Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ηλεκτρονικός υπολογιστής»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ (Αναστροφή της επεξεργασίας από τον 2A02:1388:4094:868E:ED3C:135F:BBC1:B26D (συνεισφ.), επιστροφή στην τελευταία εκδοχή υπό Gerakibot)
Ετικέτα: Επαναφορά
Ο '''ηλεκτρονικός υπολογιστής''' ([[συντομογραφία|συντ.]] '''Η/Υ''') είναι μια [[μηχανή]] κατασκευασμένη κυρίως από ψηφιακά [[ηλεκτρονικό κύκλωμα|ηλεκτρονικά κυκλώματα]] και δευτερευόντως από ηλεκτρικά και μηχανικά συστήματα, και έχει ως σκοπό να επεξεργάζεται [[πληροφορία|πληροφορίες]]. Ο ηλεκτρονικός υπολογιστής είναι ένα αυτοματοποιημένο, ηλεκτρονικό, ψηφιακό [[επαναπρο­γραμ­ματιζόμενο σύστημα]] γενικής χρήσης το οποίο μπορεί να επεξεργάζεται δεδομένα βάσει ενός συνόλου προκαθορισμένων οδηγιών, των εντολών που συνολικά ονομάζονται [[πρόγραμμα υπολογιστή|πρόγραμμα]].
 
Κάθε [[υπολογιστικό σύστημα]], όσο μεγάλο ή μικρό κι αν είναι, αποτελείται από το υλικό μέρος ([[hardware]]) και το λογισμικό ([[Λογισμικό|software]]). Τα βασικά στοιχεία του υλικού μέρους του υπολογιστή είναι η κεντρική μονάδα επεξεργασίας ([[ΚΜΕ]], αγγλ. [[CPU]], Central Prossesing Unit), η κεντρική μνήμη ([[RAM]] & [[ROM (μνήμη)|ROM]]-[[BIOS]]), οι μονάδες εισόδου - εξόδου ([[πληκτρολόγιο]], [[Ποντίκι (συσκευή)|ποντίκι]], [[οθόνη]] κ.α.), οι εσωτερικές (ή εξωτερικές) μονάδες ανάγνωσης και αποθήκευσης δεδομένων όπως [[σκληρός δίσκος]], [[DVD]], SSD (Solid State Drive) και οι [[περιφερειακή συσκευή|περιφερειακές συσκευές]] όπως [[εκτυπωτής]], [[σαρωτής]], [[μόντεμ]] κ.α.).
 
Υπάρχουν διάφοροι τύποι υπολογιστών οι οποίοι διαφέρουν κατά το μέγεθος, τις δυνατότητες ([[επεξεργαστική ισχύς]]) και την [[αρχιτεκτονική υπολογιστών|αρχιτεκτονική]] τους, δηλαδή τον τρόπο που τα βασικά τους μέρη συνδέονται και συνεργάζονται μεταξύ τους. Στην πιο διαδεδομένη κατηγορία υπολογιστών ανήκουν οι [[μικροϋπολογιστής|μικροϋπολογιστές]]. Στους μικροϋπολογιστές τα βασικά εξαρτήματα, όπως ο επεξεργαστής, η μνήμη κ.ά., βρίσκονται τοποθετημένα σ' ένα [[τυπωμένο κύκλωμα]] που ονομάζεται [[μητρική κάρτα]] (αγγλ. Motherboard). Εκτός από τον επεξεργαστή και τη μνήμη, πάνω στη μητρική βρίσκονται οι θέσεις επέκτασης στις οποίες τοποθετούνται οι διάφορες κάρτες, γραφικών, ήχου κ.λπ.). Στη μητρική επίσης βρίσκονται υποδοχές για τη σύνδεση διαφόρων άλλων συσκευών (όπως ο σκληρός δίσκος, η οπτική μονάδα ανάγνωσης DVD, card reader κλπ.), ή και προς επέκταση των ήδη εγκατεστημένων.
 
