Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

ορθογραφικές διορθώσεις
| χάρτης = Meyisti.png
| συντεταγμένες =
| σύμπλεγμα = [[Δωδεκάνησα]] 14 νησιά συμπλέγματος Καστελλορίζου–ΜεγίστηςΚαστελορίζου–Μεγίστης.
| έκταση = 9,113
| υψηλότερη_κορυφή = Όρος Βίγλα
| διαίρεση2 = [[Νομός Δωδεκανήσου|Δωδεκανήσου]]
| όνομαδιαίρεσης3 = Πρωτεύουσα
| διαίρεση3 = [[ΚαστελλόριζοΚαστελόριζο (χωριό)|ΚαστελλόριζοΚαστελόριζο]]
| πληθυσμός = 498
| ημ.απογραφής = 2011
| ιστότοπος = [http://www.megisti.net/ www.megisti.net]
}}
Η νήσος '''Μεγίστη''' είναι ένα από τα [[Δωδεκάνησα]]. Το σύμπλεγμα ΚαστελλόριζουΚαστελόριζου ή Μεγίστης αποτελείται από 14 νησιά το ανατολικότερο από όλα και το ανατολικότερο άκρο της [[Ελλάδα|Ελλάδας]]. Η νήσος Μεγίστη ή ΚαστελλόριζοΚαστελόριζο απέχει 1,25 [[Ναυτικό μίλι|ναυτικά μίλια]] από τις νοτιοδυτικές [[τουρκία|τουρκικές]] ακτές και 72 ν.μ. από τη [[Ρόδος|Ρόδο]]. Από τον [[Πειραιάς|Πειραιά]] απέχει 328 ν.μ. και 150 ν.μ. από την [[Κύπρος|Κύπρο]].
 
Έχει έκταση 9,1 [[Τετραγωνικό χιλιόμετρο |τετρ.χλμ.]], μήκος ακτών 19,5 [[Χιλιόμετρο|km]] και πληθυσμό 498 κατοίκων, κατά την επίσημη [[Ελληνική απογραφή 2011|απογραφή του 2011]], που συγκροτούν τον Δήμο Μεγίστης. Είναι η μεγαλύτερη (εξ ου και Μεγίστη) νήσος μικρού αρχιπελάγους που συμπεριλαμβάνει τις νησίδες: [[Άγιος Γεώργιος Μεγίστης|Άγιος Γεώργιος]], [[Αγριέλαια Μεγίστης|Αγριέλαια]], [[Μεγάλο Μαύρο Ποϊνί Μεγίστης|Μεγάλο Μαύρο Ποϊνί]], [[Μικρό Μαύρο Ποϊνί Μεγίστης|Μικρό Μαύρο Ποϊνί]], [[Πολύφαδος ένα Μεγίστης|Πολύφαδος ένα]], [[Πολύφαδος δύο Μεγίστης|Πολύφαδος δύο]], [[Ρω Μεγίστης|Ρω]], [[Στρογγυλή Μεγίστης|Στρογγυλή]], [[Ψωμί Μεγίστης|Ψωμί]], [[Ψωραδιά Μεγίστης|Ψωραδιά]] και μερικά ακόμη νησιά, καθώς και κάποια που ανήκουν στη Τουρκία (βλ. [[Κατάλογος νησιών περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου]]). Στην περιοχή «Χωράφια» βρίσκεται το τριθέσιο δημοτικό σχολείο και το γυμνάσιο με λυκειακές τάξεις του νησιού.
 
== Πρόσβαση ==
Το ΚαστελλόριζοΚαστελόριζο ή Μεγίστη συνδέεται ακτοπλοϊκώς (2-4 ώρες) και αεροπορικώς (45 λεπτά) με τη [[Ρόδος|Ρόδο]].
 
Το [[Δημοτικός Αερολιμένας Καστελόριζου|αεροδρόμιο]] βρίσκεται 4 χιλιόμετρα από το λιμάνι, με το οποίο το συνδέει ο μοναδικός ασφαλτοστρωμένος δρόμος του νησιού. Η δημόσια συγκοινωνία διεξάγεται με ένα [[ταξί]] και ένα μικρό λεωφορείο -το τελευταίο μόνο κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού-, που εκτελούν το δρομολόγιο για το αεροδρόμιο.
 
