Άνοιγμα κυρίου μενού

Ερμενγάρδη του Μπομόν

Βασίλισσα της Σκωτίας

Η Ερμενγάρδη του Μπομόν (Ermengarde de Beaumont, περί το 1170 - 11 Φεβρουαρίου 1233) ήταν βασίλισσα της Σκωτίας μέσω του γάμου της με τον Γουλιέλμο τον Λέοντα, είχε εκτενή συμμετοχή στις κρατικές υποθέσεις αν και οι πληροφορίες για την ίδια υστερούν σημαντικά. Η Ερμενγάρδη ήταν κόρη του Ριχάρδου Α΄ υποκόμη του Μπομόν, του Φρεσνέι και του Σαιντ-Συζάν και της Λούσι ντε λ'Αίγκλ κόρης του Ριχάρδου Β΄ ντε λ'Αίγκλ.[1] Ο πατέρας της ήταν γιος του Ροσελίν, υποκόμη του Μπομόν και της Μαώ ΦίτσΡοϋ νόθης κόρης του Ερρίκου Α΄ της Αγγλίας.

Ερμενγάρδη του Μπομόν
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1170
Θάνατος12  Φεβρουαρίου 1234
Βασίλειο της Σκωτίας
Τόπος ταφήςΦάιφ
Οικογένεια
ΣύζυγοςΓουλιέλμος Α΄ της Σκωτίας
ΤέκναΜαργαρίτα του Κεντ
Ισαβέλλα της Σκωτίας, κόμισσα του Νόρφολκ
Αλέξανδρος Β΄ της Σκωτίας
ΓονείςRichard I of Beaumont-au-Maine και Luce de Laigle

ΓάμοςΕπεξεργασία

Παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο τον Λέοντα στο βασιλικό παρεκκλήσι του Γούντστοκ κοντά στην Οξφόρδη από τον Βαλδουίνο, αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπερι στις 5 Σεπτεμβρίου 1186, ο γάμος ρυθμίστηκε από τον Ερρίκο Α΄ της Αγγλίας που ήταν τότε επικυρίαρχος της Σκωτίας. Ο Γουλιέλμος αν και θεωρούσε τον εαυτό του θιγμένο συμφώνησε με την προϋπόθεση να του πληρώσει ο Ερρίκος όλα τα έξοδα του γάμου που ήταν 100 μάρκα και αμοιβές 40 ιπποτών και να του επιστρέψει ο Άγγλος βασιλιάς τα κάστρα που του είχε στερήσει ανάμεσα στα οποία βρισκόταν και το Εδιμβούργο.

Βασίλισσα με ενεργή συμμετοχήΕπεξεργασία

Ο ιστορικός Ουόλτερ Μπάουερ (1385 - 1449) περιγράφει την Ερμενγάρδη σαν "εξαιρετική γυναίκα, προικισμένη με γοητεία και πνευματική ευγλωττία". Ο σύζυγος της αν και είχε πολλές ερωμένες μέχρι τότε στάθηκε πιστός μαζί της μετά τον γάμο τους και δεν την απάτησε ποτέ, οι συγγενείς της επωφελήθηκαν από την θέση της. Ασκούσε την προεδρία στην επισκοπή του Αγίου Ανδρέα με μια περίπλοκη αυλή, υπήρξε και μια καταγγελία ότι ένας βασιλικός ευνοούμενος πήρε την επισκοπή της Γλασκόβης ύστερα από δωροδοκία του βασιλιά και της βασίλισσας. Η βασίλισσα Ερμενγάρδη πιστώνεται στην διαπραγμάτευση της συνθήκης του 1209 λόγω της ανικανότητας του συζύγου της, λόγω της ασθένειας του συζύγου της είχε έντονη συμμετοχή στις κρατικές υποθέσεις τα τελευταία του χρόνια. Το 1212 συνόδευσε τον Γουλιέλμο και τα παιδιά της στο ταξίδι της στην αυλή του Άγγλου βασιλιά Ιωάννη τον Ακτήμονα για να εξασφαλίσει την διαδοχή στον γιο της Αλέξανδρο. Η Ερμενγάρδη περιγράφεται πολύ διαταραγμένη και σε κατάσταση ληθάργου όταν πέθανε ο σύζυγος της (1214). Σαν χήρα και βασιλομήτωρ η Ερμενγάρδη πιστώνεται με την ίδρυση του Κιστερκιανού αβαείου του Μπαλμερίνο στο Φάιφ, ολοκληρώθηκε το 1229, το επισκέφτηκε πολλές φορές με τον γιο της Αλέξανδρο και έμεινε πολλές μέρες.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Με τον σύζυγο της Γουλιέλμο τον Λέοντα απέκτησε :

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Marek, Miroslav. "beaumont/beaumont4.html"
  2. Scotland: The Making of the Kingdom, A.A.M. Duncan, p527

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Marek, Miroslav. "beaumont/beaumont4.html".
  • Alison Weir, Britain's Royal Families: The Complete Genealogy
  • "The Kings and Queens of Scotland" edited by Richard Oram
  • "Scottish Queens 1034-1714" by Rosalind K. Marshall
  • "British Kings and Queens" by Mike Ashley