Ιουλία Ουνιάδη ντε Κέτελι

Σέρβα βασίλισσα

Η Κόμισσα Γιούλια Χουνιάδυ ντε Κέθελυ (σερβικά: Јулија Хуњади де Кетељ‎, 26 Αυγούστου 1831 - 19 Φεβρουαρίου 1919), ήταν Ούγγρα ευγενής και η πριγκιπική σύζυγος της Σερβίας ως σύζυγος του πρίγκιπα Μιχαήλ Ομπρενόβιτς Γ' . Έμεινε χήρα για επτάμισι χρόνια μετά τη δολοφονία του το 1868, μέχρι τον Ιανουάριο του 1876 όταν παντρεύτηκε τον εραστή της, τον Δούκα Καρλ φον Άρενμπεργκ, τον πρίγκιπα φον Ρέκλινγκχάουζεν .

Ιουλία Ουνιάδη ντε Κέτελι
Hunyady Júlia szerb fejedelemné.jpg
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )
Εθνόσημο των κομήτων Χουνιάδυ ντε Κέθελυ

Οικογένεια και γάμοιΕπεξεργασία

Η Γιούλια Χουνιάδυ ντε Κέθελυ γεννήθηκε στη Βιέννη σε μία παλιά, ευγενή ουγγρική οικογένεια, η μόνη κόρη του Κόμη Φέρενκ Χουνιάδυ ντε Κέθελυ και της Κόμισσας Γιούλια Ζισύ ντε Ζιχ ετ Βαζονκέο. Είχε τρία αδέλφια, τον Λάζλο, τον Κάλαμαν και τον Βίλμμο. Την 1η Αυγούστου 1853, λιγότερο από ένα μήνα πριν από τα 22α γενέθλιά της, παντρεύτηκε τον πρώτο σύζυγό της Μιχαήλ Όμπρενοβιτς, τον καθαιρεμένο κυβερνήτη της Σερβίας.

 
Γιούλια Χουνιάδυ ντε Κέθελυ (Bernard, 1855)

Στις 26 Σεπτεμβρίου 1860, μετά το θάνατο του πατέρα του Μίλο Ομπρένοβιτς, ανέλαβε για άλλη μία φορά την εξουσία ως ηγέτης της Σερβίας, κάνοντας τη Γιούλια, πριγκιπική σύζυγο. Δεν ήταν δημοφιλής στους Σέρβους καθώς δεν εμπιστεύονταν την καθολική της θρησκεία και την ουγγρική της καταγωγή.[1] Ο πρίγκιπας Μιχαήλ δεν ήταν πιστός σύζυγος και είχε τουλάχιστον έναν νόθο γιο. Η τελευταία ερωμένη του ήταν η Καταρίνα Κονσταντίνοβιτς, η νεαρή, όμορφη κόρη της πρώτης εξαδέλφης του, της πριγκίπισσας Άνκα Ομπρέντοβιτς, οι οποίες διέμεναν και οι δύο στη βασιλική αυλή, κατόπιν αιτήματος του Μιχαήλ. Η Καταρίνα πίστευε ότι είχε ακόμη και ελπίδες να γίνει τελικά σύζυγος του Μιχαήλ, λόγω της αδυναμίας της Γιούλια να δώσει στον Πρίγκιπα ένα παιδί και ο Μιχαήλ σκεφτόταν το διαζύγιο παρά την εθνική οργή,που θα προκαλούσε μία τέτοια κίνηση[2]. Το 1867, ο αξιότιμος πρωθυπουργός Ίλιγια Γκαράσιν απολύθηκε από τη θέση του επειδή εξέφρασε την αντίθεσή του στο προτεινόμενο διαζύγιο και τον γάμο του Μιχαήλ με την Καταρίνα. Η Καταρίνα περιφρονούσε ανοιχτά την Πριγκίπισσα Γιούλια και έκανε τη ζωή της άθλια, επιδεικνύοντας τη σχέση της με τον Μιχαήλ. Η Γιούλια αντέδρασε ξεκινώντας τη δική της ερωτική σχέση με τον Δούκα Καρλ φον Άρενμπεργκ[3]. Ο Δούκας Καρλ ήταν ο μικρότερος γιος του Πρόσπερ Λουΐ, 7ου Δούκα του Άρενμπεργκ και ένας δεύτερος ξάδερφος της αυτοκράτειρας Ελισάβετ της Αυστρίας, γνωστή ως Σίσσι.

Στις 10 Ιουνίου 1868, ο Μιχαήλ έκανε μια βόλτα στο πάρκο Κόσουτντζακ, κοντά στη βασιλική καλοκαιρινή κατοικία στα περίχωρα του Βελιγραδίου. Συνοσευόταν από την Πριγκίπισσα Άνκα και την ερωμένη του, Καταρίνα. Δολοφόνοι πυροβόλησαν και τους τρεις, αφήνοντας τον πρίγκιπα Μιχαήλ και την Πριγκίπισσα Άνκα νεκρούς, ενώ η Καταρίνα τραυματίστηκε. Πιστεύεται ότι η δολοφονία ήταν έργο του Καραγεώργεβιτς, της αντίπαλης δυναστείας των Ομπρένοβιτς. Τον Μιχαήλ διαδέχτηκε ο Μιλάν Δ', ο ξάδερφος του και ο γιος του αδελφού της Πριγκίπισσας Άνκα, Μίλος. Ο Μιλάν θα βασίλευε το 1882 ως βασιλιάς Μιλάν Α' της Σερβίας.

Την ίδια χρονιά που δολοφονήθηκε ο Μιχαήλ, η Καταρίνα παντρεύτηκε τον στρατηγό Μιλιβόγιε Μπλαζναβάκ και αργότερα ανέλαβε το ρόλο της πρώτης κυρίας στο παλάτι του ξαδέλφου της, βασιλιά Μιλάν, όταν η σύζυγος του τελευταίου, Νατάλια Κέσκο απομακρύνθηκε από αυτόν για να ζήσει στο εξωτερικό. Η Γιούλια συνέχισε την ερωτική της σχέση με τον Δούκα Καρλ, τελικά τον παντρεύτηκε στις 16 Ιανουαρίου 1876 στο Ιβάνκα πρι Ντουνάγι[4]. Έγινε η Δούκισσα φον Άρενμπεργκ και η Πριγκίπισσα φον Ρέκλινγκχαουζεν μετά τον δεύτερο γάμο της.

Πέθανε, άτεκνη, στη γενέτειρά της στη Βιέννη στις 19 Φεβρουαρίου 1919. Ήταν 87 ετών.

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

Βιβλιογραφικές αναφορέςΕπεξεργασία

  1. Cox, John K. (2002). The History of Serbia (illustrated έκδοση). Greenwood Publishing Group. σελ. 47. ISBN 9780313312908. 
  2. Cox, John K. (2002). The history of Serbia. Westport, CT: Greenwood Press. ISBN 0-313-04801-0. 57582229. 
  3. «Alexander Palace Time Machine - Romanov and Russian History». www.alexanderpalace.org. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2021. 
  4. «Hunyady de Kéthely». genealogy.euweb.cz. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2021. 

Περαιτέρω ανάγνωσηΕπεξεργασία