Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Χρήστης:Horizons14/πρόχειρο»

μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ
μ
Το μυθιστόρημα παρουσιάζει ήδη τα χαρακτηριστικά του [[Νατουραλισμός (λογοτεχνία)|νατουραλισμού]] που αναπτύχθηκε αργότερα στον μυθιστορηματικό κύκλο του ''[[Οι Ρουγκόν-Μακάρ]].'' Ο ίδιος συγγραφέας δημιούργησε το 1873 ένα θεατρικό έργο με τίτλο ''Τερέζ Ρακέν: δράμα σε 4 πράξεις''.
== Υπόθεση ==
[[Αρχείο:Giacinta Pezzana in Zola's Teresa Raquin, Teatro dei Fiorentini 1879.jpg|μικρογραφία|363x363εσ|Από θεατρική παράσταση του 1879]]
Η Τερέζ Ρακέν, γεννημένη στο [[Οράν]] της [[Αλγερία|Αλγερίας]], είναι κόρη ενός καπετάνιουστρατιωτικού του γαλλικού στρατού στην Αλγερία και μιας Αλγερινής. Σε ηλικία δύο ετών έχασεχάνει τη μητέρα της και την ανατροφή της ανέλαβεαναλαμβάνει η θεία της - η κυρία Ρακέν, αδερφή του πατέρα της, η οποία έχει έναν γιο, τον Καμίγ, εύθραυστοκακομαθημένο και συχνά άρρωστοφιλάσθενο. Τα δύο παιδιά μεγαλώνουν μαζί.
 
Όταν η Τερέζ έγινεγίνεται 21 ετών, παντρεύτηκεπαντρεύεται τον εξάδελφό της Καμίγ., Αυτόςήταν οένας γάμος χωρίς έρωτα, που όμως ικανοποίησε την κυρία Ρακίν, καθώς είχε εκπαιδεύσει την Τερέζ να προσέχει και να δίνει τα φάρμακά του στον γιο της, αλλά γρήγορα ο Καμίγ βαρέθηκε τη ζωή στην επαρχία και ήθελε να μετακομίσει στο Παρίσι, ονειρευόταν να εργαστεί σε κάποια διοικητική θέση. Η κυρία Ρακέν πηγαίνει στην πρωτεύουσα και ενοικιάζει ένα κατάστημα και ένα διαμέρισμα. ΜετακομίζουνΗ ιδιόμορφη οικογένεια μετακομίζει στο Παρίσι και οι γυναίκες ανοίγουν ένα κατάστημα με είδη ραπτικής στο κατάστημα. Ο Καμίγ βρίσκει δουλειά στη διοίκηση των σιδηροδρόμων της Ορλεάνης.<ref>{{Cite web|url=http://www.macmillanreaders.com/macmillan-readers-reviews/therese-raquin-reviewed-by-korneeva-svetlana|title=macmillanreaders.com/macmillan-readers-reviews/therese-raquin-reviewed-by-korneeva-svetlana|last=.|first=|ημερομηνία=|website=|publisher=|archiveurl=|archivedate=|accessdate=}}</ref>
 
Περνούν τρία χρόνια στο Παρίσι και η μονότονη ζωή τους διακόπτεται μόνο από τις επισκέψεις, κάθε Πέμπτη απόγευμα, τεσσάρων καλεσμένων: ο ηλικιωμένος Μισώ, συνταξιούχος αστυνομικός και φίλος της μαντάμ Ρακέν, ο γιος του Ολιβιέ, επίσης αστυνομικός, η σύζυγός του Σουζάν και ο Γκριβέ, υπάλληλος των σιδηροδρόμων της Ορλεάνης που γνώρισε ο Καμίγ στη δουλειά του. Σ' αυτές τις συναντήσεις πίνουν τσάι και παίζουν ντόμινο. Η Τερέζ πλήτει αφόρητα αυτά τα βράδια.
[[Αρχείο:ThereseRaquin.jpg|μικρογραφία|326x326εσ]]
Μια μέρα ο Καμίγ συναντά τον Λωράν, υπάλληλο των σιδηροδρόμων επίσης, ζωγράφο, που εργάζεται γιατί δεν κατάφερε να αποκομίσει τα προς το ζην από τους πίνακές του. Οι δύο άντρες γνωρίζονταν από παιδιά, αλλά είχαν χαθεί. Τον προσκαλεί να έρθει την Πέμπτη το απόγευμα και κατά τη συνάντηση ο Λωράν προτείνει στον Καμίγ να ζωγραφίσει το πορτρέτο του.
 
