Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Κάρολος Δαρβίνος»

(επιμ.)
Ο Κάρολος Δαρβίνος γεννήθηκε στο Σριούσμπερυ (Shrewsbury) του Σροπσάιρ ''(Shropshire)'' του Ηνωμένου Βασιλείου στις [[12 Φεβρουαρίου]] του [[1809]] στην οικογενειακή κατοικία.<ref>{{cite web|url=http://darwin.baruch.cuny.edu/biography/shrewsbury/mount/|title=The Mount House, Shrewsbury, England (Charles Darwin)|author=John H. Wahlert|date=11 Ιουνίου 2001|work=Darwin and Darwinism|publisher=Baruch College|accessdate=26 Νοεμβρίου 2008}}</ref> Ήταν το πέμπτο από τα έξι παιδιά του γιατρού της καλής κοινωνίας [[Ροβέρτος Δαρβίνος|Ροβέρτου Δαρβίνου]] και της Σουζάννας Δαρβίνου (πατρ. Γουέτζγουντ). Ήταν εγγονός του [[Έρασμος Δαρβίνος|Έρασμου Δαρβίνου]] από την πλευρά του πατέρα του και του Γιοσάια Γουέτζγουντ (Josiah Wedgwood) από την μητέρα του. Οι δύο οικογένειες ανήκαν στην εκκλησία των [[Ουνιταριανισμός|Ουνιταριανών]]. Ο Ροβέρτος Δαρβίνος, πιο ελεύθερα σκεπτόμενος, βάπτισε τον μικρό Κάρολο στην αγγλικανική εκκλησία το 1809. Ο Κάρολος και τα παιδιά του, όμως, τελικά εκκλησιάζονταν στην ουνιταριανή εκκλησία μαζί με τη γυναίκα του.
 
Από την ηλικία των οκτώ ο Κάρολος είχε ήδη αναπτύξει ενδιαφέρον για τη φυσική ιστορία και τη συλλογή αντικειμένων, όταν εντάχθηκε στο σχολείο το 1817. Την ίδια χρονιά τον Ιούλιο πέθανε η μητέρα του. Από τον Σεπτέμβριο του 1818 φοίτησε στο αγγλικανική σχολείο του ΣρούζμπριΣριούσμπερυ ως εσώκλειστος μαθητής μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Έρασμο. <ref name=skool>{{Harvnb|Desmond|Moore|1991|pp= 12–15}}<br />{{harvnb|Darwin|1958|pp=[http://darwin-online.org.uk/content/frameset?viewtype=text&itemID=F1497&pageseq=21 21–25]}}</ref>
 
Το [[1825]] πέρασε το καλοκαίρι του ως βοηθός του πατέρα του προσπαθώντας να θεραπεύσουν τους φτωχούς του Σροπσάιρ. Τον ίδιο χρόνο ο Δαρβίνος ξεκίνησε σπουδές ιατρικής στο [[Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου]], αλλά οι βαρετές διαλέξεις και η αποστροφή του για τις μεθόδους της [[χειρουργική]]ς τον έκαναν να αμελεί τις υποχρεώσεις του. Την περίοδο αυτή διδάχτηκε τη μέθοδο της [[ταρίχευση]]ς από τον Τζον Έντμοντστοουν, έναν απελευθερωμένο μαύρο σκλάβο, ο οποίος είχε συνοδεύσει τον φυσιοδίφη και εξερευνητή Τσαρλς Γουάτερτον στα τροπικά δάση της [[Νότια Αμερική|Νοτίου Αμερικής]]. <ref name=eddy>{{harvnb|Darwin|1958|pp=[http://darwin-online.org.uk/content/frameset?viewtype=text&itemID=F1497&pageseq=48 47–51]}}</ref>
 
