Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μούσες»

12.957 bytes αφαιρέθηκαν ,  πριν από 1 έτος
καμία σύνοψη επεξεργασίας
κολοσσσσσσσσσσσσσσσ
{{πληροφορίες προσώπου
| όνομα = Οι εννέα Μούσες
| εικόνα =Joseph Paelinck - The Dance of the Muses.jpg
| τόπος γέννησης = [[Νομός Πιερίας|Πιερία]]
| ιδιότητα = Μούσες των [[Τραγούδι|τραγουδιών]], του [[Χορός|χορού]], των [[Μουσικό όργανο|μουσικών οργάνων]] και των γλεντιών
| κατοικία = [[Όλυμπος]]
| γονείς = [[Δίας (μυθολογία)|Θεός Δίας]] και [[Μνημοσύνη]]
| αδέλφια = Δεν είχαν άλλα αδέλφια
}}Οι '''Μούσες''' στην αρχαία [[ελληνική μυθολογία]] είναι εννέα αρχαίες θεότητες, κόρες του [[Δίας (μυθολογία)|Δία]] και της [[Μνημοσύνη]]ς. Ο [[Απόλλωνας]] ήταν ο ηγέτης τους (Απόλλων Μουσαγέτης).
 
== Περιγραφή ==
Αρχικά οι θεότητες αυτές ήταν [[Νύμφες]] του βουνού και των νερών. Ο [[Ησίοδος]] στη [[Θεογονία]] αφηγείται: «Η Μνημοσύνη κοιμήθηκε στην [[Πιερία (μυθολογία)|Πιερία]] με το γιο του [[Κρόνος (μυθολογία)|Κρόνου]] και γέννησε αυτές τις παρθένες που μας κάνουν να ξεχνάμε τα βάσανά μας και απαλύνουν τους πόνους μας. Εννιά νύχτες συνέχεια ο συνετός [[Δίας (μυθολογία)|Δίας]] ανεβαίνοντας στο ιερό κρεβάτι του, κοιμότανε δίπλα στη Μνημοσύνη, μακριά απ’ όλους τους αθανάτους. Ύστερα από ένα χρόνο, όταν οι εποχές και οι μήνες είχαν συμπληρώσει τον κύκλο τους κι όταν πέρασαν πολλές μέρες η Μνημοσύνη γέννησε εννιά κόρες…, που όλες τις μάγευε η μουσική…».<ref>Ησίοδος, Θεογονία 53 {{citation|url=https://el.wikisource.org/wiki/%CE%98%CE%B5%CE%BF%CE%B3%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%B1#v50|title= (αρχαίο κείμενο στη Βικιθήκη)}}</ref> Τα ονόματα τους είναι: [[Κλειώ]], [[Ευτέρπη]], [[Θάλεια (Μούσα)|Θάλεια]], [[Μελπομένη]], [[Τερψιχόρη]], [[Ερατώ]], [[Πολύμνια|Πολυμνία]], [[Ουρανία]], [[Καλλιόπη (μυθολογία)|Καλλιόπη]].
 