Καθώς τον ζωγραφίζει, η Τερέζ, γοητευμένη, τον παρατηρεί συνεχώς και σύντομα οι δυο τους δημιουργούν μια παράνομη σχέση. Οι εραστές συναντιούνται τακτικά για τους επόμενους οκτώ μήνες, βρίσκοντας διάφορες δικαιολογίες. Ο Λωράν εγκαταλείπει τη δουλειά του κατά τη διάρκεια της ημέρας και η Τερέζ λέει στη θεία της ότι πρέπει να πάρει λίγο καθαρό αέρα επειδή αισθάνεται άσχημα. Συναντιούνται στο δωμάτιο της Τερέζ, κάτωμε απότρίτο ταπαρόντα μάτιατον της γάταςγάτο Φρανσουά.
Μια μέρα ο Καμίγ συναντά τον Λωράν, υπάλληλο των σιδηροδρόμων επίσης, ζωγράφο που εργάζεται γιατί δεν κατάφερε να αποκομίσει τα προς το ζην από τους πίνακές του. Οι δύο άντρες γνωρίζονταν από παιδιά, αλλά είχαν χαθεί. Τον προσκαλεί να έρθει την Πέμπτη το απόγευμα και κατά τη συνάντηση ο Λωράν προτείνει στον Καμίγ να ζωγραφίσει το πορτρέτο του.
 
ΣτοΜετά τέλοςαπό αυτώναυτό τωντο διάστημα του οκτώανεξέλεγκτου μηνώνέρωτα, το αφεντικό του Λωράν του απαγορεύει να αφήνειφεύγει από τη δουλειά του και για δύο εβδομάδες οι εραστές δεν μπορούν πλέον να συναντηθούν. Ωστόσο, η Τερέζ καταφέρνει να φύγει από το σπίτι της οικογένειας ένα βράδυ. Με τον εραστή της, αποφασίζουν να σκοτώσουν τον Καμίγ, έτσι ώστε να βιώσουν ελεύθερα τον έρωτά τους.
Καθώς τον ζωγραφίζει, η Τερέζ, γοητευμένη, τον παρατηρεί συνεχώς και σύντομα οι δυο τους δημιουργούν μια παράνομη σχέση. Οι εραστές συναντιούνται τακτικά για τους επόμενους οκτώ μήνες, βρίσκοντας διάφορες δικαιολογίες. Ο Λωράν εγκαταλείπει τη δουλειά του κατά τη διάρκεια της ημέρας και η Τερέζ λέει στη θεία της ότι πρέπει να πάρει λίγο καθαρό αέρα επειδή αισθάνεται άσχημα. Συναντιούνται στο δωμάτιο της Τερέζ κάτω από τα μάτια της γάτας Φρανσουά.
 
Στο τέλος αυτών των οκτώ μηνών, το αφεντικό του Λωράν του απαγορεύει να αφήνει τη δουλειά του και για δύο εβδομάδες οι εραστές δεν μπορούν πλέον να συναντηθούν. Ωστόσο, η Τερέζ καταφέρνει να φύγει από το σπίτι της οικογένειας ένα βράδυ. Με τον εραστή της, αποφασίζουν να σκοτώσουν τον Καμίγ, έτσι ώστε να βιώσουν ελεύθερα τον έρωτά τους.
 