Το [[λογισμικό|λογισμικό του υπολογιστή]] αποτελείται από τα απαραίτητα [[πρόγραμμα υπολογιστή|προγράμματα]] που δίνουν τις κατάλληλες εντολές, για να λειτουργεί το υλικό μέρος. Συνίσταται δε από το [[λειτουργικό σύστημα]] (το βασικό πρόγραμμα για τη λειτουργία του Η/Υ καθώς και για την επικοινωνία του με τον άνθρωπο) και το λογισμικό εφαρμογών (πακέτα εφαρμογών, γλώσσες προγραμματισμού, εκπαιδευτικό λογισμικό, προγράμματα – εργαλεία κ.α.).
* Ο [[Γουίλλιαμ Ότρεντ]] (William Oughtred) το [[1625]] επινόησε τον [[λογαριθμικός κανόνας|λογαριθμικό κανόνα]].
* Ο [[Μπλεζ Πασκάλ]] (Blaise Pascal) το [[1642]] κατασκεύασε μηχανή για προσθαφαιρέσεις.
* Ο [[Ζοζέφ Μαρί Ζακάρ]] (Josheph Marie Jackard), [[Γάλλοι|Γάλλος]] μηχανικός, επινόησε το [[1801]] μια [[υφαντική μηχανή]] με [[διάτρητη κάρτα|διάτρητες μεταλλικές κάρτες]], που καθοδηγούσαν την μηχανή να πλέκει διάφορα σχέδια, και τα υφάσματα που γίνονται με αυτό τον τρόπο ύφανσης φέρουν μέχρι σήμερα το όνομά του. Με αλλαγή των μεταλλικών καρτών άλλαζε το σχέδιο της πλέξης.
* Το [[1848]] ο [[Τζορτζ Μπουλ]] (''George Boole'') επινόησε την άλγεβρα που φέρει το όνομά του: [[Άλγεβρα Μπουλ]]. Εφαρμογές της βρίσκουμε στα ψηφιακά κυκλώματα, στους λογικούς συλλογισμούς και πρακτικά σε κάθε πρόγραμμα Η/Υ.
* Ο Βρετανός μαθηματικός [[Τσαρλς Μπάμπατζ]] (''Charles Babbage'') το [[1871]] σχεδίασε την [[Αναλυτική μηχανή]] του. Η μηχανή δεν μπορούσε να κατασκευαστεί με την τεχνολογία εκείνης της εποχής επειδή απαιτούσε πολύ μεγαλύτερη ακρίβεια αλλά, όπως εξήγησε η κόρη του [[Λόρδος Βύρων|Λόρδου Βύρωνα]], η προικισμένη μαθηματικός και πρώτη προγραμματίστρια υπολογιστών [[Άντα Λάβλεϊς]] (Ada Lovelace), ήταν τόσο πολυδύναμη που θα είχε ανυπολόγιστη αξία αργότερα.
Πολύ σημαντική ιστορική στιγμή ήταν η ανακάλυψη του [[τρανζίστορ]] το [[1947]], καθώς κατάργησε τις [[λυχνία κενού|λυχνίες κενού]] που χρησιμοποιούνταν μέχρι τότε για την υλοποίηση [[λογική πύλη|λογικών πυλών]] και κυκλωμάτων, και οδήγησε έτσι στη δραματική μείωση του μεγέθους των κυκλωμάτων και κατά συνέπεια των υπολογιστών. Παρόμοια στιγμή ήταν η παρουσίαση, στις 12 Σεπτεμβρίου [[1958]], του πρώτου [[ολοκληρωμένο κύκλωμα|ολοκληρωμένου κυκλώματος]] σε μορφή [[μικροτσίπ]] (''microchip'') από τους [[Ρόμπερτ Νόις]] (''Robert Noyce'') και [[Τζακ Κίλμπι]] (''Jack Kilby''). Με τα νέα υλικά οι Η/Υ έγιναν μικρότεροι, οικονομικότεροι και ταχύτεροι. Χρησιμοποιήθηκαν για μετεωρολογικές μελέτες και πρόβλεψη καιρού, για επιχειρησιακές εργασίες, για έρευνα φυσικής υψηλών ενεργειών, για αναζήτηση κοιτασμάτων πετρελαίου, για ιατρικές εφαρμογές και για πάμπολλες άλλες χρήσεις.
 
Ο πρώτος υπολογιστής είχε την ονομασία [[ENIAC]], σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε υπό την εποπτεία του Καθηγητή Φυσικής Τζον Μόχλι (John Mauchly) και του μεταπτυχιακού φοιτητή του [[Τζον Έκερτ]] (John Presper Eckert), στο [[Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια]]. Σκοπός των δύο κατασκευαστών ήταν η δημιουργία ενός υπολογιστή που θα μπορούσε να επιτύχει την έγκαιρη σύνταξη ακριβέστατων πινάκων εμβέλειας και τροχιάς, για τις βολές των νέων όπλων του αμερικανικού στρατού. Ο υπολογιστής θα χρησιμοποιούταν από το Εργαστήριο [[Βαλλιστική|Βαλλιστικής]] Έρευνας του στρατού των [[Η.Π.Α.]], κατά τον [[Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος|Β' Παγκόσμιο Πόλεμο]]. Η διαδικασία ανάπτυξης των πινάκων βολών από την [[Υπηρεσία Βαλλιστικής]] μέχρι τότε γινόταν με το χέρι, κάτι που την έκανε χρονοβόρα και που συχνά οδηγούσε σε λάθη.
 
