Μότυα: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

καμία σύνοψη επεξεργασίας
Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας
Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας
{{πόλη}}
Η '''Μότυα''' είναι αρχαία ισχυρή πόλη στο νησί Σαν Πανταλεό ανάμεσα στο [[Τράπανι]] και τα [[ΜάρσαλαΜαρσάλα]], ανήκει διοικητικά στα ΜάρσαλαΜαρσάλα που βρίσκονται στην [[Επαρχίες της Ιταλίας|Ιταλική επαρχία]] του [[Τράπανι (επαρχία)|Τράπανι]], στην δυτικότερη ακτή της Σικελίας. Ο μαρμάρινος ''"Ηνίοχος των Μοτύων"'' που βρέθηκε το 1979 είναι διάσημο έργο τέχνης και εκτίθεται στο τοπικό ''"Μουσείο του Τζουζέπε Γουίτακερ"''.<ref>https://web.archive.org/web/20161027050035/https://blog.britishmuseum.org/2012/08/24/the-most-tantalising-sculpture-in-the-entire-world/</ref><ref>The Motya Charioteer and Pindar's "Isthmian 2" Malcolm Bell, III Memoirs of the American Academy in Rome Vol. 40 (1995), σσ. 1-42</ref><ref>https://www.livius.org/museum/motya-museum-whitaker/</ref>
Το όνομα της πόλης είναι Φοινικικής προέλευσης και μεταφράζεται ως ''"κέντρο επεξεργασίας μαλλιού"''.<ref>Head & al. (1911), σ. 877.</ref><ref>Huss (1985), σ. 571.</ref> Το ίδιο όνομα σύμφωνα με τους Έλληνες προέρχεται από μία γυναίκα την ''"Μοτύα"'' ή ''"Μοτύη"'' που συνδέεται με τον ήρωα [[Ηρακλής (μυθολογία)|Ηρακλή]].<ref>[[Στέφανος ο Βυζάντιος]], ''"Εθνικά"''</ref>. Το νησί ονομάστηκε ''"Σαν Πανταλέο"'' από μοναχούς του [[Μέγας Βασίλειος|Μέγα Βασιλείου]] που εγκαταστάθηκαν τον Μεσαίωνα.
Οι Ελληνικές αποικίες αυξήθηκαν σημαντικά στην [[Σικελία]] τους επόμενους αιώνες, οι [[Έλληνες]] είχαν υπό το έλεγχο τους το μεγαλύτερο μέρος του νησιού αλλά οι Φοίνικες διατήρησαν το βορειοδυτικό τμήμα, τα βασικά τους κέντρα ήταν : η Πάνορμος σημερινό [[Παλέρμο]], η Μότυα και η [[Σολούς]].<ref>[[Θουκυδίδης]], Ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου/ΣΤ, Παρ. 2.6</ref> Η Μότυα ήταν η πιο πολύτιμη αποικία χάρη στην θέση της και τον φυσικό της πλούτο, ήταν το μεγαλύτερο εμπορικό κέντρο της Σικελίας.<ref>[[Διόδωρος Σικελιώτης]], Ιστορική Βιβλιοθήκη/ΙΔ, Παρ.47</ref> Τα πλεονεκτήματα της ήταν παρόμοια με εκείνα που είχαν εκείνη την εποχή τα [[Μαρσάλα]]. Το όνομα της Μότυα δεν ήταν ωστόσο την ίδια εποχή διαδεδομένο στον αρχαίο κόσμο, την αναφέρει για πρώτη φορά ο [[Εκαταίος ο Μιλήσιος]].<ref>[[Στέφανος ο Βυζάντιος]], ''"Εθνικά"''</ref> Ο [[Θουκυδίδης]] γράφει ότι ήταν από τις σημαντικότερες Φοινικικές αποικίες την εποχή που έγινε η [[Αρχαία Αθήνα|Αθηναϊκή]] [[Εκστρατεία στη Σικελία]] (415 π.χ.).<ref>[[Θουκυδίδης]], Ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου/ΣΤ, Παρ.2</ref>
Ο Καρχηδόνιος [[Χάννιμπαλ Μάγκο]] έφτασε στα ΜάρσαλαΜαρσάλα (409 π.χ.) και ο στόλος του προσπάθησε να ελέγξει ολόκληρη την ακτή, ο στρατός του προχώρησε στο εσωτερικό του νησιού για να κυριεύσει την [[Σελινούντας Σικελίας|Σελινούντα]].<ref>[[Διόδωρος Σικελιώτης]], Ιστορική Βιβλιοθήκη/ΙΓ, Παρ.54, 61</ref> Όταν έπεσε η Σελινούς ο εξόριστος από τις [[Συρακούσες]] [[Ερμοκράτης]] που είχε πολλές φρουρές σε όλες τις Σικελικές πόλεις λεηλάτησε την Μότυα και την Πάνορμο.<ref>[[Διόδωρος Σικελιώτης]], Ιστορική Βιβλιοθήκη/ΙΓ, Παρ.63</ref> Ο Καρχηδόνιος στρατηγός Αμίλκας έκανε την δεύτερη εκστρατεία του στην Σικελία (407 π.χ.), η Μότυα και η Πάνορμος ήταν τα βασικά σημεία για τον ανεφοδιασμό του στόλου του.<ref>[[Διόδωρος Σικελιώτης]], Ιστορική Βιβλιοθήκη/ΙΓ, Παρ.88</ref>
 
