Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Λυκούργος Λογοθέτης»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
Ετικέτες: Οπτική επεξεργασία Επεξεργασία από κινητό Διαδικτυακή επεξεργασία από κινητό
Ετικέτες: Οπτική επεξεργασία Επεξεργασία από κινητό Διαδικτυακή επεξεργασία από κινητό
 
==Τα πρώτα χρόνια==
Γεννήθηκε στο [[Νέο Καρλόβασι Σάμου]] στις 10/21 Φεβρουαρίου 1772. Ήταν το πέμπτο παιδί του Γιάννη Παπλωματά και της Μαρίας (κατά τον [[ΕπαμεινώνδαςΣταματιάδης|Επαμεινώνδα Σταματιάδη]], της Μαρούδας). Ο πατέρας του είχε ως επάγγελμα «την εμπορίαν ταπήτων, βάμβακος και εφαπλωμάτων», απ΄ όπου και το επώνυμο. Τα μεγαλύτερα αδέλφια του ονομαζότανονομάζονταν, κατά σειρά γέννησης:, Ειρήνη, Δάφνη, Αλέξανδρος και Μελαχροινή. Από τους τοπικούς ιστοριογράφους, ο Εμμανουήλ Κρητικίδης αναφέρει ότι «Ο Γεώργιος Παπλωματάς Λογοθέτης ή Λυκούργος εγεννήθη εκ πατρός Πισιδέως και μητρός Ικαρίας…», μια πληροφορία που φαίνεται να επιβεβαιώνει και ο σύγχρονός του Γεώργιος Δημητριάδης από τοντο [[Μαραθόκαμπος Σάμου|Μαραθόκαμπο]] της δυτικής Σάμου. Ωστόσο ο Νικόλαος Σταματιάδης στα τέλη του 19<sup>ου</sup> αιώνα αμφισβητεί τη μικρασιατική καταγωγή του Γιάννη Παπλωματά. Στα ''Σαμιακά'' του αναφέρει με βεβαιότητα ότι «εξ άλλων πληροφοριών καθίσταται βέβαιον ότι ο πατήρ αυτού [του Λυκούργου] ήτο Ικάριος» και, εν συνεχεία, επικαλείται σειρά προφορικών μαρτυριών -ικαριώτικης προέλευσης ως επί το πλείστον- που συνδέουν την οικογένεια του Γιάννη Παπλωματά με την οικογένεια των Κουλουλιάδων από την [[Πέρα Μεριά Ικαρίας|Πέρα Μεριά]] της [[Ικαρία|Ικαρίας]]. Η παραπάνω εκδοχή ίσως αποκτά μεγαλύτερη ισχύ, αν συνδυαστεί επιπλέον και με την πληροφορία του Γιάννη Ζαφείρη ότι ο Γεώργιος Παπλωματάς γεννήθηκε στη συνοικία «Καριωτέικα» (σημ. «Καναπτσέικα,» Νέου Καρλοβάσουστο [[Νέο Καρλόβασι Σάμου|Νέο Καρλόβασι]]).
 
Ο Γεώργιος Παπλωματάς φοίτησε στο «Ελληνικόν Σχολείον» ΚαρλοβάσουΚαρλοβασίου, την κατόπιν γνωστή ως ''[[Πορφυριάδα Σχολή Καρλοβάσου|Πορφυριάδα Σχολή]],'' και μετά την ολοκλήρωση των σπουδών μεταβαίνειτου μετέβηκε στην [[Κωνσταντινούπολη]] (1791-1794) και εντάσσεταιεντάχθηκε στο περιβάλλον των [[Φαναριώτες|Φαναριωτών]]. Σύμφωνα με τις διαθέσιμες ιστορικές πληροφορίες, η δικτύωση με τους κύκλους αυτούς εξασφάλισε γρήγορα στον νέο διανοούμενο τον διορισμό του ως ''γραμματεύς των Πατριαρχείων''. Η μετάβασή του αργότερα στο επίσης προνομιακό περιβάλλον των [[Παραδουνάβιες Ηγεμονίες|Παραδουνάβιων Ηγεμονιών]], αναμφίβολα αποτελούσε για εκείνον αναβάθμιση της κοινωνικής του θέσης, αλλά και δικαίωση των προσπαθειών του. Από το 1794 ωςέως το 1802 σταδιοδρομεί στις Αυλές πανίσχυρων ηγεμόνων της [[Βλαχία|Βλαχίας]] και της [[Ηγεμονία της Μολδαβίας|Μολδαβίας]], γίνεται γραμματέας τουτων ηγεμονικούηγεμονικών γραφείουγραφείων του [[Κωνσταντίνος Υψηλάντης|Κωνσταντίνου Υψηλάντη]] και του [[Αλέξανδρος Ν. Σούτσος|Αλέξανδρου Σούτσου]], και λαμβάνει τα αξιώματα του «ταμία» και «δεύτερου λογοθέτη». Το 1802 ακολούθησε τον Αλέξανδρο Σούτσο στην [[Κωνσταντινούπολη]], όπου βιώνειβίωσε τις ραγδαίες ανακατατάξεις που επιφέρουνεπέφεραν στην οθωμανική[[Οθωμανική αυτοκρατορίαΑυτοκρατορία]] οι στρατιωτικές και διπλωματικές εξελίξεις της εποχής (γαλλικός επεκτατισμός, αγγλική αντίδραση, ρωσική απειλή).
 
