Ζαν Κουζέν ο Νεότερος

Γάλλος ζωγράφος

Ο Ζαν Κουζέν (γαλλικά: Jean Cousin le Jeune) (περίπου 1522–1595) ήταν Γάλλος ζωγράφος κατά την εποχή της Γαλλικής Αναγέννησης. Διακρίθηκε για τους πίνακες ζωγραφικής, τα χαρακτικά, τις υαλογραφίες και τις εικονογραφήσεις βιβλίων, όπως και ο πατέρας του Ζαν Κουζέν.[2]

Ζαν Κουζέν ο Νεότερος
Paris - Palais du Louvre - PA00085992 - Jean Cousin.jpg
Ανδριάντας του Ζαν Κουζέν του Νεότερου στο Μουσείο του Λούβρου, ανάμεσα στους 86 Επιφανείς Άνδρες της Γαλλίας
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Jean Cousin le Jeune (Γαλλικά)
Γέννηση1536
Σανς
Θάνατος1595
Παρίσι
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία[1]
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταζωγράφος
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Είναι γνωστός ως Ζαν Κουζέν ο Νεότερος για να διακρίνεται από τον πατέρα του.

Βιογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

 
Η Δευτέρα Παρουσία, Λούβρο

Ο Ζαν Κουζέν γεννήθηκε στη Σανς της Γαλλίας γύρω στο 1522 και ήταν γιος του διάσημου ζωγράφου και γλύπτη Ζαν Κουζέν (περ. 1490 – περ. 1560). Ακολούθησε τον πατέρα του στο Παρίσι και φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Εκπαιδεύτηκε στο εργαστήριο του πατέρα του, το οποίο και ανέλαβε μετά το θάνατό του. Κατά διαστήματα απομακρύνθηκε από το Παρίσι και εργάστηκε σε άλλες πόλεις. Το 1563 ταξίδεψε στη Σανς και συμμετείχε στις προετοιμασίες εισόδου στην πόλη του Καρόλου Θ'. [3]Την ίδια περίοδο δημιούργησε μια σειρά πορτρέτων προσώπων της οικογενείας του. Από το 1565 έως το 1572 εργάστηκε με τον πατέρα του για το επιτάφιο μνημείο του ναυάρχου Σαμπό, όπου πραγματοποίησε τη διακοσμητική παρυφή. Η τεχνοτροπία του είναι κοινή με του πατέρα του, και έτσι οι δημιουργίες τους είναι δύσκολο να διακριθούν ακόμη και από τους ειδικούς, καθώς είναι αχρονολόγητες. [4]

Το σημαντικότερο σωζόμενο έργο του είναι Η Δευτέρα Παρουσία, που σήμερα βρίσκεται στο Λούβρο. Η σύνθεση παρουσιάζει την επιρροή του από τον μανιερισμό καθώς και φλαμανδικές επιρροές. Άλλα σωζόμενα έργα του είναι η εικονογράφηση του Βιβλίου της Τύχης (1568), το χαρακτικό Ο Μωυσής δείχνοντας το φίδι στον λαό, η υαλογραφία Η Κρίση του Σολομώντος (1586) και η συμβολή του στις εικονογραφήσεις των Μεταμορφώσεων του Οβίδιου. [5]

Το 1560, ο πατέρας του δημοσίευσε το έργο του Πραγματεία περί προοπτικής, [6]στο οποίο σημείωσε ότι ο γιος του σύντομα θα δημοσίευε ένα επόμενο με τίτλο, Βιβλίο για τη ζωγραφική προσωπογραφιών. Αυτό τυπώθηκε για πρώτη φορά το 1571 και ξανά το 1589, δεν φαίνεται όμως να υπάρχουν αντίγραφα. Η πιο πιθανή πρώτη εκτύπωση του έργου ήταν το 1595 στο Παρίσι, λίγο μετά το θάνατο του καλλιτέχνη. Το βιβλίο είναι ένα από τα πιο διάσημα στο θέμα της καλλιτεχνικής ανατομίας και τυπώθηκε επανειλημμένα στα τέλη του 17ου αιώνα.[7]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία