Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

Η Ελληνική γλώσσα έχει τόνους. Αφαίρεση άτονου κειμένου
Στο έργο του Ευριπίδη, συνυπάρχουν το τραγικό, το δραματικό και το θεατρικό στοιχείο. Είναι το μοναδικό έργο της αρχαιότητας, όπου ο Διόνυσος πρωταγωνιστεί ως ανθρωποποιημένος [[θεός]], καθώς αυτό αποτελεί το δράμα του θεού, που είναι το δράμα του ανθρώπου. Δραματοποιούνται τα Θεοφάνια του Διόνυσου και εξανθρωπίζεται το θείο. Μια καινούργια θρησκεία απειλεί, μια νέα δύναμη εισχωρεί που θέλει να επιβάλει τη δική της λατρεία.
 
Ο Διόνυσος, γιος του [[Δίας (μυθολογία)|Δία]] και της κόρης του Κάδμου Σεμέλης, φτάνει στη Θήβα με μορφή ανθρώπου, για να επιβάλει τη λατρεία του. Οι κόρες του Κάδμου αμφισβητούν τη θεϊκή του καταγωγή σλλακαι τρελαίνονται από αυτοντο θεό και ως Μαινάδες πια πηγαινουν και παραμενουνπαρέμεναν στο Κιθαιρώνα λατρευοντας. Ο βασιλιας Πενθέας, εγγονος του Καδμου και γιος της Αγαύης, αποφασίζει να στραφεί ενάντια στις Μαινάδες. ΣυλλαμβανειΣυνέλαβε τοντο Διόνυσο, αυτός ελευθερώνεταιελευθερώθηκε και με σεισμό καταστρεφεικατέστρεψε το παλάτι. Στη συνέχεια ο Πενθέας μεταβαινειμεταμορφώνεται στοσε βουνόΜαινάδα, αλλαόταν εκειέφτασε στο βουνό, οι μαινάδες, με πρώτη τη μητέρα του Αγαυη, τον διαμελίζουνδιαμέλισαν. Η Αγαύη επιστρέφει θριαμβευτικά στην πολη αλλά ο Κάδμος τηντη κάνει να συνειδητοποιήσει τι έπραξε. Το έργο κλείνει με την εμφάνιση του Διόνυσου ως θεού και το μενος που πεφτει στην περιοχη. Δεν υπάρχει πρόσωπο στο έργο που δεν θα μεταμορφωθεί, ο ίδιος ο θεός μεταμορφώνεται από ζώο σε θνητό, ο Πενθέας από βασιλιάς γίνεται μαινάδα, ηδονοβλεψίας, αδύναμο παιδί, ελάφι σφάγιο.
 
== Τα πρόσωπα του έργου ==