Το υπόλοιπο νησί εξερευνάται με τα πόδια, μέσω ενός δικτύου φυσικών μονοπατιών. Για τα σκάφη, λειτουργεί σταθμός ανεφοδιασμού στο λιμάνι του ΚαστελλόριζουΚαστελόριζου. Υπάρχει επίσης ταχυδρομείο, τράπεζα, ιατρείο και διάφορα μικρά καταστήματα για τις βασικές ανάγκες.
 
== Αρχιτεκτονική ==
[[Εικόνα:Castelloroso-max.jpg|thumb|Το Καστέλο Ρόσο, οχυρό-τοπωνύμιο του νησιού]]
Ο μοναδικός οικισμός του νησιού, το ομώνυμο ΚαστελλόριζοΚαστελόριζο, βρίσκεται γύρω από το φυσικό λιμάνι και αποτελείται από τις συνοικίες Πηγάδια, Χωράφια και Μανδράκι. Στον οικισμό υπάρχουν πολλά παλιά αρχοντικά, τα περισσότερα από τα οποία έχουν ερημώσει, αφού οι περισσότεροι κάτοικοι έχουν μεταναστεύσει εδώ και χρόνια στην [[Αυστραλία]].
 
Τα σπίτια που έχουν αναστηλωθεί σήμερα αποτελούν αυθεντικά δείγματα παραδοσιακής [[Δωδεκάνησα|Δωδεκανησιακής]] αρχιτεκτονικής: αμφιθεατρικά κτισμένα γύρω από τη θάλασσα, προκαλούν εντύπωση με την ομοιομορφία τους, που οφείλεται στα κοινά υλικά, όπως ντόπια πέτρα, ξύλο από τη [[Μικρά Ασία]], σιδεριές, κεραμίδια από την [[Αττάλεια]] και τη [[Μασσαλία]].
 
Εντυπωσιακά βαμμένα, δίπατα ή τρίπατα, τα αρχοντικά βρίσκονται κατά μήκος της ακτογραμμής, μπροστά από έναν επιβλητικό κόκκινο βράχο. Στην κορυφή, το ερειπωμένο πια [[μεσαίωνας|μεσαιωνικό]] [[Κάστρο (οχύρωση)|κάστρο]], χτισμένο πάνω στα αρχαία [[ελληνιστική περίοδος|ελληνιστικά]] κρηπιδώματα της εποχής του [[Σωσικλής Νικαγόρας|Σωσικλή Νικαγόρα]], είναι αυτό που έδωσε και το όνομά του στο νησί ('''Castello Rosso''', δηλ. το ''Κόκκινο Κάστρο''). Επιπρόσθετα, ο Ιωάννης Χατζηφώτης, στο βιβλίο του "Ο Λαϊκός Πολιτισμός του Καστελλορίζου" (1982, σελίδες 9-13) πραγματοποίησε τη μεγαλύτερη έρευνα που έγινε ποτέ για το όνομα και την ετυμολογία του νησιού, καταλήγει στο συμπέρασμα πως το δεύτερο συνθετικό του ΚαστελλορίζουΚαστελορίζου προέρχεται από τη δωδεκανησιακή λέξη "'''ριζοβούνι'''" (καθώς όλα τα σπίτια χτίστηκαν στους πρόποδες, δηλαδή στις ρίζες του βουνού). Ο παραδοσιακός οικισμός του ΚαστελλόριζουΚαστελόριζου έχει χαρακτηριστεί διατηρητέος.
 
