Άνοιγμα κυρίου μενού

Το Ουζμπεκιστάν διεξάγει εκλογές σε εθνικό επίπεδο για πρόεδρο και για κοινοβούλιο. Ο πρόεδρος εκλέγεται από το λαό για 5ετή θητεία και η Ανώτατη Συνέλευση (Oliy Majlis) αριθμεί 150 μέλη στη Νομοθετική Συνέλευση, που εκλέγονται για θητεία 5 ετών και 100 μέλη στη Γερουσία (τα 84 εκλέγονται από αντιπροσώπους σε νομούς, περιφέρειες και πόλεις και άλλα 16 διορίζονται από τον πρόεδρο. Τα περισσότερα πολιτικά κόμματα αποκλείονται. Η χώρα αποτελείται από ανθρώπους που υποστηρίζουν τον πρόεδρο, που είναι ο αρχηγός κράτους. Αν και επιτρέπεται λειτουργία των κομμάτων της αντιπολίτευσης, ωστόσο θεωρείται ευρέως ότι δεν έχουν καμία πραγματική ευκαιρία να κυβερνήσουν.

Στη χώρα μέχρι πρότινος η ηλικία χορήγησης δικαιώματος ψήφου ήταν η μεγαλύτερη στον κόσμο (25 ετών). Σήμερα, οι κάτοικοι ψηφίζουν σε ηλικία 18 ετών.

Προεδρικές εκλογέςΕπεξεργασία

2016Επεξεργασία

Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 4 Δεκεμβρίου 2016. Πρόεδρος εκλέχθηκε με ποσοστό 88,61% ο Σαβκάτ Μιρζιγιάγιεφ.

1991Επεξεργασία

Οι πρώτες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 29 Δεκεμβρίου 1991.[1] TΟ υποψήφιος του Δημοκρατικού Κόμματος του Λαού του Ουζμπεκιστάν, Ισλάμ Καρίμοφ αναδείχθηκε νικητής με ποσοστό 87,1% των ψήφων. Η συμμετοχή σύμφωνα με πληροφορίες ήταν 94,2%.[2]

Υποψήφιος Κόμμα Ψήφοι %
Ισλάμ Καρίμοφ Δημοκρατικό Κόμμα του Λαού του Ουζμπεκιστάν 8.514.136 87,1
Μαχάμαντ Σαλίχ Erk 1.220.474 12,5
Εναντίον όλων 36.525 0,4
Άκυρα/λευκά ψηφοδέλτια 129.823 -
Σύνολο 9.900.958 100
Πηγή: Nohlen et al.

2000Επεξεργασία

Ο Ισλάμ Καρίμοφ επανεξελέγη και στις εκλογές που έγιναν στις 9 Ιανουαρίου 2000 με ποσοστό 95,7% των ψήφων.[1] Η συμμετοχή φέρεται να ήταν 95,1%.[2]

Υποψήφιος Κόμμα Ψήφοι %
Ισλάμ Καρίμοφ Δημοκρατικό Κόμμα του Λαού του Ουζμπεκιστάν 11.147.621 95,7
Αμπντουλχαφίζ Τζαλόλοφ Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα Αυτοθυσία 505.161 4,3
Άκυρα/λευκά 470.417 -
Σύνολο 12.123.199 100
Πηγή: Nohlen et al.

2007Επεξεργασία

Ο Ισλάμ Καρίμοφ επανεκλέχθηκε πρόεδρος της χώρας στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 23 Δεκεμβρίου 2007.[3]

Η θητεία του Καρίμοφ είχε θεωρηθεί ότι έληξε στις 22 Ιανουαρίου 2007, σύμφωνα με το Σύνταγμα του Ουζμπεκιστάν, ενώ η εκλογική νομοθεσία ορίζει ότι "εκλογές πρέπει να διεξάγονται τον Δεκέμβριο της χρονιάς που λήγει η θητεία του προέδρου". Αυτή η ντε φάκτο επέκταση της θητείας του Καρίμοφ σε 8 χρόνια έτυχε της οξείας κριτικής από την αντιπολίτευση.[4]

