Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Καναλλάκι Πρέβεζας»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
}}
Το '''Καναλλάκι''' είναι κωμόπολη της [[Ήπειρος|Ηπείρου]] του νομού [[νομός Πρέβεζας|Πρεβέζης]]. Αποτελεί την έδρα του [[Δήμος Πάργας|Δήμου Πάργας]]. Απέχει 47χμ από την Πρέβεζα .Πολιούχος της κωμόπολης είναι ο Άγιος Δονάτος.Το Καναλάκι είναι μία εμπορική περιοχή με ανεπτυγμένο τον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα της.Στο κέντρο της κωμόπολης βρίσκεται η πλατεία με χαρακτηριστική την μεγαλόπρεπη εκκλησία.Ακόμα εκεί βρίσκονται κάποιες υπηρεσίες όπως η ελληνική Αστυνομία,το Κ.Ε.Π κλπ. Κοντά στο Καναλλάκι βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας [[Αρχαία Πανδοσία|Πανδοσίας]], αποικίας των [[Ηλείοι|Ηλείων]]<ref>[http://www.epirus.org/?p=86 η αρχαία Πανδοσία]</ref>
 
Εξαιρετικά νωρίς στην αρχαιότητα (16 -15 αι. π.Χ.) η περιοχή κίνησε το ενδιαφέρον των Μυκηναΐων εμπόρων που προμηθεύονταν από αυτή ξυλεία και κτηνοτροφικά προϊόντα. Μέσα και στη γύρω γνωστή τότε περιοχή της Αχερουσίας λίμνης ιδρύθηκαν και αναπτύχθηκαν μεγάλες πόλεις (Κόχυρος, Εφύρα, Πανδοσία). Γι’αυτό ο τόπος είναι πλούσιος σε μνημεία της αρχαίας, αλλά και βυζαντινής και μεταβυζαντινής περιόδου.
 
Τα στοιχεία που διαθέτουμε για την περιοχή δεν είναι αρκετά, ώστε να περιγράψουμε με ακρίβεια την ιστορική της πορεία. Στα πρώιμα χρόνια της Τουρκοκρατίας κατοικήθηκε από του Τσάμηδες.
 
Το Καναλάκι ήταν, λοιπόν, ένα από τα εξήντα πέντε χωριά που υπάγονταν στο Μουδιριλίκι του Μαργαριτίου – Φαναρίου με 14,490 συνολικά κατοίκους. Τούρκοι, καθώς φαίνεται, δεν κατοίκησαν στην περιοχή, παρά μόνον αυτοί που πήραν τα κτήματα. Οι Τουρκοτσάμιδες ζούσαν μαζί με τους Έλληνες, η γη ήταν μεγάλες ιδιοκτησίες των αγάδων και οι Χριστιανοί έδιναν το “ ίμορο ”. Οι αγάδες ήταν οι τσιφλικάδες της περιοχής και οι Χριστιανοί ήταν στη δούλεψη τους.
 
Πότε και πώς πρωτοκατοικήθηκε το χωριό δεν είναι γνωστό. Υπήρξε οικισμός, ο οποίος στήριξε στο παρελθόν την οικονομία του αποκλειστικά στη γεωργία. Με την ονομασία Καναλάκι εμφανίζεται για πρώτη φορά με τη δημιουργία της Σουλιώτικης και παρασουλιώτικης κοινωνίας (1630-1720 μ.Χ.) Μεσολαβεί μια περίοδος σιωπής και μόνο σε μια αναφορά (1831μ.Χ.) του Επισκόπου Παραμυθίας, Αγάπιου Χατζηιωάννου (1827-1831 μ.Χ.) αναφέρεται ο αριθμός των σπιτιών του Καναλακίου, ο οποίος ανέρχεται σε 42. όμως οι παλαιότεροι Καναλακιώτες διατηρούν την ανάμνηση ενός χωριού με λίγα σπίτια κοντά στις δυο εκκλησίες, του Άι-Δημήτρη και του Άι-Νικόλα. Πώς και γιατί έγινε η αρχική εγκατάσταση δεν γνωρίζουμε. Οι κάτοικοι εξηγούν ότι μεταφέρθηκαν στην σημερινή τους θέση από διαφορετικά μέρη της Ηπείρου και για διαφορετικούς λόγους κάθε φόρα.
 
Το Καναλάκι, όπως και ολόκληρη η περιοχή Φαναρίου, ελευθερώθηκε στις 22 Οκτωβρίου 1912. Από τότε και έως τη δεκαετία του 1950 συνεχίζεται η πορεία του κάτω από τις ίδιες πάντα κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες, που κληρονόμησε από προηγούμενα χρόνια. Η διανομή της γης το 1933, είναι γεγονός εξαιρετικής σημασίας για το χωριό, δεν ήταν εντούτοις αρκετή να μεταβάλει την εικόνα της γεωργικής ζωής, που κάθε άλλο παρά ανθρώπινη ήταν. Η περιοχή μαστιζόταν από την ελονοσία και τη σύφιλή. Η περίοδος αυτή της σκληρής ζωής και της υποβάθμισης θα επισφραγιστεί από τις καταστροφές που προκάλεσαν οι Γερμανοί με τους Τουρκο-αλβανο-τσάμηδες
 
Η δεκαετία 1950-1960 είναι περίοδος εξαιρετικής σημασίας, γιατί σημάδεψε καθοριστικά την ανάπτυξη του Καναλακίου και έθεσε τα θεμέλια για τη δημιουργία εκεί ενός διοικητικού και εμπορικού κέντρου. Η εγκατάσταση της εταιρείας “ΜΠΟΥΤ” δημιούργησε μια σειρά από ευνοϊκές προϋποθέσεις για την ανάπτυξη του τότε χωριού. Αποξήρανε το βάλτο και βοήθησε έτσι σημαντικά τη γεωργική παραγωγή, απάλλαξε τη περιοχή από τα έλη και τις οδυνηρές συνέπειες που είχε για την υγεία.
 
==Παραπομπές==
Ανώνυμος χρήστης