορμπάς ήταν μετριοπαθής και συντηρητικός, που δεν επέτρεψε στην εξέγερση να πάρει ακραία αντιδυναστική μορφή, ενώ άλλος σημαντικός πρωταγωνιστής του, ήταν ο -νεαρός ανθυπολοχαγός τότε- Θεόδωρος Πάγκαλος, κινητήριος μοχλός της μυήσεως συναδέλφων του στην ενέργεια.<ref name=":0">{{Cite web|url = http://www.istorikathemata.com/2010/03/1909.html|title = Μια κριτική θεώρηση της "Επανάστασης του Γουδή το 1909"}}</ref> Το πρόγραμμα του Συνδέσμου, σε ήπιο τόνο, με γενικές ευχές για μεταρρυθμίσεις στο στρατό, τη διοίκηση και την παιδεία, απέκλειε ρητά κάθε περίπτωση καθεστωτικής αλλαγής, δικτατορίας, συνταγματικής τροποποίησης ή κατάργησης της κυβέρνησης. Ζητούσε απλώς την απομάκρυνση του [[Κωνσταντίνος Α΄ της Ελλάδας|Διαδόχου Κωνσταντίνου]] και των υπόλοιπων πριγκίπων από το [[Ελληνικός Στρατός|στράτευμα]] και πρότεινε σειρά μέτρων για στρατιωτική αναδιοργάνωση.<ref>{{Cite book|title = Από το Γουδί ως την Έναρξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου (1909-1914), Ελληνική Ιστορία, (Τόμος 22)|last = Γαρδίκα-Κατσιαδάκη|first = Ελένη|publisher = Εκδοτική Αθηνών|year = 1999|isbn = 960-213-260-4|location = Αθήνα|pages = 340-341}}</ref>
 
Τους όρους των Επαναστατών αποδέχθηκε ο [[Κυριακούλης Π. Μαυρομιχάλης|Κυριακούλης Μαυρομιχάλης]], πουο οποίος σχημάτισε την [[Κυβέρνηση Κυριακούλη Μαυρομιχάλη 1909|κυβέρνηση Μαυρομιχάλη]] μετά την παραίτηση του [[Δημήτριος Ράλλης|Ράλλη]], οπότε και ο αρχηγός του Συνδέσμου, [[Νικόλαος Ζορμπάς]], έδωσε διαταγή στις επαναστατημένες μονάδες να γυρίσουν στις θέσεις τους, χωρίς έτσι να εγκαθιδρυθεί δικτατορία, σύμφωνα με τις παροτρύνσεις μεγάλης μάζας του λαού και ολου του φοιτητικού κόσμου.
 
Το μεγαλειώδες συλλαλητήριο των συντεχνιών της [[Αθήνα]]ς και του [[Πειραιάς|Πειραιά]], που πραγματοποιήθηκε στις [[14 Σεπτεμβρίου]], έκανε πρόδηλη πλέον την υποστήριξη του λαού στις θέσεις του Συνδέσμου, ενώ η υποστήριξη που βρήκε το Κίνημα προκάλεσε την έντονη ανησυχία των πολιτικών κομμάτων, του [[Γεώργιος Α΄ της Ελλάδας|Θρόνου]] και των Ξένων Δυνάμεων. Από την έλευση του Βασιλιά [[Γεώργιος Α΄ της Ελλάδας|Γεωργίου Α΄]] το [[1863]] μέχρι το [[1909]], για 46 χρόνια, δεν υπήρξε καμία ανάμιξη του στρατού στη πολιτική.
 
Κατά τους επόμενους μήνες η πολιτική ζωή βασίζεταιβασίστικε σε εύθραυστες ισορροπίες με εμφανείς τους κινδύνους της εκτροπής είτεή προς την εμφύλια αναμέτρηση είτεή προς την επιβολή στρατιωτικού καθεστώτος.  Εξάλλου, ο χαρακτήρας του Συνδέσμου δεν ήταν σαφής ιδεολογικά και πολιτικά ενώ η παρέμβασή του ήταν αποτέλεσμα δυσαρέσκειας απέναντι στα παλιά κόμματα και στα ανάκτορα.<ref name=":1">{{Cite web|url = http://www.ime.gr/chronos/13/gr/domestic_policy/facts/02.html|title = Το Κίνημα στο Γουδί το 1909}}</ref> Η κατάσταση ήταν μάλλον αδιέξοδη και πλέον γίνεται κοινή συνείδηση η ανάγκη για ομαλή διέξοδο από την πολιτική κρίση. Αυτή τη χρονική περίοδο σημαντικό ρόλο θα παίξει ο επαναστάτης του [[Επανάσταση του Θέρισου|Θερίσου]], [[Ελευθέριος Βενιζέλος]] ο οποίος καταφθάνει στον Πειραιά με συμβιβαστικές διαθέσεις. Αν και αρνήθηκε να σχηματίσει κυβέρνηση, παρ'όλα αυτά συμβούλεψε την προκήρυξη εκλογών για την ανάδειξη αναθεωρητικής Βουλής για την πραγματοποίηση των αναγκαίωναπαραιτητων μεταρρυθμίσεων.<ref>{{Cite book|title = Ιστορία του Ελληνικού 'Εθνους, Τόμος 24|last = Παπαρρηγόπουλος|first = Κ.|publisher = National Geographic|year = 2010|isbn = 978-960-6883-77-4|location = Αθήνα|pages = 94-98}}</ref>
 
==Επιτεύγματα==
Η " Επανάσταση του 19091919 " αποτέλεσε το ιστορικό εφαλτήριο, όσον αφορά τον μετ' έπειτα στρατιωτικό προσανατολισμό της Ελλάδος. Το πεδίο λειτουργικότητας του Κινήματος στο Γουδί έφερε ποικίλες κατευθύνσεις, υποδεικνύοντας την πολιτική ύπαρξη του [[Στρατιωτικός Σύνδεσμος|Στρατιωτικού Συνδέσμου]]. Συγκεκριμένα:
 
'''1)''' '''Κοινωνικός Προβληματισμός > '''Η αθηναϊκή κοινωνία, ούσα οδηγούμενη προς βαθμιαία αποδυνάμωση ισχύος, αναγεννήθηκε πνευματικώς, καθ' όσον αναδύθηκαν εκ νέου πολιτικές προσεγγίσεις του Ανατολικού Ζητήματος (βλέπε [[Ίων Δραγούμης|Ίων Δραγούμη]]).<ref name=":1" />
Ανώνυμος χρήστης