Από το [[1946]] που κατασκευάστηκε σε ένα πανεπιστήμιο της [[Πενσυλβάνια|Πενσιλβανίας]] ο πρώτος ''αριθμητικός ηλεκτρονικός υπολογιστής'' (Η/Υ) με το όνομα [[ENIAC]] (που είχε μεγάλο όγκο, είχε περίπου 18.000 λυχνίες που καίγονταν πολύ συχνά, δούλευε με [[ρελές|ρελέδες]] κάνοντας τρομακτικό θόρυβο, και κατανάλωνε πολλή ενέργεια) μέχρι την εποχή μας (που οι υπολογιστές είναι μικροσκοπικοί, πολύ ισχυροί, δεν καταναλώνουν πολλή ενέργεια και βρίσκονται στα κινητά τηλέφωνα, στα ψηφιακά ρολόγια, στα αυτοκίνητα, στις τηλεοράσεις και σε άλλες οικιακές συσκευές) έχουν περάσει ελάχιστα χρόνια.
== Τεχνητή Νοημοσύνη ==
 
Ένας υπολογιστής θα λύσει τα προβλήματα ακριβώς με τον τρόπο που έχει προγραμματιστεί , χωρίς να λαμβάνει υπόψη την αποδοτικότητα, τις εναλλακτικές λύσεις, πιθανές συντομεύσεις, ή και πιθανά σφάλματα στον κώδικα. Τα προγράμματα ηλεκτρονικών υπολογιστών που μαθαίνουν να προσαρμόζονται αποτελούν μέρος του αναδυόμενου τομέα της [[Τεχνητή νοημοσύνη|τεχνητής νοημοσύνης]] και [[Machine learning|μηχανικής μάθησης.]]
 
== Ταξινόμηση των υπολογιστών ==
Ένας λιγότερο διφορούμενος τρόπος ταξινόμησης των υπολογιστών είναι ως προς την [[τεχνολογία υλοποίησης]].
 
Οι πρώτοι υπολογιστές ήταν καθαρά μηχανικοί. Τη δεκαετία του 1930 ηλεκτρομηχανικά μέρη χρησιμοποιήθηκαν στις τηλεπικοινωνίες και το [[1940]] ο πρώτος καθαρά ηλεκτρονικός υπολογιστής κατασκευάστηκε με [[Λυχνία κενού|λυχνίες]]. Από την δεκαετία του [[1950]] οι λυχνίες σταδιακά αντικαταστάθηκαν με [[τρανζίστορ]] και στα τέλη της δεκαετίας του [[1960]] και στις αρχές της δεκαετίας του 1970 άρχισαν να χρησιμοποιούνται τα [[ολοκληρωμένο κύκλωμα|ολοκληρωμένα κυκλώματα]] από [[ημιαγωγός|ημιαγωγούς]] με τα οποία έγιναν και οι [[μικροϋπολογιστής|μικροϋπολογιστές]] που αποτελούν μέχρι σήμερα την κυρίαρχη τεχνολογία δημιουργίας υπολογιστών.
 
Στις μέρες μας γίνονται έρευνες προς άλλες τεχνολογίες υλοποίησης που στοχεύουν στην δημιουργία [[οπτικός υπολογιστής|οπτικών υπολογιστών]] και [[κβαντικός υπολογιστής|κβαντικών υπολογιστών]].
== Σφάλματα ==
 
Τα σφάλματα σε προγράμματα υπολογιστή είναι γνωστά ως "bugs". Μπορούν να μην είναι σοβαρά και να μην επηρεάζουν τη χρησιμότητα του προγράμματος, ή να έχουν μόνο μικρές επιδράσεις. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορούν να κάνουν το πρόγραμμα ή το σύνολο του συστήματος να "κολλάει", δηλαδή να μην είναι ανταποκρίσημο σε ενέργειες όπως η ανάγνωση συσκευών εισόδου. Το σύστημα μπορεί να μην ανταποκρίνεται στην είσοδο από το [[Ποντίκι (υπολογιστές)|ποντίκι]] ή το [[πληκτρολόγιο]], ή ακόμη να καταρρέει και να είναι αναγκαία η επανεκκίνησή του. Μερικές φορές καλοήθη σφάλματα μπορεί να χρησιμοποιηθούν για κακόβουλους σκοπούς από έναν παράνομο ο οποίος χρησιμοποιεί τα λεγόμενα [[Exploit (computer security)|exploits]], ένας κώδικας σχεδιασμένος να επωφελείται από ένα σφάλμα και να διαταράσσει την ορθή εκτέλεση προγραμμάτων ενός υπολογιστή. Τα σφάλματα σε ελάχιστες των περιπτώσεων οφείλονται στο υλικό του υπολογιστή. Δεδομένου ότι οι υπολογιστές απλώς εκτελούν τις οδηγίες που τους δίνονται υπό μορφή προγράμματος, τα σφάλματα είναι σχεδόν πάντα το αποτέλεσμα λάθους του προγραμματιστή ή παράληψης στον σχεδιασμό του προγράμματος.
 
== Δυνατότητα προγραμματισμού ==
86

επεξεργασίες