Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

μ
Αναστροφή της επεξεργασίας από τον 2A02:587:2903:ED00:4041:7CE8:3F10:7E22 (συνεισφ.),...
 
== Βιογραφικό ==
Ο Πέτρος Χάρης γεννήθηκε στην [[Αθήνα]] το 1902. Για να λέμε την αλήθεια,τοΤο πραγματικό όνομα του όνομα ήταν Ιωάννης Μαρμαριάδης, γιος του Νικόλαου Μαρμαριάδη με καταγωγή από το χωριό Καμηλάρι της [[Μεσσαρά|Κάτω Μεσσαρά]]ς στην [[Κρήτη]]. Στην Αθήνα τέλειωσε το Γυμνάσιο και στη συνέχεια γράφτηκε στη [[Τμήμα Νομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών|Νομική Σχολή]] του [[Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών|Πανεπιστημίου Αθηνών]] από όπου αποφοίτησε το 1924. Από τα τέλη του 1919 έγινε συνεργάτης του περιοδικού «[[Η Διάπλασις των Παίδων]]» στην αρχή με το ψευδώνυμο «Κυανόλευκο λάβαρο» και κατόπιν με το ψευδώνυμο «Πέτρος Χάρης» το οποίο και κράτησε για τα υπόλοιπα χρόνια. Αμέσως μετά άρχισε να συνεργάζεται με αθηναϊκές εφημερίδες και το περιοδικό «[[Νουμάς]]» ως συντάκτης και φιλολογικός συνεργάτης. Το 1924 ιδρύει το λογοτεχνικό περιοδικό «Νέα Γράμματα» μαζί με τον [[Ι. Μ. Παναγιωτόπουλος|Ιωάννη Μ. Παναγιωτόπουλο]] και [[Κυριαζής|Αθανάσιο Κυριαζή]] το οποίο όμως δεν διατηρήθηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα. Την ίδια χρονιά πραγματοποιήθηκε η έκδοση της πρώτης του συλλογής διηγημάτων με τίτλο «Η τελευταία νύχτα της γης». Τα πρώτα του έργα εντάσσονται στο κλίμα του συμβολισμού, όπως αυτός εκφράστηκε στην Ελλάδα μέσω του [[Κωνσταντίνος Χατζόπουλος|Κωνσταντίνου Χατζόπουλου]]. Η γραφή του χαρακτηρίζεται από δοκιμιακό ύφος με χαμηλούς τόνους και επιμελημένη φόρμα. Το λογοτεχνικό είδος το οποίο καλλιεργεί είναι κυρίως το διήγημα, ενώ έγραψε επίσης ταξιδιωτικά κείμενα και δύο μυθιστορήματα, τις «Ημέρες Οργής» το 1979 και τον «Ανεμοστρόβιλο» το 1992.
Εργάστηκε στη [[Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών|Σχολή Καλών Τεχνών]] (Γραμματέας και στη συνέχεια Γενικός Γραμματέας με βαθμό Γενικού Γραμματέα Υπουργείου), από όπου αποχώρησε το 1964 με το βαθμό του Επίτιμου Γενικού Γραμματέα. Το 1930 εκλέχθηκε μέλος της Ενώσεως Συντακτών Αθηναϊκών Εφημερίδων, (Ε.Σ.Α.Ε.) και τον Ιανουάριο του 1933 ανέλαβε από κοινού με τον [[Γρηγόριος Ξενόπουλος|Γρηγόριο Ξενόπουλο]] τη διεύθυνση του δεκαπενθήμερου περιοδικού «Νέα Εστία» έως το Δεκέμβριο του 1934. Τον Ιανουάριο του 1935 ο Γρηγόριος Ξενόπουλος αποχώρησε και ο Πέτρος Χάρης ανέλαβε την θέση του διευθυντή όπου και παρέμεινε έως το Δεκέμβριο του 1987. Το 1946, υπό τη διεύθυνσή του, η «Νέα Εστία» τιμήθηκε με το βραβείο της [[Ακαδημία Αθηνών|Ακαδημίας Αθηνών]].
Από το 1947 διατέλεσε μέλος της επιτροπής επάθλου [[Κωστής Παλαμάς|Παλαμά]] και από το 1951 μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του [[Εθνικό Θέατρο|Εθνικού Θεάτρου]] και μέλος του [[Φιλολογικός Σύλλογος Παρνασσός|Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός]] στην κριτική επιτροπή των λογοτεχνικών και θεατρικών Κρατικών Βραβείων καθώς και μέλος της Ομάδας των Δώδεκα, του ιδρύματος [[Κώστας Ουράνης|Κώστα και Ελένης Ουράνη]]. Το 1973 εκλέχτηκε πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών, στην Τάξη Γραμμάτων και Καλών Τεχνών και διατέλεσε πρόεδρος της «Ενώσεως Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών κριτικών», αντιπρόεδρος στην «Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών» από την οποία αποχώρησε ιδρύοντας την «Εθνική Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών». Είναι μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και το 1977 εκλέχτηκε πρόεδρός της.