ΣτονΣτο δεύτερο χρόνοέτος σπουδών του στο πανεπιστήμιο έγινε μέλος στηντης κοινότητα«Πλίνιας PlinianΕταιρίας» (Plinian Society) που ασχολούνταν με την [[φυσική ιστορία]]. Ήταν μαθητής του Ρόμπερτ Έντμουντ Γκραντ, ο οποίος υπήρξε πρωτοπόρος στην ανάπτυξη των θεωριών του [[Ζαν Μπατίστ Λαμάρκ]] και του παππού του Δαρβίνου, Έρασμου, που αφορούσαν την εξέλιξη δια της κληρονομικότητας των επίκτητων χαρακτηριστικών. <ref>{{Harvnb|Browne|1995|pp=72–88}}</ref> Ο Δαρβίνος συμμετείχε στις έρευνες του Γκραντ για τον κύκλο ζωής των θαλάσσιων ζώων στις ακτές του Firth of Forth και στις 27 Μαρτίου 1827 έκανε μια παρουσίασηπαρουσίασε στην κοινότητα«Πλίνια «PlinianΕταιρία» τηςτην ανακάλυψηςανακάλυψή του ότιπως τα μαύρα σπόρια που βρίσκονται συχνά στα κελύφη των στρειδιών είναι αυγά βδέλλας. Από τις έρευνες αυτές προέκυψαν στοιχεία ''ομολογίας'', της ριζοσπαστικής δηλαδή θεωρίας ότι όλα τα ζώα έχουν παρόμοια όργανα και διαφέρουν μόνο σε πολυπλοκότητα. Παρακολούθησε, επίσης, τα μαθήματα [[φυσική ιστορία|φυσικής ιστορίας]] του Ρόμπερτ Τζέημσον με τα οποία δεν ήταν και τόσοεξίσου ενθουσιασμένος. Έμαθεκαι γιαδιδάχθηκε τη [[στρωματογραφία|στρωματογραφική]] [[γεωλογία]] και τον τρόπο που ταξινομούνται τα φυτά. ότανΠαράλληλα, βοηθούσε μεως φοιτητής σε διάφορες εργασίες στιςπου αφορούσαν τις εκτεταμένες συλλογές του Μουσείου του Πανεπιστημίου, τουπου Εδιμβούργου,αποτελούσε ένα από τα μεγαλύτερα μουσεία της Ευρώπης την εποχή εκείνη. <ref>{{Harvnb|Desmond|Moore|1991|pp=42–43}}</ref>
 
Ο πατέρας του Δαρβίνου, δυστυχισμένος που ο νεότερος γιος του δεν ενδιαφερόταν να γίνει γιατρός, με έξυπνο τρόπο τον ενέγραψε σε έναν κύκλο προπτυχιακών μαθημάτων τέχνης (Bachelor of Arts) στο ''Christ's College'' του [[Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ|Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ]], ώστε να μπορέσει να γίνει κληρικός. Επειδή δεν μπορούσε να ενταχθεί στο tripos εντάχθηκε στο κανονικό πρόγραμμα σπουδών τον Ιανουάριο του 1828.{{Ασαφές}} <ref>{{Harvnb|Browne|1995|pp=47–48, 89–91}}</ref> Αυτή ήταν μια λογική κίνηση καριέρας σε μια εποχή που οι [[Αγγλικανική Εκκλησία|Αγγλικανοί]] ιερείς αμείβονταν με ένα αξιόλογο εισόδημα, και οι περισσότεροι φυσιοδίφες στην Αγγλία ήταν κληρικοί που θεωρούσαν μέρος των καθηκόντων τους να «εξερευνούν τα θαύματα της δημιουργίας του Θεού». Στο Κέμπριτζ, ο Δαρβίνος ενδιαφερόταν περισσότερο για την ιππασία και την σκοποβολή παρά την μελέτη. Μαζί με τον εξάδελφο του [[Ουίλιαμ Δαρβίνος Φοξ|Ουίλιαμ Δαρβίνο Φοξ]], έγινε μανιώδης συλλέκτης [[Σκαθάρι (αποσαφήνιση)|σκαθαριών]], ακολουθώντας τη μόδα της εποχής του. Έγινε στενός φίλος του καθηγητή [[βοτανική|βοτανολογίας]] Αιδεσιμότατο [[Τζον Στήβενς Χένσλοου]] και συναντήθηκε και με άλλους φυσιοδίφες που έβλεπαν την επιστημονική εργασία σαν θρησκευτική φυσική θεολογία. Ο Δαρβίνος παρακολούθησε το μάθημα φυσικής ιστορίας του Χένσλοου, και έγινε ο αγαπημένος του μαθητής. Μάλιστα, είχε γίνει γνωστός ως «ο άνθρωπος που συμβαδίζει με τον Χένσλοου». Όταν άρχισαν να πλησιάζουν οι εξετάσεις, ο Δαρβίνος συγκεντρώθηκε περισσότερο στη μελέτη και έκανε ιδιαίτερα μαθήματα με τον Χένσλοου στα [[μαθηματικά]] και την [[θεολογία]]. Ο Δαρβίνος ενθουσιάστηκε με τα έργα του Ουίλιαμ Πάλεϋ, και κυρίως με το [[Τελεολογικό επιχείρημα|επιχείρημα της ύπαρξης θεϊκού σχεδίου στη φύση]]. <ref name=dar57>{{Harvnb|Desmond|Moore|1991|pp= 73–79}}<br />{{Harvnb|Darwin|1958|pp=[http://darwin-online.org.uk/content/frameset?viewtype=text&itemID=F1497&pageseq=59 57–67]}}</ref> Στις εξετάσεις του Ιανουαρίου του 1831, πήγε αρκετά καλά στην θεολογία, στις κλασσικές μελέτες, [[μαθηματικά]] και [[φυσική]], με αποτέλεσμα να καταταγεί δέκατος ανάμεσα σε άλλους 178 επιτυχόντες για το «κανονικό» πτυχίο. <ref>{{Harvnb|Browne|1995|p=97}}</ref>
 