==Δήμος Μεγίστης ==
== Ιστορία ==
 
Αν και μικρό νησί, το ΚαστελλόριζοΚαστελόριζο ή Μεγίστη έχει μεγάλη ιστορία, αφού είχε κατοικηθεί ήδη από τη [[νεολιθική εποχή]], ενώ στη συνέχεια αποικίστηκε από τους [[Δωριείς]], όπως και όλα τα [[Δωδεκάνησα]]. Αυτοί έδωσαν στο νησί και το όνομα '''Μεγίστη''', όπως ακόμα ονομάζεται επίσημα ο Δήμος. Ένας θρύλος αποδίδει τη βάπτιση στον πρώτο οικιστή που λεγόταν [[Μεγιστέας]], όμως μάλλον οφείλεται στο ότι ξεχωρίζει σε μέγεθος από τις γύρω [[βραχονησίδα|νησίδες]]. Ο [[Στέφανος ο Βυζάντιος]] την αναφέρει "''Πολυΐστωρ''", ενώ ο [[Στράβων]] παραθέτει παρά την ονομασία Μεγίστη το όνομα ''Κισθήνη'', που πιθανόν να ήταν όνομα αρχαίας πόλης επί της νήσου. Οι [[Άραβες]] την ονόμαζαν «Μαγιάς» και οι οθωμανοί ''Μεΐς''.
 
Την ονομασία '''ΚαστελλόριζοΚαστελόριζο''' έλαβε περί το τέλος του [[14ος αιώνας|14ου αιώνα]], από τους [[Ιωαννίτες Ιππότες]], επί του 8ου Μαγίστρου του Τάγματος, όταν έκτισαν επί του κοκκινωπού βράχου παρά την είσοδο του λιμένα, κάστρο υπό το οποίο αναπτύχθηκε η πόλη (στου [[Καστέλλιον|Καστελίου]] τη ρίζα) .
 
Το νησί φέρεται να είχε ανεπτυγμένο πολιτισμό, από την προϊστορική περίοδο αν κρίνει κανείς από τα αρχαία ευρήματα, προϊστορικούς πελέκεις, που οι ντόπιοι αποκαλούν «αστροπελέκια», επιγραφές, μυκηναϊκούς τάφους, τα πολυγωνικά, ισοδομικά και κυκλώπεια τείχη, αλλά και τα ερείπια του ναού του Τριοπίου Απόλλωνα, παρά την «Τριόπια άκρα», σημερινό «Κάβο Κριός», ή [[Απόλλων|Απόλλωνος Μεγιστέως]], η λατρεία του οποίου ήταν διαδεδομένη στο νησί, καθώς και στα [[Μικρά Ασία|μικρασιατικά]] παράλια, όπως στα [[Πάταρα]] της [[Λυκία|Λυκίας]].
 
===Βυζαντινοί χρόνοι και ξένοι κατακτητές===
Κατά τους [[Βυζαντινή Αυτοκρατορία|βυζαντινούς χρόνους]], το νησί περιλαμβάνεται στο «Θέμα των Κυβυραιωτών», όπως και η [[Ρόδος]]. Το [[1306]] καταλαμβάνεται από τους [[Ιωαννίτες Ιππότες]] της Ρόδου, από τον Μέγα Μάγιστρο Φουλκ ντε Βιλλαρέ. Την περίοδο αυτή, οι ιππότες εξόριζαν στο ΚαστελλόριζοΚαστελόριζο τους ανεπιθύμητους και γενικότερα όλους εκείνους που ήθελαν να τιμωρήσουν. Ανοικοδόμησαν γι' αυτό το ψηλό κάστρο του νησιού με τα υπερύψηλα διπλά του τείχη και τις πολεμίστρες, κάνοντάς το ένα από τα δυνατότερα οχυρά του [[Αιγαίο Πέλαγος|Αιγαίου πελάγους]]. Από την εποχή αυτή η Μεγίστη αλλάζει το όνομά της με την ξενική λέξη '''ΚαστελλόριζοΚαστελόριζο''', προερχόμενη, όπως προαναφέρθηκε, από παραφθορά του Καστέλ-Ρόσο, επειδή οι ψηλοί βράχοι που ορθώνεται το κάστρο είναι κατακόκκινοι.
 