==Η καταστροφή της αρχαίας πόλης==
Ο τύραννος των Συρακουσών [[Διονύσιος ο Πρεσβύτερος]] έβαλε στόχο να διαλύσει όλες τις αποικίες των Καρχηδονίων στην Σικελία, ξεκίνησε εκστρατεία στα βορειοδυτικά του νησιού (397 π.χ.). Οι πολίτες της Μότυα πήραν ενισχύσεις από την μητρόπολη Καρχηδόνα και αντιστάθηκαν δυναμικά, έκοψαν επίσης την υπερυψωμένη γέφυρα για να μην μπορούν οι Συρακούσιοι να φτάσουν στο νησί. Ο Διονύσιος έφτιαξε με κόπο ένα ανάχωμα για να καλύψει το ένα χιλιόμετρο απόσταση από την ακτή. Όταν ολοκλήρωσε τις εργασίες έφτασε στην Μότυα και άρχισε να πολιορκεί σκληρά τους πύργους, οι κάτοικοι αμύνθηκαν με όλες τους τις δυνάμεις και όταν κατέλαβε τους πύργους ξεκίνησαν τις οδομαχίες με τους Έλληνες μέσα στους δρόμους σώμα με σώμα. Η σκληρή αντίσταση των Καρχηδονίων της Μότυα εξόργισε σε τεράστιο βαθμό τον Διονύσιο, γι'αυτό όταν κατέλαβε το νησί έσφαξε τους περισσότερους κατοίκους.<ref>[[Διόδωρος Σικελιώτης]], Ιστορική Βιβλιοθήκη/ΙΔ, Παρ.47-53</ref>
 
Οι Συρακούσιοι τοποθέτησαν φρουρά με κυβερνήτη τον Μπίτον ενώ ο αδελφός του Λεπτίνης των Συρακουσών μετέφερε στην Μότυα τον στόλο του. Την επόμενη άνοιξη (396 π.χ.) ο Καρχηδόνιος στρατηγός Ιμίλκας έφτασε με τεράστιο στρατό από την πατρίδα του και ανακατέλαβε με σχετική ευκολία ολόκληρη την περιοχή αλλά η πόλη είχε καταστραφεί και δεν μπορούσε με κανένα τρόπο να ανταγωνιστεί τατην γειτονικάνέα Μάρσαλαπόλη Μαρσάλα.<ref>[[Διόδωρος Σικελιώτης]], Ιστορική Βιβλιοθήκη/ΙΔ, Παρ.55</ref> Ο Ιμίλκας ίδρυσε νέα πόλη στην απέναντι ακτή με το ίδιο όνομα και μετέφερε τους επιζώντες κατοίκους από την παλαιά πόλη.<ref>[[Διόδωρος Σικελιώτης]], Ιστορική Βιβλιοθήκη/ΚΒ, σ.498</ref> H παλαιά πόλη ερημώθηκε και κατοικήθηκε μόνο από λίγους ψαράδες, όταν ξέσπασε ο [[Α΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος]] είχε εξαφανιστεί. Δεν είναι γνωστό αν δέχτηκε Ελληνικό πληθυσμό, βρέθηκαν όμως νομίσματα με την Ελληνική επιγραφή ''"ΜΟΤΥΑΙΟΝ"'' σύμφωνα με τα πρότυπα της γειτονικής πόλης [[Σεγέστα]].<ref>Joseph Hilarius Eckhel, Τόμος 1, σ.225</ref> Τον [[Μεσαίωνας|Μεσαίωνα]] μεταφέρθηκαν στο νησί μοναχοί του Αγίου Βασιλείου και του έδωσαν το όνομα Σαν Πανταλεό, το ανακάλυψε ο εξερευνητής Τζόσεφ Ουίτακερ (1888).
 
==Αρχαιολογικά ευρήματα==