Λουδοβίκος Φαδρίκ: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Περιεχόμενο που διαγράφηκε Περιεχόμενο που προστέθηκε
εσωτ συνδ
μΧωρίς σύνοψη επεξεργασίας
Γραμμή 1:
{{χωρίς παραπομπές|9|11|2015}}{{πληροφορίες προσώπου}}
Ο '''Λουδοβίκος Φαντρίκ''' (''Luis ή Lluís Frederic d'Aragó'', ... - [[1382]])<ref>Μίλλερ-Λάμπρου, σελ 455</ref><ref name=":0">Setton, Kenneth M. (1975) Volume III ... βλ. πηγές σελ. 211</ref> αναφέρεται και ''Λουδοβίκος Φαντρίκ ή Φρειδερίκος των Σαλώνων'' και ''Λουδοβίκος Φαντρίκ ή Φρειδερίκος της Αραγώνας'' αλλά και ''δον Φρειδερίκος Φαδρίγος''<ref name="Μίλλερ-Λάμπρου, σελ 446">Μίλλερ-Λάμπρου, σελ 446</ref>. Ήταν γιος του [[Ιάκωβος Φαντρίκ|Ιάκωβου Φαντρίκ]], [[Αυθεντία των Σαλώνων|Κόμης των Σαλώνων]] (1365–1380) και επίτροπος του [[Δουκάτο των Αθηνών|Δουκάτου των Αθηνών]] και των [[Δουκάτο Νέων Πατρών|Νέων Πατρών]] (1375-1381)<ref>Setton, Kenneth M. (1975), βλ. πηγές σελ. 199</ref>, κύριος του [[Λαμία|Ζυτουνίου]] και της Αίγινας από το 1380, κόμης της Μάλτας (1365-1381) και του Γκόζο.<ref name=":0" />
 
Γύρω στο 1368<ref>Setton, Kenneth M. (1975) Volume III ... βλ. πηγές σελ. 213</ref>, παντρεύτηκε την βυζαντινή πριγκίπισσα [[Ελένη Καντακουζηνή]] και κόρη τους ήταν η [[Μαρία Φαντρίκ]] τελευταία κόμισα των Σαλώνων.
 
Το 1374, πεθαίνει ο γενικός επίτροπος [[Ματθαίος ντε Περάλτα]], τον οποίο δεν συμπαθούσαν οι συμπατριώτες του στο δουκάτο επειδή δεν προερχόταν από αυτούς αλλά είχε σταλεί από τον δούκα [[Φρειδερίκος Γ΄ της Σικελίας|Φρειδερίκο Γ΄]] και βασιλέα της Σικελίας. Αφού ξέσπασαν για λίγο ταραχές και διαφωνίες, δίνοντας την ευκαιρία στον [[Νέριο Α΄ Ατσαγιόλι]], το 1375, να καταλάβει τα Μέγαρα, εξέλεξαν ομόφωνα, χωρίς να περιμένουν διαταγές από τη Σικελία, τον Λουδοβίκο Φαντρίκ, ο οποίος καταγόταν από παλιά επιφανή οικογένεια των αποίκων. Ο βασιλέας της [[Φρειδερίκος Γ΄ της Σικελίας|Σικελίας Φρειδερίκου Γ΄]] αν και βρέθηκε προ τετελεσμένων τον αποδέχτηκε γιατί ήταν ικανός και στο παρελθόν είχε αποκαταστήσει την τάξη στις ελληνικές αποικίες.<ref>Setton, Kenneth M. (1975) Volume III ... βλ. πηγές σελ. 212</ref><ref>Μίλλερ-Λάμπρου, σελ 434</ref><ref>Miller, W. (1908), βλ. πηγές, σελ. 304-305</ref> Το 1377, μετά τον θάνατο του ''Φρειδερίκου'', έγινε επίσης αποδεκτός από τον νέο δούκα [[Πέτρος Δ΄ της Αραγωνίας|Πέτρο της Αραγωνίας]].
 
Όταν ανέλαβε δούκας ο Πέτρος της Αραγώνας ο Φρειδερίκος ζήτησε να του παραχωρήσει το προνόμιο του κόμη της Μελίτης, να του επιστραφεί το κάστρο του Σιδηρόκαστρου και την Αίγινα που ήταν παλιό του φέουδο, ο Πέτρος δέχτηκε τα αιτήματα του Φρειδερίκου<ref name="Μίλλερ-Λάμπρου, σελ 446" />.