Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

Καμία αλλαγή στο μέγεθος ,  πριν από 3 μήνες
καμία σύνοψη επεξεργασίας
Από το 1926 στο συνοικισμό λειτουργούσε [[Χαμάμ]], με ονομασία "Μικρά Ασία", του οποίου η διαδικασία της ανέγερσης ξεκίνησε μόλις το 1923, από τον Αρμένιο αρχιτέκτονα Αρτίν Παλατζιάν<ref>[http://www.nikaia-rentis.gov.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1027&Itemid=283&lang=el Το Χαμάμ], nikaia-rentis.gov.gr</ref>. Επίσης, από τα πρώτα κιόλας χρόνια, στον συνοικισμό υπήρξε πλήθος [[Κινηματογράφος|κινηματογράφων]] όπως οι κινηματογράφοι "Απόλλων", "Έσπερος", "Ορφέας", "Αλκαζάρ", "Κρυστάλ" (αργότερα "Παλλάς"), "Ήλιος" (μετέπειτα "Απόλλων") και "Εκλαίρ".<ref>Παπαδοπούλου Α., Η Αττική Νίκαια, Νίκαια , ό. π., σ. 31-32.</ref> Το 1926 με πρωτοβουλία της φιλανθρωπικής οργάνωσης των “Aμερικανίδων Κυριών’’ στήθηκε νοσοκομείο, το οποίο παρά τις βασικές ελλείψεις, λειτούργησε μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του '30.
 
Ο προσφυγικός συνοικισμός της Νέας Κοκκινιάς μέχρι και το 1933 υπαγόταν διοικητικά στο [[Δήμος Πειραιώς|Δήμο Πειραιά]], όταν τον [[Ιανουάριος|Ιανουάριο]] του [[1934]] διαχωρίστηκε και δημιουργήθηκε ο αυτόνομος Δήμος Νέας Κοκκινιάς.<ref>[https://srv-web1.parliament.gr/display_doc.asp?item=40480&seg= "ΟΙ ΝΕΟΙ ΔΗΜΟΙ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΕΚ ΤΟΥ ΧΩΡΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΣΥΝΟΙΚΙΣΜΩΝ ΑΘΗΝΩΝ, ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΚΑΙ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ", εφ. ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ, 20 Ιανουαρίου 1934, σελ. 4 (ψηφ. σελ. 94)]</ref><ref>[https://srv-web1.parliament.gr/display_doc.asp?item=33874&seg&fbclid=IwAR2aplfDpHeQok5ni1viP3zEBvWSwGufaoWJYvI76McNGKtGwZgYi0HgEzQ "ΟΙ ΑΠΟΣΧΙΖΟΜΕΝΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΙ ΣΥΝΟΙΚΙΣΜΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ", ημερήσια πειραϊκή εφημερίς "ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΟΣ", 20 Ιανουαρίου 1934, σελ. 4 (ψηφ. σελ. 73)]</ref> Τον [[Φεβρουάριος|Φεβρουάριο]] του 1934 διεξήχθησαν [[Ελληνικές αυτοδιοικητικές εκλογές 1934|δημοτικές εκλογές]] και στη Νέα Κοκκινιά υπήρξαν 5 υποψήφιοι: Κοραής, Κυριακίδης, Σκλήρης, Αμοιραδάκης και Παυλόγλου. Στις εκλογές οι υποψήφιοι δεν έπιασαν τη βάση και έτσι την [[1 Απριλίου|1η Απριλίου]] διεξήχθησαν επαναληπτικές εκλογές και πρώτος δήμαρχος του νεοσύστατου Δήμου της Νέας Κοκκινιάς εκλέχθηκε ο Στυλιανός Κοραής.<ref>[https://srv-web1.parliament.gr/display_doc.asp?item=40480&seg= "ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΘΕΣΙΝΩΝ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΟΙΚΙΣΜΟΥΣ. ΠΟΙΟΙ ΕΞΕΛΕΓΗΣΑΝ ΔΗΜΑΡΧΟΙ. - ΟΙ ΨΗΦΟΙ ΤΩΝ", εφ. ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ, 2 Απριλίου 1934, σελ. 1 και 5 (ψηφ. σελ. 448 και 452)]</ref><ref>[https://srv-web1.parliament.gr/display_doc.asp?item=38269&seg= "ΕΙΣ ΤΗΝ Ν. ΚΟΚΚΙΝΙΑΝ ΕΞΕΛΕΓΗ ΧΘΕΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ Ο κ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΚΟΡΑΗΣ", εφ. ΘΑΡΡΟΣ, 2 Απριλίου 1934, σελ. 4 (ψηφ. σελ. 302)]</ref> Τον [[Σεπτέμβριος|Σεπτέμβριο]] του [[1940]] η πόλη μετανομάστηκεμετονομάστηκε σε Νίκαια και κατόπιν ο δήμος σε Δήμο Νίκαιας.<ref>[http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wFfaLU7mJigjndtvSoClrL8oc_Y0zxAXyV5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx9hLslJUqeiQGc1okAoSIEZVoWpp-y61r11zyClMXyOaupVUwD9f9tQ ''"Η πόλις «Νέα Κοκκινιά» μετονομάζεται «Νίκαια» και ο ομώνυμος Δήμος «Δήμος Νικαίας»."'', Εφημερίς της Κυβερνήσεως, 3 Σεπτεμβρίου 1940, φύλλο 271, 1ο τεύχος]</ref><ref>[http://www.halkidona.gr/2014/08/nikaias_september_3rd/ Η 3η Σεπτέμβρη της Νίκαιας], halkidona.gr</ref> Για τη μετονομασία, ο Δήμος επί δημαρχίας τότε Ιωάννου Μήλιου, είχε προκυρήξειπροκηρύξει από τον [[Οκτώβριος|Οκτώβριο]] του [[1939]], πανελλήνιο διαγωνισμό με χρηματικά έπαθλα, με τον όρο όμως τα προταθέντα ονόματα να είναι από ιστορικές περιοχές της Μικράς Ασίας, του [[Πόντος|Πόντου]] και της [[Θράκη|Θράκης]]<ref>[http://www.pontos-news.gr/article/141410/5-oktovrioy-1939-xekinaei-o-diagonismos-gia-ti-metonomasia-tis-kokkinias-nikitis-i 5 Οκτωβρίου 1939: Ξεκινάει ο διαγωνισμός για τη μετονομασία της Κοκκινιάς. Νικητής η Νίκαια!], pontos-news.gr</ref>. Στον διαγωνισμό συμμετείχαν 415 πολίτες απ' όλη την Ελλάδα, ακόμα και ομογενείς οι οποίοι έστειλαν την πρότασή τους. Μερικά από τα προταθέντα ονόματα ήταν τα Τροία, Φρυγία, Βασιλειάς, Φοινίκη, Ανατολή, Τραπεζούντα κ.α.. Τελικά υπερίσχυσε το Νίκαια, σε ανάμνηση της [[Νίκαια Βιθυνίας|Νίκαιας]] της [[Βιθυνία]]ς στη Μικρά Ασία, το οποίο είχαν προτείνει 56 άτομα<ref>''Έθνος'' , φύλλο 11/9/1940, από την [http://efimeris.nlg.gr/ns/main.html ψηφιακή εθνική βιβλιοθήκη]</ref>, μεταξύ των οποίων ο [[Ιωάννης Π. Μελάς|Ιωάννης Μελάς]] (δικηγόρος, ερευνητής-συγγραφέας και μετέπειτα βουλευτής Πειραιά, δήμαρχος Νίκαιας και υπουργός Οικονομίας).
 