== Μύθοι και ιστορίες σχετικά με τις Μούσες ==
Οι Μούσες γεννήθηκαν στην [[Νομός Πιερίας|Πιερία]] και ζούσαν στον [[Όλυμπος|Όλυμπο]]. Ήταν οι Θεές της [[Μουσική|μουσικής]], των [[Μουσικά όργανα στην αρχαία Ελλάδα|μουσικών οργάνων]], του [[Χορός στην αρχαία Ελλάδα|χορού]], των γλεντιών και της [[Ποίηση|ποίησης]]. Διασκέδαζαν τους [[Δώδεκα θεοί του Ολύμπου|Ολύμπιους]] στα [[Συμπόσιο|συμπόσια]] τραγουδώντας τους με τις ακούραστες φωνές τους θείες [[Μελωδία|μελωδίες]] και ύμνους, παίζοντας την [[λύρα]]. Το θέμα των τραγουδιών τους ήταν πάντα η αρχοντική καταγωγή των [[Δώδεκα θεοί του Ολύμπου|θεών]], τους οποίους εγκωμιάζουν. Κυρίως όμως υμνούν τον [[Δίας (μυθολογία)|Δία]] και το μεγαλείο του. Το πόσο στενά δεμένες ήταν μαζί του φαίνεται από το ότι τις αποκαλούσαν «Ολυμπιάδες». Σπανιότερα δόξαζαν με τα τραγούδια τους το γένος των [[Άνθρωπος|ανθρώπων]] και τους φημισμένους [[Ήρωας|ήρωες]]. Το αρμονικό τους τραγούδι μάγευε τον [[Δίας (μυθολογία)|βασιλιά των θεών και των ανθρώπων]], γέμιζε με ευφορία τις ψυχές όλων των [[Δώδεκα θεοί του Ολύμπου|θεών]] και γοήτευε ολόκληρη τη [[φύση]] η οποία στεκόταν ασάλευτη κάθε φορά που οι Μούσες ακούγονταν από την κορυφή του [[Όλυμπος|Ολύμπου]], για να τις αφουγκραστεί: ο [[ουρανός]], τα [[Αστέρας|άστρα]], η [[θάλασσα]] και τα [[Ποταμός|ποτάμια]], όλα σιωπούσαν ευλαβικά. Οι Μούσες τραγούδησαν για να γιορταστούν οι γάμοι της [[Θέτις|Θέτιδας]] με τον [[Πηλέας|Πηλέα]] και της [[Αρμονία (μυθολογία)|Αρμονίας]] με τον [[Κάδμος|Κάδμο]]. Τραγούδησαν ακόμη θρηνητικά στην ταφή του [[Αχιλλέας|Αχιλλέα]]. Όταν μεγάλωσαν έγιναν πολύ έξυπνες και ωραιότατες. Είχαν ιδιαίτερη αγάπη στη [[μουσική]], δεν τις ενδιέφεραν οι ανθρώπινες ασχολίες και αναζητούσαν ήσυχο τόπο για να αφιερωθούν στις Καλές Τέχνες. Έλεγαν πως ο Πίερος, βασιλιάς της [[Μακεδονία]]ς σύμφωνα με τη [[Ελληνική μυθολογία|μυθολογία]], έφερε από εκεί τη λατρεία τους στη [[Νομός Βοιωτίας|Βοιωτία]]. Ο Πίερος, μάλιστα, απέκτησε εννιά κόρες, στις οποίες έδωσε το όνομα των Μουσών, [[Πιερίδες]]. Ήταν όμως τόσο αλαζονικές, ώστε προκάλεσαν τις Μούσες να παραβγούν μαζί τους στο [[τραγούδι]]. Οι Μούσες τις νίκησαν, όπως ήταν φυσικό, και για να τις τιμωρήσουν, τις μεταμόρφωσαν σε φλύαρες [[Κίσσα|κίσσες]].
 
Ο [[Απόλλων|θεός Απόλλωνας]], διεύθυνε τη χορωδία τους, γι' αυτό και ονομαζόταν Μουσαγέτης - «ηγέτης», διευθυντής των Μουσών. Περνούσαν τον καιρό τους ως εξής: «Ο [[Απόλλων]] στεκόταν στη μέση και έπαιζε τη [[λύρα]] του. Ολόγυρα οι Μούσες τραγουδούσαν και έπαιζαν και αυτές τα [[Ελληνικά μουσικά όργανα|μουσικά τους όργανα]]. Ύστερα χόρευαν ολόγυρα από το [[Βωμός|βωμό]] και αργότερα κάθονταν πάνω σε [[Δάφνη (φυτό)|δάφνες]] και τραγουδούσαν. Ο μεγάλος δάσκαλος [[Απόλλων]] πάντα στη μέση με τη [[λύρα]] του. Ό,τι έψαλλαν, ήσαν ύμνοι στο θεό και πατέρα τους [[Δίας (μυθολογία)|Δία]]. Πολλές μέρες περνούσαν και στον [[Παρνασσός|Παρνασσό]], επειδή και αυτό το βουνό ήταν θεϊκό και βρισκόταν εκεί το μεγάλο μαντείο του [[Απόλλων|Απόλλωνος]]. Έκαναν περιπάτους και λούζονταν στην πηγή [[Ιπποκρήνη]], την ωραιότερη πηγή στην κορυφή του [[Ελικώνας|Ελικώνος]].»
 
