Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ανδρόνικος Δ´ Παλαιολόγος»

 
== Η σύγκρουση με την πατρική εξουσία ==
Η πρώτη ένοπλή του προσπάθεια να καταλάβει την εξουσία το [[1373]] απέτυχε. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να φυλακιστεί μαζί με το γιο του Ιωάννη, αφού τιμωρήθηκαν με τύφλωση. Η εκτέλεση της εντολής δεν επέφερε βέβαια πλήρη τύφλωση,<ref>μαρτυρείται ότι χρησιμοποιήθηκε καυτό ξύδι και μισοτυφλώθηκε.Donald Nicol, Βιογραφικό Λεξικό της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας,μτφρ.Ευγένιος Πιερρής, εκδ.Ελληνική Ευρωεκοδοτική, Αθήνα, 1993, σελ.56</ref> μια και σε διάστημα σχεδόν δύο χρόνων η όραση των κρατουμένων επανήλθε σε τέτοια επίπεδα, ώστε να διεκδικήσουν την εξουσία. Με τη βοήθεια λοιπόν των Γενουατών απέδρασε ο Ανδρόνικος και οργάνωσε πραξικόπημα που επέτυχε (Μάιος του [[1376]]). Συνέλαβε και φυλάκισε τον Ιωάννη Ε' και τον αδελφό του [[Μανουήλ Β'|Μανουήλ]]. Κάθισε στο θρόνο από το [[1376]] μέχρι το [[1379]], παρεμβάλλοντας τη βασιλεία του σε αυτή του πατέρα του. Το [[1379]] Ιωάννης Ε' και Μανουήλ απελευθερώθηκαν, πιθανόν από τους Τούρκους και τους Βενετούς, σταθερά εχθρούς του Ανδρόνικου, λόγω της φιλικής προς τους [[Γενουάτες]] πολιτικής του. Μετά από συμβιβασμό, στον Ανδρόνικο αποδόθηκε ο τίτλος του συναυτοκράτορα και του παραχωρήθηκε μια περιοχή στη [[Σηλυμβρία]], καθώς και δικαίωμα διαδοχής στο βυζαντινό θρόνο από το γιο του [[Ιωάννης Ζ'|Ιωάννη]]. Πέθανε το [[1385]] στις 28 Ιουνίου.
 
==Οικογένεια==
Ο Ανδρόνικος Δ' νυμφεύτηκε την [[Μαρία Κυράτζα|Κυράτσα Μαρία]] (μετέπειτα μοναχή Μακαρία) των Σρατσιμίρ, κόρη του [[Ιβάν Αλεξάνταρ|Ιβάν-Αλεξάνδρου]] ηγεμόνα των Βουλγάρων και είχε τέκνα:
33.628

επεξεργασίες