Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Θεόδοτος ήταν οπαδός του Βαλεντίνου και γνωστικός που έζησε τον 2ο αιώνα μ.Χ. Ο Κλήμης Αλεξανδρείας παραθέτει μέρος από συλλογή θέσεων του Θεοδότου, την οποία τιτλοφορεί Επιτομαί εκ των Θεοδότου. Από τα συνολικά 86 αποσπάσματα μόνο τέσσερα φέρουν το όνομα του Θεοδότου, αν και πρέπει να του ανήκουν πιο πολλά. Η χρησιμοποιηθείσα από τον Θεόδοτο ορολογία, απηχεί επίδραση από τον Βαλεντίνο: ο Θεός αποκαλείται ΄΄Βυθός΄΄και τη σύντροφό του ΄΄Σιγή΄΄ ή ΄΄Έννοια΄΄. Επίσης χρησιμοποιεί όρους όπως, ΄΄Πλήρωμα΄΄, ΄΄Ογδοάδα΄΄, ΄΄Σοφία΄΄.[2] Έχει προσλάβει και στοιχεία της χριστιανικής Εκκλησίας: την διδασκαλία εκείνη που θεωρεί τα μυστήρια του βαπτίσματος της Θείας Ευχαριστίας και του Χρίσματος ως απαραίτητα μέσα για τη λύτρωση του ανθρώπου από την κυριαρχία των ΄΄πονηρών΄΄ δυνάμεων.[3]

Θεόδοτος
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση200 π.Χ.[1]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητασυγγραφέας
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Θεόδοτος (αποσαφήνιση).

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 (Αγγλικά, πολλαπλές γλώσσες, Γαλλικά) Virtual International Authority File. 297958983. Ανακτήθηκε στις 25  Μαΐου 2018.
  2. Παναγιώτης Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, τομ. Β´, εκδ. Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη 2005, σελ. 159
  3. Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Α' ,εκδ. Παρουσία, Αθήνα, 1997, σελ.247

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Παναγιώτης Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, τομ. Β´, εκδ. Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη 2005, σελ. 159
  • Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Α´, εκδ. Παρουσία, Αθήνα 1997, σελ. 246-247