Πατρίς Λουμούμπα: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων
Περιεχόμενο που διαγράφηκε Περιεχόμενο που προστέθηκε
μ αφαιρέθηκε η Κατηγορία:Πολιτικοί της Λαϊκής Δημοκρατίας Κονγκό; προστέθηκε η Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Λαϊκής Δημοκρατίας Κονγκό (με το HotCat) |
μ επιμ. |
||
Γραμμή 1:
{{Πληροφορίες
Ο '''Πατρίς Λουμούμπα''' (''Patrice Émery Lumumba'',
▲Ο '''Πατρίς Λουμούμπα''' (''Patrice Émery Lumumba'', [[2 Ιουλίου]] [[1925]] - [[17 Ιανουαρίου]] [[1961]])<ref>Johannes Fabian, ''[http://books.google.gr/books?id=QaV-oAEACAAJ&dq=isbn:9780520203761&hl=el&sa=X&ei=HK1TVNfrOaHB7Aa4wYD4Bg&redir_esc=y Remembering the Present: Painting and Popular History in Zaire]'', σελ. 73, Berkeley: University of California Press (1996) ISBN 978-0520203761</ref><ref>Jean-Claude Willame, ''[http://books.google.gr/books?id=iOSjXDdkrooC&printsec=frontcover&dq=isbn:9782865372706&hl=el&sa=X&ei=o61TVLz5NaWO7Ab2xYCgDA&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false Patrice Lumumba: La crise congolaise revisitée]'', σελ. 22-25, Παρίσι: Karthala (1990) ISBN 978-2-86537-270-6</ref><ref>Jean I. N. Kanyarwunga, ''[http://books.google.gr/books?id=u0WKAD-VGIkC&dq=isbn:9782748333435&hl=el&sa=X&ei=L65TVMjOBOGP7AbigoCoCg&redir_esc=y République démocratique du Congo: Les générations condamnées - Déliquescence d'une société précapitaliste]'', σελ. 76, 502, Παρίσι: Publibook (2006) ISBN 9782748333435</ref> ήταν Κονγκολέζος ηγέτης της ανεξαρτησίας και ο πρώτος δημοκρατικά εκλεγμένος [[πρωθυπουργός]] της Δημοκρατίας του Κονγκό (σήμερα γνωστής ως [[Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό]]).
== Βιογραφία ==
Γεννήθηκε στις
Προκειμένου να διασφαλίσει την ομαλή μετάβαση στην ανεξαρτησία, αλλά και τα συμφέροντα των λευκών στην περιοχή, το [[Βέλγιο]] αποφάσισε να θέσει σε εφαρμογή το "πρόγραμμα Κονγκό". Το σχέδιο απορρίφθηκε από το Εθνικό Κίνημα και τον Λουμούμπα και στις
Στις
Σε απόγνωση ο Λουμούμπα και ο Κοζαβούμπου ζήτησαν από τον [[Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών|Ο.Η.Ε.]] να παρέμβει και τότε ο [[Σουηδία|Σουηδός]] γενικός γραμματέας του, [[Νταγκ Χάμαρσκελντ]], πρότεινε την αποστολή ειρηνευτικής δύναμης 18.000 στρατιωτών.
Γραμμή 63 ⟶ 13 :
Τον Αύγουστο το χάος γενικεύτηκε. Ο Λουμούμπα, του οποίου η αδυναμία να ελέγξει την κατάσταση φάνηκε από την αρχή, σχεδίαζε πλέον επίθεση εναντίον της Κατάνγκα, με συμμετοχή του κυβερνητικού στρατού (17.000 άνδρες). Πραγματοποίησε περιοδεία στη [[Γουινέα]], τη [[Λιβερία]], την [[Γκάνα]] και το [[Τόγκο]], εξασφάλισε πολιτική και στρατιωτική υποστήριξη και συμφώνησε με τον σοσιαλίζοντα πρόεδρο της Γκάνα, [[Κβάμε Νκρούμαχ]], να συγκροτήσουν κοινή στρατιωτική διοίκηση, εάν δεν εκκενωθεί ολόκληρο το Κονγκό από τα βελγικά στρατεύματα. Ήταν σαφής πλέον η στροφή του προς την [[Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών|Ε.Σ.Σ.Δ.]], η οποία άρχισε να στέλνει στρατιωτικό υλικό και υπεραμύνθηκε των θέσεων του Κονγκό στις θυελλώδεις συνεδριάσεις του [[Συμβούλιο Ασφαλείας Ηνωμένων Εθνών|Συμβουλίου Ασφαλείας]].
