Η Εσθονία διεξάγει κάθε 4 χρόνια εκλογές για κοινοβούλιο (το Riigikogu, με 101 μέλη) σε πανεθνικό επίπεδο. Η ανάδειξη των μελών του Κοινοβουλίου γίνεται με αναλογική εκπροσώπηση. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας (αρχηγός κράτους) εκλέγεται από το Κοινοβούλιο (1ος-3ος γύρος) για πενταετή θητεία ή από σώμα εκλεκτόρων (από 4ο γύρο και μετά). Επίσης, στην Εσθονία διεξάγονται εκλογές για τοπικά κυβερνητικά συμβούλια, το μέγεθος των οποίων ποικίλλει.

Το σύστημα είναι πολυκομματισμός και συχνά δεν υπάρχει κανένα κόμμα που να μπορεί να κερδίσει μόνο του την εξουσία, με αποτέλεσμα να είναι κοινός τόπος ο σχηματισμός κυβερνήσεων συνασπισμού.

Εκλογές έχουν διεξαχθεί τις εξής χρονιές:

  • Riigikogu (κοινοβούλιο): 1992 , 1995, 1999, 2003, 2007, 2011, 2015, 2019
  • Τοπικές/δημοτικές: 1993, 1996, 1999, 2002, 2005, 2009, 2013, 2017
  • Ευρωεκλογές: 2004, 2009, 2014, 2019
  • Δημοψηφίσματα: 1923, 1932, Ιούνιος 1933, Οκτώβριος 1933, 1936, 1991, 1992, 2003 (για ένταξη στην ΕΕ)
  • Πρόεδρος: 1992 (Λέναρτ Μέρι), 1996 (Λέναρτ Μέρι), 2001 (Άρνολντ Ρίτελ), 2006 (Τόμας Ίλβες), 2011 (Τόμας Ίλβες), 2016 (Κάλιουλαϊντ)

Πρόσφατες εκλογέςΕπεξεργασία

Βουλευτικές εκλογέςΕπεξεργασία

Οι τελευταίες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 3 Μαρτίου 2019.

Προεδρικές εκλογέςΕπεξεργασία

2011Επεξεργασία

Στις 29 Αυγούστου 2011 ο Τόμας Χέντρικ Ίλβες επανεξελέγη Πρόεδρος από το Κοινοβούλιο (που απαρτίζεται από 101 μέλη) για δεύτερη συνεχόμενη θητεία 5 ετών. Υποστηρίχτηκε από 73 βουλευτές και έγινε ο πρώτος υποψήφιος για την προεδρία που εξελέγη από τον πρώτο γύρο από το 1991, όταν η Εσθονία ανέκτησε την ανεξαρτησία της. Ο μοναδικός αντίπαλος υποψήφιος του Ίλβες, ο Ίντρεκ Τάραντ πήρε 25 ψήφους. Βρέθηκαν επίσης 1 λευκό ψηφοδέλτιο και 1 άκυρο.[1]

2016Επεξεργασία

Η Κέρστι Κάλιουλαϊντ εξελέγη στις 2 Οκτωβρίου 2016 Πρόεδρος της Εσθονίας, με θητεία που ξεκίνησε στις 10 Οκτωβρίου 2016. Έγινε η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος της Εσθονίας από τότε που η χώρα κήρυξε την ανεξαρτησία της το 1918, καθώς και η νεότερος κάτοχος της θέσης, με ηλικία 46 ετών.[2] Έπειτα από αρκετούς γύρους στις προεδρικές εκλογές του 2016 που κατέληξαν σε αποτυχία, προτάθηκε από την πλειοψηφία των κοινοβουλευτικών κομμάτων ως κοινή υποψήφια για πρόεδρος της Εσθονίας. Κέρδισε τις εκλογές με 81 ψήφους υπέρ και 17 παρόντες.

Βουλευτικές εκλογέςΕπεξεργασία

2011Επεξεργασία

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 6 Μαρτίου 2011. Ο κεντροδεξιός κυβερνητικός συνασπισμός κέρδισε τις εκλογές και παρέμεινε στην εξουσία.[3] H ηλεκτρονική ψηφοφορία είχε διενεργηθεί μεταξύ 24 Φεβρουαρίου και 2 Μαρτίου 2011. Η συμμετοχή ξεπέρασε το 60% και διαμορφώθηκε στο 63,51%.[4]

Κόμμα Ιδεολογία Ψήφοι (σύνολο 575.120) % μεταβολή έδρες στο Κοινοβούλιο (επί συνόλου 101) Μεταβολή
Εσθονικό Κόμμα Μεταρρύθμισης κλασικό φιλελεύθερο 164.221 28,6   0,8% 33  2
Εσθονικό Κόμμα του Κέντρου κεντρώο, σοσιαλφιλελεύθερο 134.049 23,3   2,8% 26  3
Ένωση Pro Patria και Res Publica συντηρητικό, φιλελεύθερο συντηρητικό 117.929 20,5   2,6% 23  4
Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα σοσιαλδημοκρατικό 98.304 17,1   6,5% 19  9
Πράσινοι της Εσθονίας οικολογικό 21.918 3,8   3,3% 0  6
Ένωση του Λαού της Εσθονίας αγροτικό (της υπαίθρου) 12.185 2,1   5,0% 0  6
Ρωσικό Κόμμα στην Εσθονία ρωσικές μειονότητες 5.027 0,9   0,7% 0  0
Κόμμα των Εσθονών Χριστιανοδημοκρατών χριστιανοδημοκρατικό 2.930 0,5   1,2% 0  0
Εσθονικό Κόμμα Ανεξαρτησίας ευρωσκεπτικιστικό, εθνικιστικό 2.570 0,4   0,2% 0  0
Ανεξάρτητοι 15.881 2,8   2,7% 0  0

2015Επεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Ummelas, Ott. «Estonian Lawmakers Approve Second Term for President Ilves». Bloomberg. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2011. 
  2. Former European auditor Kersti Kaljulaid elected president of Estonia Estonian World, 2016-10-02.
  3. «Εσθονία: Νίκη της κεντροδεξιάς δείχνουν τα πρώτα αποτελέσματα». Ελευθεροτυπία. 6 Μαρτίου 2011. 
  4. «Election Results». 6 Μαρτίου 2011. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2019.