Το [[1440]] καταλαμβάνεται από τον [[Αίγυπτος|Αιγυπτιακό]] Στόλο του [[Τζελάλ ελ Ντιν]], που ερείπωσε την πόλη και μετέφερε τους κατοίκους αιχμάλωτους στην [[Ανατολή]]. Το [[1461]] περιέρχεται στην κατοχή των [[Καταλανοί|Καταλανών]] και το [[1470]] περνά στο βασιλιά της [[Νάπολη|Νεάπολης]]. Το [[1480]], το νησί ερημώνεται και πάλι από τους [[Οθωμανοί|Τούρκους]], ενώ το [[1498]] το ανακαταλαμβάνει ο βασιλιάς της Νεάπολης. Το [[1512]], το καταλαμβάνουν οι [[Ισπανία|Ισπανοί]] και το [[1523]] ο [[σουλτάνος]] [[Σουλεϊμάν Α΄ ο Μεγαλοπρεπής]]. Από το [[1570]] μέχρι το [[1659]] κυριαρχούν οι [[Ενετοί]] και μετά από αυτούς οι [[Οθωμανική Αυτοκρατορία|Οθωμανοί Τούρκοι]] υπό το σουλτάνο [[Σουλεϊμάν Β΄]].
===20ός αιώνας===
[[Εικόνα:Kastellorizo-stamp1.jpg|thumb|right|435x435px|Γραμματόσημα αρχών του 20ου αιώνα από το Καστελλόριζο (Ελληνικής, Γαλλικής και Ιταλικής διακυβέρνησης).]]
Στο διάστημα αυτό, ο ναυτικός εμπορικός στόλος του ΚαστελλόριζουΚαστελόριζου βρισκόταν στη μεγάλη του άνθηση και το μικρό νησί από τις αρχές του 20ου αιώνα στη μεγαλύτερή του ακμή. Το ΚαστελλόριζοΚαστελόριζο αριθμούσε τότε περί τους 12-14 χιλιάδες κατοίκους. Το [[1904]]-[[1905]], με την επικείμενη στρατολόγηση νέων από την [[Τουρκία]], άρχισε η μετανάστευση από το νησί.
 
Την 1/14 Μαρτίου του [[1913]], οι κάτοικοι του Καστελόριζου επαναστάτησαν και εκδίωξαν τη μικρή τουρκική φρουρά του νησιού κηρύσσοντας την Ένωση με την [[Ελλάδα]], η οποία ωστόσο δεν έγινε αποδεκτή. Έκτοτε, το Καστελλόριζο αυτοδιοικήθηκε για δύο χρόνια με την έμμεση υποστήριξη του ελληνικού κράτους, ενώ σε συνέλευση των Μεγάλων Δυνάμεων στο Λονδίνο στις αρχές του 1914 αποφασίστηκε η επιστροφή του ΚαστελλόριζουΚαστελόριζου στην Τουρκία (από κοινού με την [[Ίμβρος|Ίμβρο]] και την [[Τένεδος|Τένεδο]]). Αργότερα, με την έναρξη του [[Α' Παγκόσμιος Πόλεμος|Α΄ Παγκόσμιου Πόλεμου]], η [[Γαλλία]], επιδιώκοντας να καταστήσει το νησί ναυτική βάση, το κατέλαβε στις [[28 Δεκεμβρίου]] του [[1915]]<ref name=":0">{{Cite journal|url=https://ojs.lib.uom.gr/index.php/BalkanStudies/article/view/3194/3218|title=Camille Barrère and the Italo-Turkish dispute over Kastellorizo in 1923|last=Tsirpanlis|first=Zacharias N.|date=|journal=Balkan Studies|publisher=Institute for Balkan Studies|accessdate=|issue=2|doi=|year=1998|location=Τhessaloniki|volume=39|page=289-291|language=αγγλικά}}</ref>.
 