Μια Πέμπτη απόγευμα, λίγες εβδομάδες αργότερα, ακούνε τον Μισώ να διηγείται την ιστορία μιας δολοφονίας που δεν εξιχνιάστηκε ποτέ.
 
Ένας μήνας περνά. Οι Λωράν, Τερέζ και Καμίγ κάνουν μια βόλτα στο [[Σαιντ-Ουέν (Σεν-Σαιν-Ντενί)|Σαιντ-Ουέν]], στα περίχωρα του Παρισιού. Πριν το δείπνο, ο Λωράν έχει την ιδέα να πάνε για βαρκάδα στοστον [[Σηκουάνας|Σηκουάνα]]. Πριν επιβιβαστούν, ανακοινώνει στην Τερέζ ότι πρόκειται να σκοτώσει τον Καμίγ.
 
Όταν έφτασαν στη μέση του ποταμού και εκτός ορατότητας, ο Λωράν σπρώχνει τον Καμίγ στο νερό, αλλά ο τελευταίος καθώς αγωνίζεται για τη ζωή του τον δαγκώνει στο λαιμό πριν πέσει στο νερό. Όταν ο Λωράν βεβαιώθηκεβεβαιώνεται ότι ο Καμίγ είναι νεκρός, αναποδογύρισεαναποδογυρίζει το σκάφος και ζήτησεζητά βοήθεια. Βαρκάρηδες έφτασανσπεύδουν για βοήθεια., Οο Λωράν τους λέειεξηγεί ότι ήταν ατύχημα και όλοι τογίνεται πίστεψανπιστευτός.
 
Ο Λωράν ανακοινώνει το δυστύχημαατύχημα στονστους Michaud,φίλους τον Olivierτους και τη Suzanneμητέρα γιατου ναΚαμίγ, τους πει για το ατύχημα.οι Οιδε βαρκάρηδες επιβεβαιώνουνβεβαιώνουν ότι είδαν τη σκηνή, πουγεγονός δίνειπου βάροςεπιβεβαιώνει στηντην ιστορία του LaurentΛωράν. Η κυρία Ρακέν είναι πολύ σοκαρισμένηκαταρρέει από το θάνατο του γιου της. Για να είμαστε σίγουροιβεβαιωθεί ότι ο CamilleΚαμίγ είναι πραγματικά νεκρός, ο LaurentΛωράν πηγαίνει στο νεκροτομείο κάθε μέρα. Μετά από περισσότερο από μία εβδομάδα, βρίσκεται το σώμα του νεκρού εκτίθεται σε αυτό, πρησμένο με νερό επειδή ήταν εκεί για αρκετές ημέρεςπτώμα.
 
Ο νεαρόςΛωράν άνδρας επιστρέφειεπισκέπτεται επίσης τακτικά στοτο κατάστημα για να φροντίσει τις δύο γυναίκες. ΤοΟι βράδυβραδινές συναντήσεις της Πέμπτης συνεχίζεταιξαναρχίζουν. ΠέρασανΠερνούν έτσι δεκαπέντε μήνες. Ο ΛόρεντΛωράν είναιγίνεται όλο και πιο ανήσυχος γιατί το φάντασμα του Καμίλ τον στοιχειώνει, στερώνταςαρχίζει τοννα πάσχει από ύπνοαυπνίες. ΚαιΕπί τότεπλέον, το δάγκωμα τουστο λαιμούλαιμό του δεν εξαφανίζεται. Από την πλευρά της, η ThérèseΤερέζ είναιυποφέρει επίσης θύμααπό αϋπνίαςαϋπνίες λόγω του φάσματοςφαντάσματος τηςτου Camilleάνδρα της.
 
Αργότερα, ο MichaudMισώ έχει μια ιδέα: αποφασίζεισκέφτεται ότι οη ThérèseΤερέζ χρειάζεται σύζυγο και ορίζειπροτείνει τον LaurentΛωράν, ωςο τον ιδανικό άνδρα. Ο Λόρεντοποίος προσποιείται ότι πείστηκεπείθεται απόκαι τον Μιχαούτσυγκατατίθεται.
 