== Οι εννέα Μούσες ==
{| class="wikitable"
! href |Πίνακας
εκ του: ουρανός. Η Μούσα της [[Αστρονομία]]ς.
</td>
|}
|}[[Αρχείο:Muses sarcophagus Louvre MR880.jpg|μικρογραφία|400x400εσ|Οι εννέα Μούσες σε ρωμαϊκή σαρκοφάγο του 2ου αιώνα μ.Χ.]]
== Άλλες αναφορές ==
[[Εικόνα:Musas.jpg|thumb|300x300px|Οι Μούσες χορεύουν με τον Απόλλωνα. [[Μπαλντασάρε Περούτζι]], 16ος αιώνας]]Ο [[Παυσανίας]] υποστηρίζει ότι υπήρχαν δύο γενιές Μουσών, όπου στην πρώτη γενιά ήταν τρεις και ήταν κόρες του [[Ουρανός (μυθολογία)|Ουρανού]] και της [[Γαία (μυθολογία)|Γαίας]], και στη δεύτερη, ήταν εννέα και ήταν κόρες του [[Δίας (μυθολογία)|Δία]] και της [[Μνημοσύνη]]ς.<ref>Παυσανίας, Ελλάδος Περιήγησις/Βοιωτικά(9), 29.2) {{citation|url=https://el.wikisource.org/wiki/%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%BF%CF%82_%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%AE%CE%B3%CE%B7%CF%83%CE%B9%CF%82/%CE%92%CE%BF%CE%B9%CF%89%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC#p29.2|title= (αρχαίο κείμενο στη Βικιθήκη)}}</ref>
 
Οι αρχαιότερες [[Ελικώνας|Ελικωνιάδες]] '''Μούσες''' ήταν οι εξής:
*'''[[Μνήμη (μυθολογία)|Μνήμη]]''' ([[μνήμη]]).
*'''[[Μελέτη (μυθολογία)|Μελέτη]]''' ([[μελέτη]]).
*'''[[Αοιδή (μυθολογία)|Αοιδή]]''' ([[τραγούδι]]).
 
Η ποιητική τέχνη χρειάζεται και τις τρεις αυτές Μούσες, χρειάζεται τον συνδυασμό του τραγουδιού, της μνήμης και της μελέτης. Γιατί για να τραγουδήσεις χρειάζεται πρώτα μνήμη και μετά μελέτη (άσκηση).
 
Στους Δελφούς λάτρευαν τρεις μούσες, την '''Υπάτη''', τη '''Μέση''' και τη '''Νεάτη''' ή '''Νήτη''', οι οποίες έχουν την ίδια ονομασία με τις τρεις βασικές χορδές της [[λύρα]]ς. Κατά τον [[Πλούταρχος|Πλούταρχο]] όμως σχετίζονται με τις τρεις περιοχές του κόσμου, την περιοχή των απλανών αστέρων, την περιοχή των πλανητών και την υποσελήνια περιοχή.<ref>Πλουτάρχου, Συμποσιακά, βιβλίο Θ', πρόβλημα ΙΔ' (Περί τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Μουσῶν ὅσα λέγεται μη κοινῶς) (ειδικά: 744. C.11 745.Β.8)</ref><ref>Πλουτάρχου ''Συμποσιακά'' Θ΄, πρόβλ. ΙΔ΄ 744 {{citation|url=http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus%3Atext%3A2008.01.0311%3Abook%3Dpos%3D9%3Achapter%3D14%3Asection%3D3|title=(αρχαίο κείμενο)}}</ref><ref>Πλουτάρχου, Συμποσιακά, Θ' πρόβλ. ΙΔ' 745 {{citation|url=http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus%3Atext%3A2008.01.0311%3Abook%3Dpos%3D9%3Achapter%3D14%3Asection%3D4|title=(αρχαίο κείμενο)}}</ref>
 
Στην νομισματολογία είναι γνωστή η σειρά νομισμάτων του Ρωμαίου [[Κόιντος Πομπόνιος Μούσας|Κόιντου Πομπόνιου Μούσα]] με τις παραστάσεις των Μουσών.
 
Οι Μούσες αποτελούν την πηγή έμπνευσης για κάθε διανοητική δραστηριότητα και σε πολλά μέρη λατρεύονταν με ιδιαίτερες τιμές, ενώ υπάρχει Ορφικός Ύμνος των Μουσών.<ref>Ορφικός Ύμνος (76) Μουσῶν {{citation|url=https://el.wikisource.org/wiki/%CE%9C%CE%BF%CF%85%CF%83%CF%8E%CE%BD|title= (αρχαίο κείμενο στη Βικιθήκη)}}</ref> Ο Πλάτωνας μέσα στην Ακαδημία του είχε βωμό αφιερωμένο στις Μούσες, ενώ ο Όμηρος επικαλείται την Μούσα Καλλιόπη σαν την πηγή της έμπνευσής του, κατά την συγγραφή των επών του. Το ίδιο συναντάμε και στα έργα του Ησίοδου, αλλά και σε όλους τους μεγάλους δημιουργούς της αρχαιότητας. Έχει μείνει μέχρι τις ημέρες μας ο όρος «μούσα» να χρησιμοποιείται συχνά για να δείξει ότι κάποιος (συνήθως κάποια) εμπνέει έναν καλλιτέχνη, έναν δημιουργό.
 
 
==Παραπομπές==
Ανώνυμος χρήστης