Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ο οδοιπόρος (Ιερώνυμος Μπος)»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
Ο πίνακας απεικονίζει έναν κακοντυμένο άνθρωπο, ο οποίος στα πόδια του φέρει ένα [[παπούτσι]] και μια [[παντόφλα]]. Στο αριστερό του χέρι κρατά σφιχτά ένα καπέλο διάτρητο σαν από σουβλί υποδηματοποιού και στο δεξιό ένα ραβδί, σαν για να αμυνθεί από τυχόν επίθεση του σκύλου πίσω από τα πόδια του, ενώ για να προστατεύει τον εαυτό του φέρει ένα στιλέτο. Στην πλάτη του φέρει ένα καλάθι, απ' όπου προεξέχουν μια κουτάλα κι ένα δέρμα γάτας. Κοιτάζοντας πίσω, πάνω από τον ώμο του, περπατά μέσα σε ένα τοπίο. Στο βάθος αριστερά διακρίνεται ένα σπίτι υποβαθμισμένο, όπου ένα ζευγάρι κάνει έρωτα, και δίπλα του ένας άνθρωπος ουρεί στην πόρτα. Η κορυφή του σπιτιού είναι ένα βάζο και από την οροφή κρέμεται ένα κλουβί. Στην αυλή διακρίνονται ένας κόκορας και σε μια γούρνα απεικονίζεται ένας θηλυκός χοίρος και χοιρίδια. Ο άνθρωπος βαδίζει προς ένα φράχτη, πίσω από μια αγελάδα και μια καρακάξα. Στο άκρο δεξιό διακρίνεται ένα βουνό και μια αγχόνη. Στην κορυφή, μια κουκουβάγια προσπαθεί να αρπάξει έναν ανυποψίαστο αιγίθαλο.
 
==Ερμηνείες==
Η μορφή είναι παρόμοια με αυτήν που απεικονίζεται στο πάνελ ''Το μονοπάτι της ζωής'', στο εξωτερικό του ''[[Το τρίπτυχο του σανού|τριπτύχου του σανού]]''. Ως χαρακτήρας ερμηνεύεται σαν να επιλέγει μεταξύ του δρόμου της αρετής, στην πύλη στα δεξιά, και της κραιπάλης στο σπίτι στα αριστερά, ή ως η παραβολή της επιστροφής του ασώτου υιού.<ref>{{Cite book|year=1980|author=Claudia Lyn Cahan and Catherine Riley|isbn=0-517-30373-6|title=Bosch~Bruegel and the Northern Renaissance|publisher=Avenal Books}}</ref>
Η μορφή είναι παρόμοια με αυτήν που απεικονίζεται στο πάνελ ''Το μονοπάτι της ζωής'', στο εξωτερικό του ''[[Το τρίπτυχο του σανού|τριπτύχου του σανού]]'' και για το λόγο αυτό θεωρείται ότι υποκρύπτει κάποιαν αλληγορία. Σχετικά με αυτήν έχουν ως τώρα προταθεί αρκετές ερμηνείες.
===Ο άσωτος===
Η μορφή είναι παρόμοια με αυτήν που απεικονίζεται στο πάνελ ''Το μονοπάτι της ζωής'', στο εξωτερικό του ''[[Το τρίπτυχο του σανού|τριπτύχου του σανού]]''. Ως χαρακτήρας ερμηνεύεται σαν να επιλέγει μεταξύ του δρόμου της αρετής, στην πύλη στα δεξιά, και της κραιπάλης στο σπίτι στα αριστερά, ή ως η παραβολή της επιστροφής του ασώτου υιού.<ref>{{Cite book|year=1980|author=Claudia Lyn Cahan and Catherine Riley|isbn=0-517-30373-6|title=Bosch~Bruegel and the Northern Renaissance|publisher=Avenal Books}}</ref>
 
Τι μισοερειπωμένο σπίτι στα αριστερά θεωρείται πανδοχείο και, πιθανώς, ως πορνείο. Καθώς ο κακοντυμένος άνδρας έρχεται τρέχοντας από την κατεύθυνση του πορνείου, υποτέθηκε ότι ήταν ο απολωλός υιός ο οποίος, όταν φτώχυνε, έπρεπε να φύγει αλλά με λαχτάρα κοιτάζει πάνω από τον ώμο του την προηγούμενη αμαρτωλή του ζωή, πριν επιστρέψει, κάπως διστακτικά, στα χωράφια του πατέρα του.
 
Ο ιστορικός τέχνης Σαρλ ντε Τολνάι, ο οποίος κατά τη δεκαετία του 1930 έκανε επισταμένες έρευνες για το έργο του Μπος, σημειώνει ότι υπάρχουν πολλά που πρέπει να ερευνηθούν σχετικά με αυτό το έργο. Η κεντρική μορφή κάνει πολλές αναφορές τόσο στην αρετή όσο και στη φαυλότητα, καθώς η κουτάλα και το δέρμα της γάτας (σύμβολο της υπερβολής και του κακού) απέναντι στην απεικόνιση ενός χοιρινού ποδιού και του υποδηματοποιού (σύμβολο τύχης και εργατικότητας). Έτσι, ο ζωγράφος δίνει δύο όψεις στον άνθρωπο: Μια του φορέα τύχης και μία του φορέα καταδίκης.
<!-- [[Tim Storrier]]'s self-portrait ''The Histrionic Wayfarer (after Bosch)'' won the [[List of Archibald Prize winners|2012 Archibald Prize]].<ref>[http://www.artgallery.nsw.gov.au/prizes/archibald/2012/29250/ Winner: Archibal Prize 2012 – Tim Storrier], [[Art Gallery of New South Wales]]</ref> -->
 
 
 
<!--
According to De Tolnay would work whatsoever may be an illustration of these lines from the poem Bescheidenheit of the 13th century German poet Freidank :
opening quotation Stabbing Weiß ich nicht selber law
Wer bin ich, nor wohin soll ich geh'n
- Freidank [1]
closing quotation Stabbing
 
 
 
<!-- [[Tim Storrier]]'s self-portrait ''The Histrionic Wayfarer (after Bosch)'' won the [[List of Archibald Prize winners|2012 Archibald Prize]].<ref>[http://www.artgallery.nsw.gov.au/prizes/archibald/2012/29250/ Winner: Archibal Prize 2012 – Tim Storrier], [[Art Gallery of New South Wales]]</ref> -->
 
==Παραπομπές==