Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μάχη της Ιένας-Άουερστετ»

Την επομένη στις 7:00 π.μ. οι αναπτυσσόμενες μονάδες ανέφεραν στον Νταβού πως ένας τεράστιος πρωσσικός στρατός βρισκόταν στην περιοχή λίγα χιλιόμετρα απέναντι από το στρατόπεδό του. Ο στρατάρχης έκπληκτος διέταξε άμεσα την 3η Μεραρχία (8.473 στρατιώτες και 8 κανόνια) υπό τον στρατηγό Γκυντέν ντε Λα Σαμπλοννιέρ να προελάσει με τους στρατιώτες του σε σχηματισμούς τετραγώνου προς το χωριό Χασσενχάουζεν, ενώ έστειλε άμεσα τις διαταγές του στις 1η (9.867 στρατιώτες και 13 κανόνια) και 2η (7.293 στρατιώτες και 8 κανόνια) μεραρχίες υπό τους στρατηγούς Μοράν και Φριάν που βρίσκονταν στα νώτα του, να προελάσουν για να τον βοηθήσουν. Από την πρωσσική πλευρά ο στρατάρχης [[Γκέμπχαρντ Λέμπερεχτ φον Μπλύχερ|φον Μπλύχερ]] χωρίς να περιμένει υποστήριξη πεζικού ανέλαβε τη διοίκηση του πρωσσικού ιππικού και επιτέθηκε στη μεραρχία του Γκυντέν ντε Λα Σαμπλοννιέρ. Ωστόσο οι Γάλλοι σε σχηματισμούς τετραγώνου εκμηδένισαν την επίθεση και τρία ολόκληρα πρωσσικά συντάγματα τράπηκαν σε άτακτη φυγή, με αποτέλεσμα ο Πρώσσος στρατάρχης να υποχωρήσει με βαριές απώλειες. Ο διοικητής των πρωσσικών δυνάμεων Δούκας του Μπράουνσβαϊκ περίμενε δύο ώρες εξετάζοντας την κατάσταση, δίνοντας χρόνο στους στρατιώτες της μεραρχίας του στρατηγού Φριάν να φθάσουν και να παραταχθούν στα δεξιά του στρατηγού Γκυντέν ντε Λα Σαμπλοννιέρ. Ο Νταβού, έχοντας 15.000 στρατιώτες, αναδιέταξε τις δυνάμεις του, για να κρατήσει το δρόμο προς το Νάουμμπουργκ "ανοικτό" σε περίπτωση υποχώρησης, και χρησιμοποίησε το μεγαλύτερο μέρος της μεραρχίας του στρατηγού Γκυντέν ντε Λα Σαμπλοννιέρ στην αριστερή πτέρυγα στα βόρεια του χωριού Χασσενχάουζεν, ενώ άφησε μόνο ένα σύνταγμα στα νότια.
 
Γύρω στις 10:00 π.μ ο Δούκας του Μπράουνσβαϊκ διέταξε δύο πρωσσικές μεραρχίες να επιτεθούν στο χωριό Χασσενχάουζεν. Η βόρεια επίθεση των Πρώσσων απέτυχε με βαριές απώλειες, ενώ η νότια διέσπασε εύκολα το γαλλικό σύνταγμα πεζικού. Με τητην δεξιάαριστερή του πτέρυγα σε τρομερό κίνδυνο από τις υπέρτερες πρωσσικές δυνάμεις, ο Νταβού οδήγησε αυτοπροσώπως δύο συντάγματα πεζικού από την εφεδρική γραμμή του Γκυντέν ντε Λα Σαμπλοννιέρ και αντεπιτέθηκε διασπώντας τους Πρώσσους και επαναφέροντας την τάξη στις γαλλικές γραμμές. Ωστόσο το επιτελείο του Νταβού άρχισε να ανησυχεί καθώς η 3η μεραρχία του στρατηγού Μοράν βρισκόταν ακόμη στα νότια και θα έπαιρνε ώρα μέχρι να φθάσει, ενώ δεν υπήρχε κανένα σημάδι από τον Μπερναντότ. Ευτυχώς για τους Γάλλους οι Πρώσσοι δεν εκμεταλλεύτηκαν την αριθμητική τους υπεροχή, αλλά πραγματοποίησαν τέσσερεις αποτυχημένες επιθέσεις στο Χασσενχάουζεν, ενώ κατά τηντη διάρκειά τους ο Δούκας του Μπράουνσβαϊκ τραυματίστηκε ανάμεσα στα μάτια και ξεψύχησε. Ο βασιλιάς της Πρωσσίας που ήταν παρών στη μάχη έκανε ένα φοβερό λάθος και αντί ν΄ αναλάβει άμεσα τη διοίκηση της δύναμής του, περίμενε μία ολόκληρη ώρα, δίνοντας χρόνο στο στρατηγό Μοράν να ενισχύσει την ταλαιπωρημένη αριστερή πτέρυγα με τους 9.000 στρατιώτες του. Την ίδια ώρα στο πεδίο της μάχης έφθασε ο πρίγκηπας Γουλιέλμος της Οράγγης με μια μεραρχία πεζικού, την οποία χώρισε σε δύο μέρη, τα οποία ενίσχυσαν τις πρωσσικές πτέρυγες, ενώ ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Γ΄ ανέλαβε τη διοίκηση των στρατευμάτων και εξαπέλυσε μία φοβερή επίθεση στην αριστερή γαλλική πτέρυγα, που απέτυχε όμως παταγωδώς και οι Πρώσσοι υποχώρησαν με μεγάλες απώλειες.
 
Με την προηγηθείσα αποτυχία η δεξιά πρωσσική πτέρυγα βρισκόταν σε τρομερό κίνδυνο, και ολόκληρος ο πρωσσικός στρατός βρισκόταν αντιμέτωπος με την ολοκληρωτική κατάρρευση, αλλά ο Πρώσσος βασιλιάς είχε ακόμη δύο μεραρχίες συνολικού αριθμού 16.400 στρατιωτών και 31 κανονιών για να ενισχυθεί και να επανέλθει η τάξη στο στράτευμα. Η σκέψη όμως ότι αντιμετώπιζε αυτοπροσώπως τον Ναπολέοντα τον έκανε να "παραλύσει" και να μην πράξει τίποτα. Σύντομα ο Νταβού κατάλαβε την κατάσταση και εξαπέλυσε μια μετωπική επίθεση κατά του πρωσσικού κέντρου, το οποίο κατέρρευσε ύστερα από σφοδρή ανταλλαγή πυρών. Ωστόσο ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Γ΄ είχε ακόμη την ευκαιρία να ρίξει στη μάχη τις 16.400 στρατιώτες που διέθετε, αλλά πληροφορούμενος την καταστροφή στην [[Ιένα]] κατάλαβε ότι όλα είχαν χαθεί και διέταξε τακτική υποχώρηση, η οποία σύντομα μετατράπηκε σε άτακτη φυγή. Ο Νταβού διέταξε τους στρατιώτες του να καταδιώξουν τους ηττημένους, αλλά ήταν εξαντλημένοι για ένα τέτοιο εγχείρημα.
Ανώνυμος χρήστης