Τότε ο οικισμός άρχισε να πλήττεται με οβίδες μεγάλου διαμετρήματος, που εκτινάσσονταν από [[γερμανία|γερμανική]] πυροβολαρχία εγκατεστημένη στις απέναντι [[τουρκία|τουρκικές]] ακτές. Οι Γάλλοι, υποβοηθούμενοι από τον πληθυσμό, αντιμετώπισαν αποτελεσματικά την εχθρική δραστηριότητα με τέσσερα τηλεβόλα των 120mm. Για την πάνδημη αυτή συμβολή του, η Γαλλική Δημοκρατία απένειμε στο ΚαστελλόριζοΚαστελόριζο κατά τον Οκτώβριο του [[1920]] το παράσημο του πολεμικού σταυρού<ref name=":0" />.
 
Την [[1 Μαρτίου|1η Μαρτίου]] [[1921]] ωστόσο, η Γαλλία παραχώρησε το νησί στην [[Ιταλία]] έναντι αδράς αμοιβής. Η ναυτιλία, το εμπόριο και τα γράμματα πέφτουν σε μαρασμό, ενώ οι κάτοικοί του νησιού, μην αντέχοντας τον ιταλικό ζυγό και τις συνέπειες της [[Μικρασιατική Καταστροφή|Μικρασιατικής Καταστροφής]], αρχίζουν να εκπατρίζονται προς την [[Αυστραλία]], [[Αίγυπτος|Αίγυπτο]], [[Αθήνα]], [[Ρόδος|Ρόδο]] και αλλού, με αποτέλεσμα ο πληθυσμός να περιοριστεί σε 2 χιλιάδες. Οι Ιταλοί χρησιμοποιούσαν το νησί ως σταθμό επιβατηγών υδροπλάνων. Το [[1926]], ισχυρός σεισμός μεγέθους 8 Ρίχτερ κατάστρεψε πάρα πολλά σπίτια.
 
Ο [[Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος]] βρίσκει το ΚαστελλόριζοΚαστελόριζο με αισθητά μειωμένο πληθυσμό, ο οποίος υποδέχθηκε ενθουσιωδώς [[Αγγλία|Άγγλους]] κομάντος που αποβιβάσθηκαν στο νησί την αυγή της [[24 Φεβρουαρίου|24ης Φεβρουαρίου]] [[1941]]. Παρόλα αυτά, οι σύμμαχοι έφυγαν και γύρισαν πάλι οι Ιταλοί. Στις 13 Σεπτεμβρίου του 1943, το αντιτορπιλικό «Ναύαρχος Κουντουριώτης» καταπλέει στο λιμάνι και το ΚαστελλόριζοΚαστελόριζο είναι το πρώτο κομμάτι ελληνικής γης που απελευθερώνεται. Το ΚαστελλόριζοΚαστελόριζο οχυρώνεται και μεταβάλλεται από τους Εγγλέζους σε κέντρο ανεφοδιασμού του συμμαχικού στόλου. Από τον Οκτώβριο και το Νοέμβριο του [[1943]], γερμανικά [[στούκας]] αρχίζουν αερομαχίες με τους [[Σύμμαχοι (Β' Π.Π.)|Συμμάχους]], γκρεμίζοντας όσα σπίτια είχανε μείνει όρθια και αναγκάζοντας τους λιγοστούς κατοίκους να εγκαταλείψουν το νησί και να βρεθούν πρόσφυγες άλλοι στις τουρκικές ακτές και άλλοι στο προσφυγικό στρατόπεδο Νουζεϊράτ στη [[Γάζα]] της [[Παλαιστίνη (ιστορική περιοχή)|Παλαιστίνης]]. Μόνο η «[[Κυρά της Ρω]]», Δέσποινα Αχλαδιώτη, παρέμεινε στην ομώνυμη βραχονησίδα της για να υψώνει κάθε πρωί την [[ελληνική σημαία]], όπως επί σαράντα χρόνια συνήθιζε να κάνει.
 