Οι στεγαστικές προϋποθέσεις κράτησαν το Δαρβίνο στο Κέμπριτζ μέχρι τον Ιούνιο. Ακολουθώντας το παράδειγμα και τις συμβουλές του Χένσλοου δεν βιαζόταν καθόλου να λάβει το χρίσμα. Εμπνευσμένος από την ''Προσωπική Αφήγηση'' του [[Αλεξάντερ φον Χούμπολτ]], σχεδίαζε να επισκεφτεί τα νησιά [[Μαδέρα]] για να μελετήσει φυσική ιστορία στους τροπικούς μαζί με κάποιους συμφοιτητές του μετά την αποφοίτησή τους. Για να προετοιμαστεί, παρακολούθησε το μάθημα γεωλογίας του Αιδεσιμότατου Άνταμ Σέτζγουικ, ενός ισχυρού υποστηρικτή του ''θεϊκού σχεδίου'', και το καλοκαίρι πήγε μαζί του για να βοηθήσει στην χαρτογράφηση γεωλογικών στρωμάτων στην [[Ουαλία]]. <ref name=syd5-7>{{Harvnb|von Sydow|2005|pp=5–7}}</ref> Καθώς ερευνούσε μόνος του τα γεωλογικά στρώματα, τα σχέδιά του να επισκεφτεί τη Μαδέρα ματαιώθηκαν, καθώς έλαβε ένα μήνυμα ότι ο φίλος που θα τον συνόδευε είχε πεθάνει. Ωστόσο όταν επέστρεψε από την Ουαλία, έλαβε ένα άλλο γράμμα. Ο Χένσλοου είχε προτείνει τον Δαρβίνο για την (άνευ πληρωμής) εθελοντική θέση του βοηθού του Ρόμπερτ Φιτζρόυ, κυβερνήτη του πολεμικού πλοίου ''Beagle''. Το Beagle θα αναχωρούσε για μια εξερευνητική αποστολή δύο χρόνων για να καταγράψει τις ακτές της [[Νότια Αμερική|Νότιας Αμερικής]]. Ήταν μεγάλη ευκαιρία για τον Δαρβίνο για να αναπτύξει την καριέρα του φυσιοδίφη. Ο πατέρας του αντιτάχθηκε στο ταξίδι αυτό θεωρώντας ότι ήταν χάσιμο χρόνου, αλλά μεταπείστηκε από τον Josiah Wedgwood II (θείο του Δαρβίνου και μετέπειτα πεθερό του). Το ταξίδι αυτό τελικά οδήγησε σε μια αποστολή πέντε ετών η οποία επέφερε δραματικές αλλαγές σε πολλές επιστήμες.<ref name=db>{{Harvnb|Darwin|1958|pp=[http://darwin-online.org.uk/content/frameset?viewtype=text&itemID=F1497&pageseq=69 67–68]}}<br />{{Harvnb|Browne|1995|pp=128–129, 133–141}}</ref>