Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Βαμβακού Λακωνίας»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
(Γραμματικη)
Ετικέτες: Οπτική επεξεργασία Επεξεργασία από κινητό Διαδικτυακή επεξεργασία από κινητό
Ετικέτες: Οπτική επεξεργασία Επεξεργασία από κινητό Διαδικτυακή επεξεργασία από κινητό
Από τον 18ο μέχρι και τον 19ο αιώνα υπήρξε έδρα επισκοπής, ενώ οι κάτοικοί της ήταν όλοι [[Έλληνες]], με την εξαίρεση μερικών Οθωμανών δημοσίων υπαλλήλων. Κατά τη διάρκεια της [[Ελληνική Επανάσταση του 1821|Ελληνικής Επανάστασης]], οι κάτοικοι της Βαμβακούς, με επικεφαλής τον επίσκοπο [[Θεοδώρητος Βρεσθένης|Θεοδώρητο Βρεσθένης]], συμμετείχαν ενεργά σε διάφορες πολεμικές επιχειρήσεις, όπως π.χ. στις μάχες της [[Μάχη της Βλαχοκερασιάς|Βλαχοκερασιάς]], του [[Μάχη του Βαλτετσίου|Βαλτετσίου]], των [[Μάχη των Δολιανών|Δολιανών]], στην [[Άλωση της Τριπολιτσάς|πολιορκία της Τριπολιτσάς]] και στην [[Πολιορκία της Ακροπόλεως (1826-27)|άμυνα της Ακρόπολης]]<ref>Φραγκινέα, 1971, σελ. 115 - 116.</ref>. Το 1826, η Βαμβακού καταστράφηκε από τον αιγυπτακό στρατό του [[Ιμπραήμ Πασάς|Ιμπραήμ πασά]]<ref>Φραγκινέα, 1971, σελ. 117.</ref> που είχε εισβάλει στην [[Πελοπόννησος|Πελοπόννησο]].
 
Μετά τη δημιουργία του ελληνικού κράτους, ο οικισμός διέθετε κατά το 1840 σχολείο που το 1853 αριθμούσε 208 μαθητές, ενώ το 1901 ξεκίνησε να λειτουργεί το τοπικό παρθεναγωγείο<ref>Φραγκινέα, 1971, σελ. 118 - 119.</ref>. Στις αρχές του 20ού αιώνα γνώρισε ιδιαίτερη ανάπτυξη, η οποία οφειλόταν στη δράση του τοπικού συνεταιρισμού αλληλοβοήθειας, ο οποίος λάμβανε σημαντική ενίσχυση από κατοίκους που ζούσαν στο εξωτερικό<ref>Γιάννης Α. Μάζης, ''Ίων Δραγούμης. Ο ασυμβίβαστος'', Μεταίχμιο, Αθήνα 2016, σελ. 414.</ref>. Κατά τη διάρκεια της [[Κατοχή της Ελλάδας 1941-1944|Κατοχής]], ο πληθυσμός του χωριού συμμετείχε ενεργά στην [[Εθνική Αντίσταση (Ελλάδα)|Εθνική Αντίσταση]] μέσα από τις τάξεις του [[Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο|ΕΑΜ]]/[[Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός|ΕΛΑΣ]]. Τον Οκτώβριο του 1946, μετά από δύο ταυτόχρονες συμπλοκές ανάμεσα σε αντάρτες του [[Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας|ΔΣΕ]] και ένοπλους παρακρατικούς στη Βαμβακού και τη γειτονική [[Βαρβίτσα Λακωνίας|Βαρβίτσα]], οι δεύτεροι (προέρχονταν κυρίως από τη Μάνη και υπάγονταν στην οργάνωση του [[Πάνος Κατσαρέας|Πάνου Κατσαρέα]]) προχώρησαν στη μαζική εκτέλεση 29 κατοίκων της ΒαμβακούΒαμβακούς, κυρίως συγγενών ανταρτών, ως αντίποινα για τις απώλειες που υπέστησαν<ref>Γιάννης Λέφας, ''Ο Δημοκρατικός Στρατός Πελοποννήσου. Δημιουργία – Ανάπτυξη – Ήττα'', Αλφειός, Αθήνα 1998, τόμος Α΄, σελ. 92 - 95.</ref><ref>Πολυμέρης Βόγλης, ''Η αδύνατη επανάσταση. Η κοινωνική δυναμική του εμφυλίου πολέμου'', εκδόσεις Αλεξάνδρεια, 2014, σελ. 161.</ref>.
 
Διοικητικά, κατά την περίοδο της β΄ [[Τουρκοκρατία|Τουρκοκρατίας]] στην Πελοπόννησο (μετά το 1715), η Βαμβακού αποτέλεσε τμήμα του καζά Μυστρά και είχε το δικαίωμα εκλογής δύο προεστών, ενώ στα πρώτα χρόνια του ελληνικού κράτους διετέλεσε έδρα του δήμου Οινούντος (το 1840 η έδρα μεταφέρθηκε στα [[Βρέσθενα]])<ref name=":3">Φραγκινέα, 1971, σελ. 114 - 115.</ref>. Αργότερα αποτέλεσε μέχρι το 1997 τμήμα της [[Επαρχία Λακεδαίμονος|επαρχίας Λακεδαίμονος]] και στη συνέχεια υπήχθη στον [[Σχέδιο «Καποδίστριας»|καποδιστριακό]] [[Δήμος Οινούντος|δήμο Οινούντος]]<ref name=":1" />, ενώ από το 2011 ανήκει στη δημοτική ενότητα Οινούντος του δήμου Σπάρτης<ref name=":0" />.
Ανώνυμος χρήστης