Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

μ
Σύνδεσμος, μικρή επιμέλεια ονομάτων
Στις 27 Μαρτίου, το καθεστώς του Πρίγκιπα Παύλου ανατράπηκε από στρατιωτικό πραξικόπημα με Βρετανική υποστήριξη. Ο 17ετής [[Πέτρος Β΄ της Γιουγκοσλαβίας|Πέτρος Β΄]] κηρύχθηκε ενήλικος και τοποθετήθηκε στο θρόνο, με Πρωθυπουργό το στρατηγό Ντούσαν Σίμοβιτς. Το Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας απέσυρε την υποστήριξή του για την Άξονα [[de facto]], χωρίς τυπικά να αποκηρύξει το Τριμερές Σύμφωνο. Παρά το γεγονός ότι οι νέοι κυβερνώντες ήταν αντίθετοι με τη [[Ναζιστική Γερμανία]], φοβούντο επίσης ότι, αν ο Γερμανός δικτάτορας [[Αδόλφος Χίτλερ]] επετίθετο στη Γιουγκοσλαβία, το [[Ηνωμένο Βασίλειο]] δεν ήταν πρακτικά σε θέση να βοηθήσει. Ανεξάρτητα από αυτό, στις 6 Απριλίου του 1941 οι δυνάμεις του Άξονα ξεκίνησαν την [[Γερμανική εισβολή στη Γιουγκοσλαβία|εισβολή στη Γιουγκοσλαβία]] και την κατέλαβαν γρήγορα. Η βασιλική οικογένεια, συμπεριλαμβανομένου του Πρίγκιπα Παύλου, διέφυγε στο εξωτερικό και κρατήθηκαν από τους Βρετανούς στην [[Κένυα]].
 
Το Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας σύντομα διαμελίστηκε από τον Άξονα σε αρκετές οντότητες. Η [[Ναζιστική Γερμανία|Γερμανία]], η [[Βασίλειο της Ιταλίας|Ιταλία]], η [[Ουγγαρία]] και η [[Βασίλειο της Βουλγαρίας|Βουλγαρία]] προσάρτησαν ξεκάθαρα ορισμένες παραμεθόριες περιοχές. Μια Μεγάλη Γερμανία επεκτάθηκε για να συμπεριλάβει το μεγαλύτερο μέρος της [[Σλοβενία]]ς. Ιταλία πρόσθεσε την Κυβέρνηση της Δαλματίας και περισσότερο από το ένα τρίτο της δυτικής Σλοβενίας στην [[Ιταλική Αποικιακή Αυτοκρατορία|Ιταλική Αυτοκρατορία]]. Μία διευρυμένη [[Κροατία]] αναγνωρίστηκε από τον Αξονα ως [[Ανεξάρτητο Κράτος της Κροατίας]] (Nezavisna Država Hrvatska, NDH). Στα χαρτιά το NDH ήταν ένα βασίλειο και ο [[Αϊμόνε Α΄ της ΑόστηςΣαβοΐας-Αόστας (1900-1948)|Αϊμόνε]] (1900-1948), 4ος Δούκας της Αόστας]], στέφθηκε ως [[Αϊμόνε Α΄ της Αόστης|Βασιλιάςβασιλιάς Τόμισλαβ ΙΙΒ΄ της Κροατίας]]. Οτι απέμεινε από το Σερβικό έδαφος έγινε Γερμανική στρατιωτική διοίκηση, υπό στρατιωτικούς διοικητές και μια Σερβική πολιτική κυβέρνηση υπό την ηγεσία του [[Μίλαν Νέντιτς]]. Ο Νέντιτς προσπάθησε να αποκτήσει τη Γερμανική αναγνώριση της Σερβίας ως διάδοχου κράτος της Γιουγκοσλαβίας και υποστήριξε το [[Πέτρος Β΄ της Γιουγκοσλαβίας|Βασιλιάς Πέτρο Β΄]] ως μονάρχη της Σερβίας. Η Ουγγαρία κατέλαβε αρκετές βόρειες περιοχές.
 
===Εξορία του βασιλιά===
4.447

επεξεργασίες