Μετά την απελευθέρωση στο ακατοίκητο νησί έφτασαν εκατοντάδες στρατιώτες της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, που μόλις διαπίστωσαν ότι τα σπίτια ήταν αφύλακτα προχώρησαν σε λεηλασίες. Όταν οι παλαιοί κάτοικοι ζήτησαν να επιστρέψουν η πιο εύπορη περιοχή του νησιού πυρπολήθηκε από τους Συμμάχους προκειμένου να καλυφθούν οι λεηλασίες. Στην πυρκαγιά καταστράφηκαν 1.400 σπίτια.<ref>Περιοδικό ''Στρατιωτική Ιστορία'', Τεύχος 131, Ειδήσεις: «Συμμαχικό έγκλημα στο ΚαστελλόριζοΚαστελόριζο».</ref>[[Εικόνα:Kastelorizo port.jpg|thumb|To λιμάνι]]Το [[1945]], οι ΚαστελλοριζιοίΚαστελοριζιοί επιστρέφουν στην πατρίδα τους σε τρεις αποστολές. Η τελευταία είχε σοβαρές απώλειες, αφού ξέσπασε πυρκαγιά στο πλοίο «Εμπάιρ Πατρόλ», το πλοίο στο οποίο επέβαιναν, με αποτέλεσμα να πνιγούν 33 άνθρωποι και να καούν αρκετοί. Τα ονόματα των απολεσθέντων ατόμων είναι γραμμένα σε ειδικό πίνακα, που βρίσκεται στον καθεδρικό ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης.
 
Το νησί πολλές φορές βομβαρδίστηκε, κάηκε, λεηλατήθηκε και γενικά καταστράφηκε εντελώς. Παρέμεινε υπό συμμαχική στρατιωτική κατοχή, όπως και τα υπόλοιπα [[Δωδεκάνησα]], μέχρι τις [[7 Μαρτίου]] του [[1948]], οπότε ενώθηκε επισήμως με την [[Ελλάδα]]. Κατά τη διάρκεια των δύο παγκοσμίων πολέμων το νησί βομβαρδίζεται και υφίσταται μεγάλες καταστροφές, με αποτέλεσμα το μεγάλο μέρος των κατοίκων του να μεταναστεύσει σε άλλους τόπους, ιδίως στην Αυστραλία.
 
===21ος αιώνας===
Στο λιμάνι του ΚαστελλόριζουΚαστελόριζου έλαβε συμβολικά χώρα η σύνοδος των [[Υπουργός Εξωτερικών|Υπουργών Εξωτερικών]] της [[Ευρωπαϊκή Ένωση|Ευρωπαϊκής Ένωσης]] επί ελληνικής προεδρίας, την άνοιξη του [[2003]] και πιο πρόσφατα, στις 22 Απριλίου 2010, το διάγγελμα του Πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου για την ενεργοποίηση του [[Ελληνική κρίση χρέους 2010-2013#Χρηματοδότηση από τον "Μηχανισμό Στήριξης"|μηχανισμού στήριξης της ελληνικής οικονομίας]] από την [[Ε.Ε.]] και το [[Δ.Ν.Τ.]].
 
Με την εφαρμογή της νέας διοικητικής διαίρεσης της χώρας κατά το [[Πρόγραμμα Καλλικράτης]] το 2011, ουδεμία μεταβολή επήλθε στο Δήμο ΚαστελλόριζουΚαστελόριζου, σύμφωνα με το άρθρο 1,§ 2.10.Γ. αυτού.
 
== Αξιοθέατα ==
 
;Παλαιόκαστρο
Στη δυτική πλευρά του ΚαστελλόριζουΚαστελόριζου βρίσκεται το σημαντικότερο και αρχαιότερο μνημείο του νησιού, το Παλαιόκαστρο. Πρόκειται για αρχαίο οικισμό με πολλά κτίσματα και δεξαμενές. Στη [[δωριείς|δωρική]] [[Ακρόπολις|ακρόπολη]] του 3ου αιώνα π.Χ. σώζεται μια επιγραφή που περιλαμβάνει τον όρο ''Μεγίστη''. Στην περιοχή, στη θέση Λιμενάρι, υπάρχουν και τα [[Κυκλώπεια Τείχη]].
;
 
