Οι Εικοσιέξι άνδρες, λατιν.: Vigintisexviri, ήταν ένας σύλλογος (collegium) μικρών αξιωματούχων (magistratus minores) στη Ρωμαϊκή Δημοκρατία. Ο σύλλογος αποτελείτο από έξι επιτροπές: [1]

  • οι δέκα κριτές αγωγών (decemviri [st]litibus judicandis): δέκα δικαστές που έκριναν αγωγές, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αφορούσαν το αν ένας άνθρωπος ήταν ελεύθερος ή σκλάβος. [2]
  • οι τρεις αστυνομικοί (tresviri capitales, γνωστοί και ως νυκτερινoί (nocturni): τρεις δικαστές που είχαν αστυνομικό λειτούργημα στη Ρώμη, υπεύθυνοι για τις φυλακές και την εκτέλεση εγκληματιών· [3]
  • οι τρεις άνδρες νομισματοκοπείου (tresviri monetales) ή τρεις για των χάλκινων, αργυρών και χρυσών νομισμάτων τo κτύπημα ή τη χύτευση (tresviri aere argento auro flando feriundo, III VAAAFF): τρεις αξιωματούχοι που ήταν επιφορτισμένοι με το χτύπημα ή τη χύτευση των χάλκινων, αργυρών και χρυσών νομισμάτων (κοπή νομισμάτων). [4]
  • οι τέσσερις άνδρες για την -των οδών της πόλης- καθαριότητα (quattuorviri viis in urbe purgandis): τέσσερις αξιωματούχοι που επέβλεπαν τη συντήρηση των δρόμων εντός της πόλης της Ρώμης·
  • οι δύο άνδρες για την -των οδών εκτός της πόλης- καθαριότητα (duoviri viis extra urbem purgandis): δύο αξιωματούχοι που επέβλεπαν τη συντήρηση των δρόμων κοντά στη Ρώμη· και
  • οι τέσσερις έπαρχοι της Κάπουας και της Κύμης (quattuor praefecti Capuam Cumas): έπαρχοι σταλμένοι στην Καπύη και την Κύμη στην Καμπανία για να απονείμουν τη δικαιοσύνη εκεί. [1]
Η Σύγκλητος και ο Λαός της Ρώμης (Senatus Populus que Romanus).

Το να είσαι μέλος των Εικοσιέξι ανδρών ήταν απαραίτητη προϋπόθεση για τη θέση του ταμία (quaestor) μετά τις μεταρρυθμίσεις του Σύλλα. [5] Τα αξιώματα που χρησιμοποιήθηκαν γι' αυτούς τους αξιωματούχους, μπορεί να εισήχθησαν μόνο μετά την εποχή του Σύλλα, αλλά η πρώτη από τις συσταθείσες επιτροπές μάλλον χρονολογείται από τον 3ο αι. π.Χ. [1]

Οι δύο άνδρες για την καθαριότητα των εκτός της πόλης οδών και οι τέσσερις έπαρχοι της Καπύης και της Κύμης καταργήθηκαν από τον Αύγουστο περί το 13 π.Χ., ανάγοντας τους Εικοσιέξι άνδρες (vigintisexviri) σε Είκοσι άνδρες (vigintiviri). [1] Το 13 μ.Χ. η Σύγκλητος περιόρισε την επιλεξιμότητα, ορίζοντας ότι μόνο οι ιππείς θα πρέπει να είναι επιλέξιμοι για τον σύλλογο των τότε Εϊκοσι ανδρών. [6] Οι υπόλοιπες επιτροπές δεν καταργήθηκαν εντελώς παρά τουλάχιστον τον 3ο αι. [1]

Βιβλιογραφικές αναφορέςΕπεξεργασία

ΑναφορέςΕπεξεργασία

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Brennan, T Corey (2012). "cursus honorum". In Hornblower, Simon; Spawforth, Antony; Eidinow, Esther (eds.). The Oxford classical dictionary (4th ed.). Oxford: Oxford University Press. p. 400. doi:10.1093/acrefore/9780199381135.013.1965. ISBN 978-0-19-954556-8. OCLC 959667246.
  • Drummond, A (2012). "decemviri stlitibus iudicandis". In Hornblower, Simon; Spawforth, Antony; Eidinow, Esther (eds.). The Oxford classical dictionary (4th ed.). Oxford: Oxford University Press. p. 400. doi:10.1093/acrefore/9780199381135.013.2051. ISBN 978-0-19-954556-8. OCLC 959667246.
  • Melville-Jones, John R. (1990). A dictionary of ancient Roman coins. London: Seaby. ISBN 1-85264-026-X. OCLC 25283897.
  • Hornblower, Simon; Spawforth, Antony, eds. (1996). The Oxford classical dictionary (3rd ed.). Oxford. ISBN 0-19-866172-X. OCLC 34284310.
  • Purcell, N (2012). "vigintisexviri, vigintiviri". In Hornblower, Simon; Spawforth, Antony; Eidinow, Esther (eds.). The Oxford classical dictionary (4th ed.). Oxford: Oxford University Press. p. 1551. doi:10.1093/acrefore/9780199381135.013.6807. ISBN 978-0-19-954556-8. OCLC 959667246.
  • Smith, William, ed. (1875). "vigintisexviri". A Dictionary of Greek and Roman Antiquities. London: John Murray. p. 983. Public Domain This article incorporates text from this source, which is in the public domain.