Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ελένη Γλύκατζη - Αρβελέρ»

==Απόψεις==
 
Γνωστή είναι επίσης και για το μεγάλο αίσθημα [[Φιλελευθερισμός|φιλελευθερισμού]] και ελεύθερης έκφρασης των ιδεών που την διέπουν. Όπως είχε η ίδια αναφέρει σε συνέντευξή της: ''«Ποτέ δεν επέτρεψα, ως πρόεδρος του Πανεπιστημίου της Σορβόννης, να μπει στο ίδρυμα αστυνομικός χωρίς να είμαι και εγώ η ίδια μπροστά»''.{{πηγή}}
 
Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ θεωρείται σήμερα μία από τις πλέον εξέχουσες πανεπιστημιακές προσωπικότητες, ιδιαίτερα στη βυζαντινολογία, με πολύ μεγάλο αριθμό σχετικών διαλέξεων και ομιλιών εντός και εκτός Ελλάδας. Είναι πρύτανης των Πανεπιστημίων της Σορβόνης από το 1976, [[Καγκελαρία των Πανεπιστημίων του Παρισιού|καγκελάριος των Πανεπιστημίων του Παρισιού]],<ref>{{Cite web|url=http://www.naftemporiki.gr/story/882731/epitimi-didaktor-tou-ekpa-i-eleni-glukatzi-arbeler|title=Επίτιμη διδάκτωρ του ΕΚΠΑ η Ελένη Γλύκατζη - Αρβελέρ|website=naftemporiki.gr|language=el-GR|accessdate=2016-06-17}}</ref> διευθύντρια του Κέντρου Έρευνας Βυζαντινής Ιστορίας και Πολιτισμού και πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών. Στην πολύχρονη ακαδημαϊκή σταδιοδρομία της έχει αναλάβει τα ανώτερα αξιώματα και έχει τιμηθεί με πλήθος διεθνών διακρίσεων. Στα βιβλία της περιλαμβάνονται, επίσης, ''«Η Σμύρνη ανάμεσα σε δύο τουρκικές κατοχές»'' (1975), ''«Η διασπορά στο Βυζάντιο''» (1995), ''"The Making of Europe"'' (2000), ''«Γιατί το Βυζάντιο''» (2010) κ.ά..
21.346

επεξεργασίες