Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ζεπ Ντίτριχ»

 
==Περίοδος της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης==
Μετά τον [[Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος | Α Παγκόσμιο πόλεμο]]Πόλεμο, ο Ντίτριχ εργάστηκε ως αστυνομικός και τελωνειακός υπάλληλος. {{sfn|Zentner|Bedurftig|1997|p=197}} Ο Ντίτριχ ήρθεπροσέγγισε κοντά στηντην ιδεολογία του ναζισμού απόμέσω τοντου Christian Weber, ο οποίος ήταν ο εργοδότης του στο σταθμό ανεφοδιασμού Tankstelle-Blau-Bock στο Μόναχο. Εντάχθηκε στο [[Ναζιστικό Κόμμα]] (NSDAP) το 1928, εργάστηκε στον Eher Verlag, τον εκδοτικό οίκο του [[Εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα | NSDAP]]. και αργότεραΑργότερα έγινε διοικητής της προσωπικής σωματοφυλακής, τωνεπιλεγμένης μονάδωναπό τις τάξεις της [[Schutzstaffel]] (SS), του Χίτλερ. Ο αριθμός μέλους του, στο NSDAP ήταν 89.015 και ο αριθμός τουστα SS ήταν 1.117. Στις 5 Ιανουαρίου 1930, ο Ντίτριχ εξελέγη στο [[Ράιχσταγκ]] ως εκπρόσωπος της Κάτω Βαυαρίας.{{sfn|Snyder|1994|p=66}}
 
Μέχρι το 1931 είχε γίνει [[SS-Gruppenführer (Αντισυνταγματάρχης)]]. Όταν το ναζιστικό κόμμα κέρδισε[[Άνοδος τιςτων εκλογέςναζί στην εξουσία|ανήλθε στην εξουσία]] το 1933, ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία. Έγινε διοικητής της [[1η Μεραρχία Πάντσερ SS "Σωματοφυλακή Αδόλφος Χίτλερ" | Σωματοφυλακής SS Aδόλφος Χίτλερ (LSSAH)]] και μέλος του κρατικού συμβουλίου της [[Πρωσία |Πρωσίας]]. Ως ένας από τους κοντινούς ανθρώπους του Χίτλερ, ο Ντίτριχ ήταν συχνά σε θέση να αγνοήσει τον προϊστάμενο της SS, τον [[Χάινριχ Χίμλερ | Χίμλερ]]. Η LSSAH τελικά εξελίχθηκε σε μια μεραρχία ελίτ των μονάδων [[Waffen-SS]]. Αν και η μονάδα ήτανυπαγόταν ονομαστικάθεωρητικά κάτω από τονστον Χίμλερ, ο Ντίτριχ ήταν ο πραγματικός διοικητής και χειριζόταν την διοίκησητης.{{sfn|Biondi|2000|p=7}}
 
Το καλοκαίρι του 1934 ο Ντίτριχ διαδραμάτισε βασικό ρόλο στη [[Νύχτα των Μεγάλων Μαχαιριών]]. Ο Χίτλερ, μαζί με τον Ντίτριχ και μια μονάδα της Σωματοφυλακής του, ταξίδεψαν στο BadΜπαντ WiesseeΒίσζεε για να επιβλέψουν προσωπικά τη σύλληψη του [[Ερνστ Ρεμ]] στις 30 Ιουνίου. Αργότερα στις 17:00 περίπου, ο Ντίτριχ έλαβε διαταγή από τον Χίτλερ για να σχηματίσει μια «ομάδα εκτέλεσης» και να μεταβεί στη φυλακή του StadelheimΣτάντελχαϊμ όπου κρατούνταν ορισμένοι ηγέτες τουτης [[Sturmabteilung]] (SA). Εκεί στην αυλή της φυλακής, η ομάδα εκτέλεσης της LSSAH πυροβόλησε πέντε στρατηγoύς της SA και έναν συνταγματάρχη. Λίγο αργότερα, ο Ντίτριχ προήχθη σε [[SS-Obergruppenführer]], τον ανώτατο τότε βαθμό των SS. {{sfn|Cook|Bender|1994|pp=22, 23}}
 
Το καλοκαίρι του 1934 ο Ντίτριχ διαδραμάτισε βασικό ρόλο στη Νύχτα των Μεγάλων Μαχαιριών. Ο Χίτλερ, μαζί με τον Ντίτριχ και μια μονάδα της Σωματοφυλακής του, ταξίδεψαν στο Bad Wiessee για να επιβλέψουν προσωπικά τη σύλληψη του [[Ερνστ Ρεμ]] στις 30 Ιουνίου. Αργότερα στις 17:00 περίπου, ο Ντίτριχ έλαβε διαταγή από τον Χίτλερ για να σχηματίσει μια «ομάδα εκτέλεσης» και να μεταβεί στη φυλακή του Stadelheim όπου κρατούνταν ορισμένοι ηγέτες του Sturmabteilung (SA). Εκεί στην αυλή της φυλακής, η ομάδα εκτέλεσης της LSSAH πυροβόλησε πέντε στρατηγoύς της SA και έναν συνταγματάρχη. Λίγο αργότερα, ο Ντίτριχ προήχθη σε SS-Obergruppenführer. {{sfn|Cook|Bender|1994|pp=22, 23}}
==Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος==
Μετά την έναρξη του Β Παγκοσμίου Πολέμου, ο Ντίτριχ οδήγησε την LSSAH κατά τη διάρκεια της γερμανικής επίθεσης στην Πολωνία και αργότερα στις Κάτω Χώρες. Μετά την παράδοση της Ολλανδίας, η LSSAH μεταφέρθηκε νότια στη Γαλλία στις 24 Μαΐου 1940. Έλαβε θέση 15 μίλια νοτιοδυτικά της [[Μάχη της Δουνκέρκης | Δουνκέρκης]] κατά μήκος της γραμμής του καναλιού Aa, αντιμετωπίζοντας την αμυντική γραμμή των συμμάχων κοντά στο Watten. Εκείνο το βράδυ ο Χίτλερ διέταξε να σταματήσει η προέλαση, με το Βρετανικό εκστρατευτικό σώμα να παγιδεύεται. Η LSSAH σταμάτησε τη νύχτα, ωστόσο, την επόμενη μέρα, παραβιάζοντας τις εντολές του Χίτλερ, ο Ντίτριχ διέταξε το ΙΙΙ τάγμα να διασχίσει το κανάλι και να καταλάβει την κορυφογραμμή από όπου οι βρετανοί παρατηρητές πυροβολικού έβαζαν το σύνταγμα σε κίνδυνο. Αντί να κατηγορηθεί για την πράξη του, ο Ντίτριχ τιμήθηκε με τον "Σταυρό του Ιππότη του Σιδηρού Σταυρού". Κατά τη διάρκεια αυτής της εκστρατείας, η LSSAH ήταν υπεύθυνη για τη δολοφονία των αιχμαλώτων, τη σφαγή του Wormhoudt.{{sfn|Flaherty|2004|pp=143, 154}}
8.792

επεξεργασίες