Τη νύχτα του γάμου τους, η Thérèse και ηοι Laurentνεόνυμφοι δεν μπορούν να κοιμηθούν. Πιστεύουν ότι το φάντασμα του ΚαμίλΚαμίγ είναιβρίσκεται στο δωμάτιό τους. Κάθε βράδυ, οι φόβοι τους επανεμφανίζονται. Ο LaurentΛωράν πιστεύειφτάνει ακόμηνα καιπιστέψει ότι ο νεκρός κατέλαβε το σώμα της γάτας. Δεν μπορούν να ξεκουραστούν γιατί μόλις ξαπλώσουν για ύπνοξαπλώνουν, το σώμα τηςτου CamilleΚαμίγ έρχεται ανάμεσά τους.
 
Λίγους μήνες αργότερα, ο LaurentΛωράν αποφασίζει να εγκαταλείψει τη δουλειά του στη διοίκηση γιακαι να αφιερωθεί πλήρως στη ζωγραφική. Αλλά κάθε φορά που ζωγραφίζει ένα πορτρέτο, εμφανίζεται ητο πορτρέτο του Camille'sΚαμίγ. Σταματά να ζωγραφίζει.
 
Η κυρία ΡακίνΡακέν γίνεταιείναι πλέον παράλυτη και χαζήέχει χάσει την ομιλία της. Ένα βράδυ, ενώ είχεσε μια νευρική βλάβη που τον κατέλαβε, ο ΛόρεντΛωράν εμφανίζειμιλά ανοιχτά για τις λεπτομέρειες της δολοφονίας μπροστά στηστην γριάηλικιωμένη γυναίκα. ΠροσπαθείΑυτή καταλαβαίνει και προσπαθεί να πει την αλήθεια στους καλεσμένους της Πέμπτης αλλά αυτοί δεν την καταλαβαίνουν τι τους λέει.
 
Η ζωή τουτης ThérèseΤερέζ και του LaurentΛωράν γίνεται κόλαση: εξαντλούνται, υποστηρίζουνφιλονικούν όλο και πιο βίαια. Ο ΛόρεντΛωράν νίκησεαρχίζει τοννα Θέρσεχτυπά πράγματι,την ανακουφίζειΤερέζ τις ανησυχίες του.και Μιαμια μέρα σκοτώνει τη γάτα. Η κυρία RaquinΡακέν θρηνεί το ζώο σχεδόν όσο θρηνούσεθρήνησε τον γιο της.
 
Μετά από έξι μήνες γάμου, η ThérèseΤερέζ και ηο LaurentΛωράν δεν μπορούν πλέον να αλληλοϋποστηρίζονταιαντέξουν και ναο αποφασίζουνκαθένας ταυτόχρονααποφασίζει να θέσουνδολοφονήσει τέρματον στις μέρες του άλλουάλλο. κανέναςΚανένας από αυτούςτους δύο δεν υποψιάζεται την πρόθεση του συντρόφου του. Ο LaurentΛωράν κλέβει δηλητήριο από έναν από τους φίλους του και οη ThérèseΤερέζ κρύβει ένα μαχαίρι κάτω από τη φούστα της. Μόλις φύγουνέφυγαν οι επισκέπτες της Πέμπτης, ηο ΛόρεντΛωράν ρίχνει ένατο ποτήριδηλητήριο δηλητηριασμένοσε νερόένα ζάχαρηςποτήρι γιακαι τονη Θέρσε καιΤερέζ παίρνει το μαχαίρι. Όταν συνειδητοποιήσουνσυνειδητοποιούν τι προετοιμάζουν, αποφασίζουν να αυτοκτονήσουν μαζί πίνοντας τοαπό μισό ποτήριτο δηλητήριο.
 