Ανάμεσα στους υποψηφίους ήταν για πρώτη φορά στην εκλογική ιστορία της χώρας και μία γυναίκα: η Τοσμουχαμέντοβα.[5]

Ο Καρίμοφ κέρδισε τις εκλογές με ποσοστό 90,76% και ορκίστηκε για μια νέα θητεία στις 16 Ιανουαρίου 2008.[6]

Την επίβλεψη των εκλογών είχε ο ΟΑΣΕ, ο οποίος απέστειλε στη χώρα 21 παρατηρητές. Ο οργανισμός χαρακτήρισε τις αλλαγές "ασήμαντες εξαιτίας του γεγονότος ότι φανερά ήταν περιορισμένης φύσεως ο συναγωνισμός".[7] Ο ΟΑΣΕ επίσης επέκρινε τις εκλογές επειδή διεξήχθησαν σε ένα ελεγχόμενο πολιτικό περιβάλλον, που δεν αφήνει χώρο για αληθινή αντιπολίτευση και ότι οι εκλογές απέτυχαν να φτάσουν τα κριτήρια ώστε να είναι δημοκρατικές. Η συμμετοχή, σύμφωνα με τον οργανισμό, έφτασε το 90,6%.[7]


Πρόεδρος 23 Δεκεμβρίου 2007
Υποψήφιος Ψήφοι %
Ισλάμ Καρίμοφ (Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα του Ουζμπεκιστάν) 13.008.357 88,10
Ασλιντίν Ρουστάμοφ (Δημοκρατικό Κόμμα του Λαού του Ουζμπεκιστάν) 468.064 3,17
Ντιλόρομ Τοσμουχαμέντοβα (Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα της Δικαιοσύνης) 434.111 2,94
Ακμάλ Σαΐντοφ (ανεξάρτητος) 420.815 2,85
Άκυρα άγνωστο 2,94
Έγκυρα ψηφοδέλτια (συμμετοχή 90,6%) 14.331.347
Πηγή: uza.uz

2015Επεξεργασία

Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 29 Μαρτίου 2015. Πρόεδρος επανεκλέχθηκε με ποσοστό 90% ο Ισλάμ Καρίμοφ.

Βουλευτικές εκλογέςΕπεξεργασία

Η διθάλαμη Ανώτατη Συνέλευση ή Oliy Majlis αποτελείται από την Άνω Βουλή ή Γερουσία, με 100 έδρες (84 μέλη εκλέγονται για θητεία 5 ετών από τα περιφερειακά κυβερνητικά συμβούλια και 16 διορίζονται από την κυβέρνηση) και την Κάτω Βουλή , που απαρτίζεται από 120 έδρες. Τα μέλη της Κάτω βουλής εκλέγονται με καθολική ψηφοφορία από το λαό για πενταετή θητεία.


Εκλογές 2014-15Επεξεργασία

Οι πιο πρόσφατες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν το Δεκέμβριο του 2014 και τον Ιανουάριο του 2015.

1990Επεξεργασία

Οι εκλογές για το Ανώτατο Σοβιέτ διεξήχθησαν στη σοβιετική σοσιαλιστική δημοκρατία του Ουζμπεκιστάν στις 18 Φεβρουαρίου 1990. Από τις 500 έδρες, οι 368 αποφασίστηκαν στον πρώτο γύρο.[1] Το κομμουνιστικό Κόμμα του Ουζμπεκιστάν κέρδισε 348 από τις συνολικά 368 έδρες στον πρώτο γύρο, ενώ γύρω στις 50 έδρες πήγαν στο κόμμα Ενότητα.[8] Η συμμετοχή διαμορφώθηκε στο 93,5%.