Από τα πρώτα χρόνια και πριν τον [[Β' Παγκόσμιος Πόλεμος|Β' Παγκόσμιο Πόλεμο]] στον προσφυγικό συνοικισμό της Νέας Κοκκινιάς λειτουργούσαν εργοστάσια [[Ταπητουργία|ταπητουργίας]], πλινθο-κεραμοποιίας, χρωματουργίας και διάφορα ασβεστουργεία, βαμβακουργεία, υποδηματοποιεία, υφαντουργεία, πλεκτήρια, κουφετοποιεία, κ.ά., όπου εργάζονταν το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού των προσφύγων. Στο συνοικισμό λειτούργησαν καταστήματα οπωςόπως εμποροραφεία, κουρεία, πηλοποιεία, οινοζυθοπωλεία, χαλβατζίδικα, μαγειρεία, παντοπωλεία, κρεοπωλεία, εστιατόρια, ταβέρνες, καταστήματα λευκών ειδών, κ.λ.π..
 
Κατα τη διάρκεια της [[Κατοχή της Ελλάδας 1941-1944|Κατοχής της Ελλάδας]] η Νίκαια, γνώρισε την βαρβαρότητα και μισαλλοδοξία των Γερμανών κατακτητών. Αρχικά, τον [[Μάρτιος|Μάρτιο]] του [[1944]], δέχθηκε επίθεση, με την αντίσταση της προσφυγικής πόλης να χαρακτηρίζεται «[[Μάχη της Κοκκινιάς]]» και λίγο αργότερα, στις [[17 Αυγούστου]] [[1944]] ακολούθησε ως αντίποινα της ηρωϊκής αυτής αντίστασης, η εκτέλεση δεκάδων πολιτών στη [[Μάντρα Μπλόκου της Κοκκινιάς|μάντρα ενός ανενεργού ταπητουργείου]] πίσω από την Οσία Ξένη και σε διάφορα άλλα σημεία της πόλης και χαρακτηρίστηκε «[[Μπλόκο της Κοκκινιάς]]».
Ανώνυμος χρήστης