Η κυρία RaquinΡακέν παρευρίσκεται στηνστη παράστασησκηνή, απολαμβάνοντας τη σκηνήστιγμή του κοινού θανάτου τους.<ref>{{Cite web|url=http://lectureslaucadet.over-blog.com/pages/Therese-raquin-emile-zola-resume-assez-detaille-3186950.html|title=lectureslaucadet.over-blog.com/pages/Therese-raquin-emile-zola-resume-assez-detaille|last=.|first=|ημερομηνία=|website=|publisher=|archiveurl=|archivedate=|accessdate=}}</ref>
 
== Κριτική ==
Η κριτική της εποχής επιτέθηκε βίαια στον Εμίλ Ζολά, ιδιαίτερα η εφημερίδα [[Le Figaro]], που δημοσίευσε ένα άρθρο με τίτλο «Σάπια Λογοτεχνία». Η μοιχεία και η δολοφονία στο μυθιστόρημα θεωρήθηκαν σκανδαλώδη για τα ήθη της εποχής. Άλλοι κριτικοί κατηγόρησαν τον συγγραφέα για πορνογραφία λόγω της απεικόνισης του γυναικείου ερωτισμού, κάτι που τον έκανε να απολογηθεί στον πρόλογο της δεύτερης έκδοσης.
Ο Zmile Zola εξαντλήθηκε από την κριτική, ιδίως από τον Louis Ulbach (Ferragus) που δημοσίευσε ένα βίαιο άρθρο στο Le Figaro με τίτλο «Λογοτεχνία Putrid». Άλλοι κριτικοί κατηγορούν τον συγγραφέα για πορνογραφία, κάτι που δικαιολογείται στον πρόλογο της δεύτερης έκδοσης3. Η μοιχεία και η δολοφονία του μυθιστορήματος θεωρήθηκαν σκανδαλώδη και χαρακτηρίστηκαν διάσημα ως «βαρύ» σε μια κριτική στην εφημερίδα [[Le Figaro]].
 
«Στο μυθιστόρημα Τερέζ Ρακέν, θέλησα να μελετήσω ιδιοσυγκρασίες και όχι χαρακτήρες. Εκεί βασίζεται ολόκληρο το βιβλίο. Επέλεξα χαρακτήρες που κυριαρχούνται από τα νεύρα και το αίμα τους, χωρίς ελεύθερη βούληση, παρασυρμένοι σε κάθε πράξη της ζωής τους από τα θανάσιμη έλξη της σάρκας τους. Η Τερέζ και ο Λωράν είναι ακατέργαστοι άνθρωποι, τίποτα περισσότερο».<ref>{{Cite web|url=https://fr.wikisource.org/wiki/Th%C3%A9r%C3%A8se_Raquin/Pr%C3%A9face_de_la_deuxi%C3%A8me_%C3%A9dition|title=Préface de la deuxième édition|last=.|first=|ημερομηνία=|website=|publisher=|archiveurl=|archivedate=|accessdate=}}</ref><ref>Απόσπασμα από τον πρόλογο της δεύτερης έκδοσης</ref>
 
Λόγω αυτής της ανεξάρτητης και επιστημονικής προσέγγισης, της επιστημονικής ανάλυσης της ανθρώπινης λειτουργίας, όπως ανέφερε ο συγγραφέας, το έργο θεωρείται πρόδρομος του [[Νατουραλισμός (λογοτεχνία)|νατουραλισμού]].
 