1994-95Επεξεργασία

Ο πρώτος γύρος των εκλογών διεξήχθη στις 25 Δεκεμβρίου 1994 και ο 2ος γύρος σε 39 περιφέρειες στις 8 Ιανουαρίου 1995 και σε άλλες 7 στις 22 Ιανουαρίου.[9]Συνολικά πήραν μέρος 634 υποψήφιοι, από τους οποίους οι 250 πήραν το χρίσμα από τα τοπικά συμβούλια, οι 243 από το Δημοκρατικό Κόμμα του Λαού του Ουζμπεκιστάν και οι 141 από το Κόμμα της Προόδου για την Πατρίδα.[10] Η πλειοψηφία των εδρών κερδήθηκε από τους υποψηφίους που είχαν πάρει το χρίσμα από τα τοπικά συμβούλια (γύρω στους 120 ήταν μέλη του PDP ),[10] ενώ μεγαλύτερο κόμμα ήταν το Δημοκρατικό Κόμμα του Λαού.[11] Η συμμετοχή ήταν 93,6%.

Κόμμα Ψήφοι % Έδρες
Υποψήφιοι από τα τοπικά συμβούλια 167
Δημοκρατικό Κόμμα του Λαού του Ουζμπεκιστάν 69
Κόμμα της Προόδου για την Πατρίδα 14
Άκυρα/λευκά - -
Σύνολο 10.592.896 100 250
Πηγή: Nohlen et al.

1999Επεξεργασία

Οι επόμενες βουλευτικές εκλογές έγιναν στις 5 Δεκεμβρίου 1999 με τον δεύτερο γύρο σε 66 από τις 250 περιφέρειες στις 19 Δεκεμβρίου.[9] Με 49 έδρες επί συνόλου 250 εδρών και με συμμετοχή 95% ως μεγαλύτερο κόμμα προέκυψε το Δημοκρατικό Κόμμα του Λαού του Ουζμπεκιστάν.[9]

Κόμμα Ψήφοι % Έδρες +/-
Υποψήφιοι από τα τοπικά συμβούλια 110 -57
Δημοκρατικό Κόμμα του Λαού του Ουζμπεκιστάν 49 -20
Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα Αυτοθυσία 34 Νέο
Κόμμα της Προόδου για την Πατρίδα 20 +6
Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Δικαιοσύνης 11 Νέο
Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα Αναζωογόνησης του Ουζμπεκιστάν 10 Νέο
Ανεξάρτητοι 16 Νέο
Άκυρα/λευκά - - -
Σύνολο 12.061.266 100 250 0
Πηγή: Nohlen et al.

2004-05Επεξεργασία

Εκλογές διεξήχθησαν στις 26 Δεκεμβρίου του 2004 και στις 9 Ιανουαρίου του 2005. Στις εκλογές για την Κάτω Βουλή, το κόμμα LDPU πήρε 41 έδρες, το NDP 32, το Fidokorlar 17, το MTP 11, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Δικαιοσύνης 9 και οι ακομμάτιστοι 10.


Κόμμα Ψήφοι % Έδρες
Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα του Ουζμπεκιστάν (O'zbekiston Liberal Demokratik Partiyasi) 34,0 41
Δημοκρατικό Κόμμα του Λαού του Ουζμπεκιστάν (O'zbekistan Xalq Demokratik Partiyasi) 23,4 28
Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα Αυτοθυσία (Fidokorlar Milliy Demokratik Partiyasi) . 18
Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα Αναζωογόνησης του Ουζμπεκιστάν (O'zbekistan Milliy Tiklanish Demokratik Partiyasi) . 11
Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Δικαιοσύνης (Adolat Sotsial Demokratik Partiyasi) . 10
Μη κομματικοί 14
Σύνολο   120
Πηγή: Exxun.com

2009-10Επεξεργασία

Εκλογές διεξήχθησαν το Δεκέμβριο του 2009 και τον Ιανουάριο του 2010. Στον δεύτερο γύρο, ο οποίος διεξήχθη στις 10 Ιανουαρίου 2010, οι εκλογείς ήταν 4.969.547.[12] Η συμμετοχή ήταν της τάξης του 79,7% (3.960.876 ψηφοφόροι).[13]