 
;Αρχαιολογικό και Λαογραφικό Μουσείο
{{κύριο|Αρχαιολογικό και Λαογραφικό Μουσείο ΚαστελλόριζουΚαστελόριζου}}
Το Μουσείο στεγάζεται στο λευκό ιστορικό κτίριο πάνω από το αναπαλαιωμένο [[Τζαμί]], κοντά στα ερείπια του Κάστρου. Στην εποχή της [[Φραγκοκρατία|Φραγκοκρατίας]], αποτελούσε τον εξωτερικό προμαχώνα του Καστέλο Ρόσο. Τα εκθέματά του περιλαμβάνουν αρχαιολογικά ευρήματα εκθέματα ανεκτίμητης αξίας από διάφορες περιόδους της [[αρχαιότητα|αρχαιότητας]], τοιχογραφίες του 17ου αιώνα, παραδοσιακές στολές, καθώς και αντικείμενα λαϊκής τέχνης.
;
;Μητρόπολη Αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης
Στην πλέον περίοπτη θέση του νησιού, πάνω από το Μανδράκι, δεσπόζει ο μητροπολιτικός Ναός των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, συνυφασμένος με την κοινωνική και πολιτιστική ζωή του ΚαστελλόριζουΚαστελόριζου από την ίδρυσή του (περί τα [[1835]]) μέχρι και σήμερα. Ο ναός είναι χτισμένος σε ρυθμό τρίκλιτης θολωτής [[βασιλική (αρχιτεκτονική)|βασιλικής]] με πλούσια εικονογράφηση, μαρμάρινα τέμπλα και πανύψηλο μαρμάρινο καμπαναριό. Η στέγη της Μητρόπολης αυτής στηρίζεται σε δώδεκα μονολιθικούς γρανιτένιους κίονες, που μεταφέρθηκαν από το ναό του [[Απόλλωνας|Απόλλωνα]] στα [[Πάταρα]] της [[Λυκία|Λυκίας]], στην απέναντι Μικρασιατική ακτή.Στο βοτσαλωτό προαύλειο του ναού συστεγάζεται και η Σαντραπεία αστική Σχολή (το σημερινό δημοτικό σχολείο).
;
 
[[Image:Kastelorizo panorama.jpg|thumb|Πανοραμική άποψη του οικισμού]]
[[File:Pine trees in Kastellorizo Island.jpg|thumb|Άποψη από το τοπίο στο Καστελλόριζο.]]
* Λεπτομερείς ναυτιλιακές πληροφορίες για τη νήσο ΚαστελλόριζοΚαστελόριζο παρέχει ο [[Ελληνικός Πλοηγός]] 4ος τόμος, επίσης ο [[χάρτης ελληνικής έκδοσης]]: '''ΧΕΕ-452''', που καλύπτει όλη τη θαλάσσια περιοχή από [[Ρόδος|Ρόδο]] μέχρι ΚαστελλόριζοΚαστελόριζο και τις έναντι ακτές της [[Τουρκία]]ς, και ειδικότερα ο '''ΧΕΕ-452/1''' που είναι και ο [[λιμενοδείκτης]] του.
* Ο Δήμος Μεγίστης είναι αδελφοποιημένος με τον Δήμο της Πόλης του [[Περθ]] (City of Perth) της Δυτικής Αυστραλίας, καθώς και με τον Δήμο [[Αττάλεια]]ς της Τουρκίας.
* Το 2006, o Βρετανός κιθαρίστας και τραγουδιστής [[Ντέιβιντ Γκίλμορ]] εξέδωσε το τρίτο προσωπικό του άλμπουμ με τίτλο ''«On an Island»''. Το πρώτο τραγούδι του άλμπουμ φέρει τον τίτλο ''«Castellorizon»''. Το κομμάτι είναι ένα ορχηστρικό σόλο ηλεκτρικής κιθάρας και αποτελεί εισαγωγή (segue) του επόμενου κομματιού, ''«On an Island»''. Τα δύο κομμάτια γράφηκαν με αφορμή μια επίσκεψη του Γκίλμουρ στο νησί του ΚαστελλόριζουΚαστελόριζου. Το ''«Castellorizon»'' υπήρξε δύο φορές υποψήφιο για [[βραβείο Γκράμι]] στην κατηγορία ''«Καλύτερη ορχηστρική ροκ εκτέλεση»'', στα 49α και στα 51α βραβεία (για την εκτέλεση που περιλαμβάνεται στο άλμπουμ ''«Live in Gdańsk»''). Ο Δήμος Μεγίστης τίμησε τον Γκίλμουρ το 2008, αναγορεύοντας τον επίτιμο δημότη της.<ref>Μάνος Τσαγκαράκης, [http://www.espressonews.gr/%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%B5%CF%87%CF%8C%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF/16914/%CE%BF-%CE%B3%CE%BA%CE%AF%CE%BB%CE%BC%CE%BF%CF%85%CF%81-%CE%AD%CE%B3%CE%B9%CE%BD%CE%B5-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B5%CE%BB%CF%8C%CF%81%CE%B9%CE%B6%CE%BF%CF%85 Ο Γκίλμουρ έγινε δημότης Καστελλόριζου], εφ. ''Espresso'', 11 Σεπτεμβρίου 2008.</ref>
* Το 2010 ο τότε πρωθυπουργός [[Γεώργιος Παπανδρέου (νεότερος)|Γεώργιος Παπανδρέου]] ανακοινώνει κατά την επίσκεψη του στο ΚαστελλόριζοΚαστελόριζο την είσοδο της Ελλάδας στο μνημόνιο.
 