Το 1805 επιστρέφει στη γενέτειρά του και εμπλέκεται ενεργά στην εσωτερική διαμάχη ανάμεσα στις τοπικές φατρίες των Καρμανιόλων (λαϊκοί) και των Καλικαντζάρων (ολιγαρχικοί). ΣυστρατεύεταιΣυστρατεύθηκε με εκείνα τα κοινωνικά στρώματα που είχαν από τα τέλη του 18<sup>ου</sup> αιώνα αποκτήσει δύναμη, κυρίως από τις οικονομικές-εμπορικές τους δραστηριότητες και βαθμιαία επεδίωξαν να εκτοπίσουν από την τοπική εξουσία το ισχυρό κατεστημένο των παλαιών [[Προεστοί|προεστών]]. Εξελίχθηκε σε ηγετική φυσιογνωμία της καρμανιόλικης φατρίας σε μία εποχή μεταβατική, κατά την οποία ένας άγριος εσωτερικός αγώνας ξέσπασε για την κατάληψη της τοπικής εξουσίας στην [[Οθωμανική Αυτοκρατορία|οθωμανοκρατούμενη]] [[Σάμος|Σάμο]], και διώχθηκε απηνώς από τους αντιπάλους του. Κατόρθωσε επανειλημμένως να γλιτώσει τη ζωή του από δολοφονικές απόπειρες και εξορίστηκε με σουλτανικό [[φιρμάνι]] στο [[Άγιο Όρος]] για δύο χρόνια (1809-1810).
τα τέλη του 18<sup>ου</sup> αιώνα αποκτήσει δύναμη, κυρίως από τις οικονομικές-εμπορικές τους δραστηριότητες και βαθμιαία επιδίωκαν να εκτοπίσουν από την τοπική εξουσία το ισχυρό κατεστημένο πήγμα των παλαιών προεστών. Εξελίσσεται σε ηγετική φυσιογνωμία της καρμανιόλικης φατρίας σε μία εποχή μεταβατική, κατά την οποία ένας άγριος εσωτερικός αγώνας ξεσπά για την κατάληψη της τοπικής εξουσίας στην οθωμανοκρατούμενη Σάμο και διώκεται απηνώς από τους αντιπάλους του. Κατορθώνει επανειλημμένως να γλιτώσει τη ζωή του από δολοφονικές απόπειρες και εξορίζεται με σουλτανικό φιρμάνι στο Άγιο Όρος για δύο χρόνια (1809-1810).
==Η δραστηριότητά του κατά την Επανάσταση==
Τον 1811, αφού έχει επιστρέψει στη Σάμο, νυμφεύεται την Πουλουδίτσα Γεωργιάδη από τη μεγάλη προυχοντική οικογένεια του Μαραθοκάμπου. Πολύ γρήγορα, εκμεταλλευόμενος τα συγγενικά δίκτυα, γίνεται προεστός δυτικής Σάμου και το 1812 πρόεδρος του σώματος των προεστών. Με την Πουλουδίτσα θα αποκτήσει εννέα παιδιά εκ των οποίων τα πέντε πέθαναν νωρίς: τη Μαρουδιώ, τη Διαμαντούλα, τον Ιπποκράτη, τον Αλέξανδρο, την Κλεοπάτρα, τη Μαρία, τον Αλέξανδρο, την Αγγελική και τον Ιωάννη. Τα επιζήσαντα τέσσερα ήταν η Διαμαντούλα (1814-1897), ο Ιπποκράτης (1816-1857), η Κλεοπάτρα (1824-1882) και ο Αλέξανδρος (1826-1875), μετέπειτα καθηγητής στη θεολογική σχολή του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1861-1866) και αρχιεπίσκοπος Σύρου και άλλων Κυκλάδων (1866-1875). Όταν στις αρχές του 1813 η φατρία των Καρμονιόλων χάνει την εξουσία από τους Καλικαντζάρους, η ζωή του Λογοθέτη αντιμετωπίζει ξανά θανάσιμο κίνδυνο. Αναχωρεί από τη Σάμο και δύο χρόνια αργότερα, το 1815, μετά από συνεχείς μετακινήσεις (Μύκονος, Τήνος, Κέρκυρα, Πόλη, Νέα Έφεσσος-Κουσάντασι) εγκαθίσταται με την οικογένειά του οριστικά στη Σμύρνη ασκώντας το επάγγελμα του ιατρού/φαρμακέμπορου.
Ανώνυμος χρήστης