== Θέατρο - Κινηματογράφος ==
Το μυθιστόρημα Τερέζ Ρακέν μεταφέρθηκε για πρώτη φορά στη σκηνή ως έργο του 1873 που γράφτηκε από τον ίδιο τον Ζολά με τίτλο ''Τερέζ Ρακέν: δράμα σε 4 πράξεις''. <ref>{{Cite web|url=https://www.elculture.gr/blog/%ce%b7-%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%ad%ce%b6-%cf%81%ce%b1%ce%ba%ce%ad%ce%bd-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b5%ce%bc%ce%af%ce%bb-%ce%b6%ce%bf%ce%bb%ce%ac-%cf%83%cf%84%ce%bf-%ce%b8%ce%ad%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%bf-%cf%81/|title=Η «ΤΕΡΕΖ ΡΑΚΕΝ» του Εμίλ Ζολά στο θέατρο Ροές|last=.|first=|ημερομηνία=|website=|publisher=|archiveurl=|archivedate=|accessdate=}}</ref> Έκτοτε έχει εμπνεύσει πολλές φορές ταινίες, τηλεοπτικές μίνι σειρές, μιούζικαλ και μια όπερα, μεταξύ άλλων.<ref>{{Cite web|url=https://www.theguardian.com/stage/2015/oct/29/therese-raquin-keira-knightley-languishes-lugubrious-dud|title=theguardian.com/stage/2015/oct/29/therese-raquin-keira-knightley-languishes-lugubrious-dud|last=.|first=|ημερομηνία=|website=|publisher=|archiveurl=|archivedate=|accessdate=}}</ref>
 
Δύο από τις πιο αξιοσημείωτες προσαρμογές σε ταινία είναι
 
* η «βωβή» Τερέζ Ρακέν του Ζακ Φέιντερ (1928)
Στον πρόλογό του, ο Ζολά εξηγεί ότι ο στόχος του σε αυτό το μυθιστόρημα ήταν να «μελετήσει ιδιοσυγκρασίες και όχι χαρακτήρες». [1] Λόγω αυτής της ανεξάρτητης και επιστημονικής προσέγγισης, το Thérèse Raquin θεωρείται παράδειγμα του νατουραλισμού.
 
* η Γαλλική Τερέζ Ρακέν το 1953 (ελληνικός τίτλος ''[[Οι Εραστές της Σάρκας]])'' από τον διάσημο σκηνοθέτη [[Μαρσέλ Καρνέ]], που μετέφερε τη δράση στη σύγχρονη εποχή με πρωταγωνιστές τη [[Σιμόν Σινιορέ]] και τον [[Ραφ Βαλόνε]].
== Θεατρικό έργο ==
* και η αμερικανική ταινία In Secret το 2013, με τις αξιοσημείωτες ερμηνείες της [[Ελίζαμπεθ Όλσεν]] ως Τερέζ και της [[Τζέσικα Λανγκ]] ως μαντάμ Ρακέν. Ο [[Όσκαρ Άιζακ]] και ο [[Τομ Φέλτον]] εμφανίστηκαν ως Λωράν και Καμίγ αντίστοιχα.
Ο Thérèse Raquin προσαρμόστηκε για πρώτη φορά στη σκηνή ως έργο του 1873 που γράφτηκε από τον ίδιο τον Zola. Έκτοτε έχει προσαρμοστεί πολλές φορές ως ταινίες, τηλεοπτικές μίνι σειρές, μιούζικαλ και μια όπερα, μεταξύ άλλων.
 
== Ελληνικές μεταφράσεις ==
 
:* Τερέζ Ρακέν, μτφ. Λεωνίδας Παυλίδης (Γεωργίου Ι. Βασιλείου, 1922)
* ''Το''
:* Τερέζ Ρακέν, μτφ. Τάκης Κοντός (Γκοβόστης, 1943)
:* Τερέζ Ρακέν, μτφ. Δημ. Κωστελένος (Δαμιανός, χ.χ.)
:* Τερέζ Ρακέν, μτφ. Κλαίρη Μιτσοτάκη (Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών, 1996)
 
== Εξωτερικοί σύνδεσμοι ==
 
* (γαλλικά)
* [http://www.litteratureaudio.com/livre-audio-gratuit-mp3/zola-emile-la-faute-de-labbe-mouret.html Page complète du livre audio gratuit] (γαλλικά)
* (γαλλικά)
* [https://fr.wikisource.org/wiki/La_Faute_de_l%E2%80%99abb%C3%A9_Mouret La Faute de l’abbé Mouret] (γαλλικά)
 
== Παραπομπές ==
4.659

επεξεργασίες