Νομοθετική Συνέλευση του Ουζμπεκιστάν, 27 Δεκεμβρίου 2009 και 10 Ιανουαρίου 2010
Κόμματα Πρώτος γύρος Δεύτερος γύρος* Σύνολο
εδρών
Ψήφοι % Έδρες Ψήφοι % Έδρες
Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα του Ουζμπεκιστάν
(O'zbekiston Liberal Demokratik Partiyasi)
33 20 53
Δημοκρατικό Λαϊκό Κόμμα του Ουζμπεκιστάν
(O'zbekistan Xalq Demokratik Partiyasi)
22 10 32
Δημοκρατικό Κόμμα για την Εθνική Αναγέννηση του Ουζμπεκιστάν
(O'zbekistan Milliy Tiklanish Demokratik Partiyasi)
25 6 31
Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Δικαιοσύνης
(Adolat Sotsial Demokratik Partiyasi)
16 3 19
Σύνολο     96     39 135
Σύνολο έγκυρων ψηφοδελτίων 15.108.950 (87,8%)   3.960.876 (79,7%)    
Εγγεγραμμένοι 17.215.700 4.969.547  
*Σε 39 επί συνόλου 135 εκλογικών περιφερειών στις οποίες κανείς υποψήφιος δεν έλαβε ποσοστό άνω του 50% των ψήφων στον πρώτο γύρο.
15 βουλευτές στο κοινοβούλιο εξελέγησαν επίσης με το Οικολογικό Κίνημα του Ουζμπεκιστάν σε έμμεσες εκλογές.
Πηγή: Κεντρική Εκλογική Επιτροπή της Δημοκρατίας του Ουζμπεκιστάν

ΔημοψηφίσματαΕπεξεργασία

1991 (Μαρτίου και Δεκεμβρίου)Επεξεργασία

Όπως και στην υπόλοιπη Σοβιετική Ένωση, οι ψηφοφόροι στο Ουζμπεκιστάν ρωτήθηκαν σε δημοψήφισμα στις 17 Μαρτίου 1991 αν συμφωνούν να παραμείνει η Σοβιετική Ένωση.[14]Η συμμετοχή ήταν 80% σε όλη την ΕΣΣΔ.[15] Ήταν το πρώτο και μοναδικό δημοψήφισμα που έγινε στη Σοβιετική Ένωση, η οποία διαλύθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 1991.[16][17]

Στο Ουζμπεκιστάν η πρόταση υπερψηφίστηκε από το 94,73% με συμμετοχή 95,42%.|[18] Μόνο εκεί υπήρξε και μία επιπλέον ερώτηση στο δημοψήφισμα για να "παραμείνει η χώρα εμήμα μιας ανανεωμένης ένωσης (ομοσπονδία) ως κυρίαρχη δημοκρατία με ίσα δικαιώματα".[19]

Το δεύτερο δημοψήφισμα του 1991 έγινε στις 29 Δεκεμβρίου (ταυτόχρονα με τις προεδρικές εκλογές), τρεις ημέρες μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Το 98,3% των ψηφοφόρων τάχθηκαν υπέρ της ανεξαρτησίας του Ουζμπεκιστάν, με συμμετοχή 94,1%.[20]a Η χώρα είχε ήδη κηρύξει την ανεξαρτησία της στις 31 Αυγούστου 1991.[21]

1995Επεξεργασία

Σε δημοψήφισμα που διεξήχθη στις 26 Μαρτίου 1995 οι πολίτες υπερψήφισαν την πρόταση να παραμείνει στην εξουσία ο Ισλάμ Καρίμοφ ως το 2000.[22] Το 99,6% των ψηφισάντων, με συμμετοχή 99,3% ενέκριναν την πρόταση.[23]