Τελικώς αποφασίστηκε η αποστολή ειρηνευτικής δύναμης στην Κατάνγκα, αφού προηγουμένως ο Χάμαρσκελντ προσέκρουσε σε πάσης φύσεως αντιδράσεις Ευρωπαίων, [[Αφρική|Αφρικανών]] και κυρίως των Σοβιετικών. Στις
Στις
Στις αρχές του 1961 η χώρα ήταν ουσιαστικά κατακερματισμένη, με τρία διαφορετικά κέντρα εξουσίας: τη Λεοπολντβίλ (σημερινή [[Κινσάσα]]) του προέδρου Καζαβούμπου, τη Στάνλεϊβιλ ([[Κισανγκάνι]]) υπό τον έλεγχο του Αντουάν Γκιζένκα, πρώην στελέχους της κυβέρνησης του Πατρίς Λουμούμπα, και την Ελιζαμπετβίλ, της αποσχισμένης Κατάνγκα υπό τον Μωυσή Τσόμπε, όπου από τα τέλη του χρόνου υπάρχουν και δυνάμεις του [[Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών|Ο.Η.Ε.]] Όσο για τον ίδιο τον Πατρίς Λουμούμπα, βρισκόταν φυλακισμένος ήδη από το φθινόπωρο του [[1960]] και είχε χάσει οριστικά το πολιτικό παιχνίδι.
Ο Ο.Η.Ε. κάθε άλλο παρά αμερόληπτος θεωρήθηκε στην κρίση του Κονγκό κι έτσι οι συζητήσεις στους κόλπους του δεν οδήγησαν πουθενά. Αντίθετα, η στάση του γενικού γραμματέα Νταγκ Χάμαρσκελντ προκάλεσε την οργή των οπαδών του Λουμούμπα, οι οποίοι ζητούσαν την άμεση καθαίρεση του γ.γ. του Ο.Η.Ε. Η παρουσία του Λουμούμπα, έστω και στη φυλακή, θεωρήθηκε ενοχλητική κι έτσι μεθοδεύτηκε η φυσική του εξόντωση. Τον Ιανουάριο του 1961 τον απομάκρυναν από τη Λεοπολντβίλ και τον μετέφεραν σε φυλακή της Κατάνγκα, όπου το καθεστώς του Μωυσή Τσόμπε μεταχειρίστηκε κτηνωδώς κάθε είδος αντιπάλους του, ακόμη και λιποτάκτες. Πραγματικά μέσα σε ελάχιστες εβδομάδες μετά την εκεί μεταγωγή του, στις
Διαδηλώσεις και ταραχές ξέσπασαν σε ολόκληρο τον κόσμο, ιδίως στην Αφρική -όπως π.χ. στο [[Κάιρο]], έξω από την πρεσβεία των Ηνωμένων Πολιτειών. Το ίδιο το Κονγκό έγινε πλέον πολύ επικίνδυνο για τους άλλοτε κυρίαρχους λευκούς. Βυθίστηκε στη δίνη ενός ανελέητου πολέμου, που τράφηκε από τον ανταγωνισμό των εντόπιων μνηστήρων της εξουσίας και των μεγάλων του κόσμου, από τα μίση ανάμεσα στις φυλές, αλλά και από την έντονη ανέχεια του πληθυσμού. Τον Αύγουστο του 1961, ύστερα από μακρές διαπραγματεύσεις μεταξύ Λεοπολντβίλ και Στανλεϊβίλ, σχηματίστηκε κυβέρνηση υπό τον Κύριλλο Αντούλα. Και αυτή αποδείχθηκε βραχύβια, ενώ όλες οι προσπάθειες να τερματιστεί η απόσχιση της Κατάνγκα οδηγήθηκαν σε ναυάγιο<ref>''Η τερατογένεση του Κογκό'', Ιστορικό Λεύκωμα 1961, σελ. 113-117, Καθημερινή, Αθήνα (1997)</ref>.
|