==Παραπομπές==
 
== Πηγές-Βιβλιογραφία ==
* Αχ. Διαμαντάρα, «Ιστορία της νήσου ΚαστελλορίζουΚαστελορίζου», ''Δελτίον της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος'', τομ. Η΄, σελ. 158-224.
* Αχ. Διαμαντάρα, «Ιστορία του ΚαστελλορίζουΚαστελορίζου», ''Δελτίον της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος'', τομ. Θ΄, σελ. 269-322.
* {{cite book |last=Bertarelli |first=L.V. |title=Guida d'Italia, Vol. XVII |publisher=Consociazione Turistica Italiana, Milano |year=1929}}
* Pappas, Nicholas, ''Near Eastern Dreams: The French Occupation of Castellorizo 1915–1921'', NSW: Halstead Press, Sydney 2002.
* Pappas, NG, ''Castellorizo: An Illustrated History of the Island and its Conquerors'', Halstead Press, Sydney 1994.
* «ΚαστελλόριζοΚαστελόριζο: Το μεγαλείο του μικρού». Ειδικό αφιέρωμα περιοδικού ''Γεωτρόπιο'', τχ. 13 (Ιούλιος 2000), σελ. 84-95.
* [http://www.selas.org/index.php?option=com_docman&task=doc_download&gid=62&Itemid=30 Report of SELAS Caving Club expedition to Kastelorizo].
 
{{Βικιλεξικό|Καστελλόριζο|Καστελλόριζο}}
{{commonscat}}
* [http://www.kastellorizo.net: Kastellorizo.net, μια τοπική ιστοσελίδα για το ΚαστελλόριζοΚαστελόριζο]
* [http://www.faroi.com/gr/megisti_gr.htm faroi.com: Ο πέτρινος παραδοσιακός φάρος στη νησίδα Στρογγύλη (Υψηλή) ΚαστελλορίζουΚαστελορίζου]
* {{Αρχείο ΕΡΤ|τίτλος= ''ΚαστελλόριζοΚαστελόριζο, ο ακρίτας του νότου''|αριθμός = 6921}}
* {{Αρχείο ΕΡΤ|τίτλος= ''Ο φάρος στην άκρη της Ελλάδας''|αριθμός = 69335}}
* {{Αρχείο ΕΡΤ|τίτλος= Ταξιδεύοντας στην Ελλάδα: ΚαστελλόριζοΚαστελόριζο|αριθμός = 74909}}
 
{{Δήμος Μεγίστης}}{{Νησιά Δήμου Μεγίστης}}{{Δωδεκάνησα}}
{{Portal bar|Γεωγραφία|Ευρώπη|Ελλάδα}}
 
[[Κατηγορία:ΚαστελλόριζοΚαστελόριζο| ]]
645

επεξεργασίες