2002Επεξεργασία

Στις 27 Ιανουαρίου 2002 οι πολίτες ενέκριναν αλλαγές στο σύνταγμα. Οι ψηφοφόροι ρωτήθηκαν για την επέκταση της προεδρικής θητείας από τα 5 στα 7 χρόνια και για την εισαγωγή ενός διθάλαμου κοινοβουλίου. Και τα δύο ερωτήματα υπερψηφίστηκαν από τους πολίτες, το πρώτο με ποσοστό 91%.[24] Η συμμετοχή ήταν 92%.[25] To 2012 το κοινοβούλιο μείωσε ξανά τη θητεία του προέδρου από τα 7 στα 5 χρόνια.[26]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 Nohlen, D, Grotz, F & Hartmann, C (2001) Elections in Asia: A data handbook, Volume I, p490 ISBN 0-19-924958-X
  2. 2,0 2,1 Nohlen, D, Grotz, F & Hartmann, C (2001) Elections in Asia: A data handbook, Volume I, p496 ISBN 0-19-924958-X
  3. "Uzbek Incumbent Wins Presidential Poll Without 'Genuine Choice'", Radio Free Europe/Radio Liberty, 24-12-2007.
  4. "Legal ambiguity allows Uzbek president to stay on for extra year", Associated Press (International Herald Tribune), 26-1-2007.
  5. "Uzbek Election Watchdog Clears Karimov For Third Term", Radio Free Europe/Radio Liberty, 19-11-2007.
  6. "Uzbek President Karimov sworn in for new seven-year term", Xinhua, 17-1-2008.
  7. 7,0 7,1 "Uzbek voters 'offered no choice'", BBC News, 24-12-2007.
  8. Nohlen, D, Grotz, F & Hartmann, C (2001) Elections in Asia: A data handbook, Volume I, p495 ISBN 0-19-924958-X
  9. 9,0 9,1 9,2 Nohlen, D, Grotz, F & Hartmann, C (2001) Elections in Asia: A data handbook, Volume I, p490 ISBN 0-19-924958-X
  10. 10,0 10,1 Uzbekistan Inter-Parliamentary Union
  11. Nohlen, D, Grotz, F & Hartmann, C (2001) Elections in Asia: A data handbook, Volume I, p495 ISBN 0-19-924958-X
  12. Second round of elections are taking place in compliance with the norms of electoral legislation, Centreal Election Commission of the Republic of Uzbekistan, 10-1-2010, http://elections.uz/eng/news_and_events/news_e/second_round_of_elections_are_taking_place_in_compliance_with_the_no000.mgr, ανακτήθηκε στις 2015-01-04 .
  13. Over 80 percent people vote in second tour of parliamentary elections in Uzbekistan, Trend News, 11-1-2010, http://en.trend.az/regions/casia/uzbekistan/1615363.html .
  14. Duffy-Toft, M (2003) The geography of ethnic violence: identity, interests, and the indivisibility of territory p98
  15. Referendum of March 1991 Russian History Encyclopedia on Answers.com
  16. Russia and the World Economy: Problems of Integration by Alan H. Smith, Routledge, 1993, ISBN 0-415-08925-5 (page 1)
  17. Referendum on the preservation of the USSR, RIA Novosti (2011)
  18. Direct Democracy
  19. Uzbekistan, 17 March 1991: Equal sovereign republic Direct Democracy (Γερμανικά)
  20. Nohlen et al, p492
  21. B.V. Rao (200) History Of Modern Europe (1789-1992) Sterling Publishers, p337
  22. Nohlen, D, Grotz, F & Hartmann, C (2001) Elections in Asia: A data handbook, Volume I, p490 ISBN 0-19-924958-X
  23. Nohlen, D, Grotz, F & Hartmann, C (2001) Elections in Asia: A data handbook, Volume I, p492 ISBN 0-19-924958-X
  24. Uzbekistan Freedom House
  25. KISTAN: Referendum criticised by human rights groups IRIN, 28-1-2002
  26. OSCE Criticizes Uzbek Vote, RFE/RL, 21-12-2014.