Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Ισίδωρος ο Αλεξανδρεύς (450-520) ήταν Έλληνας φιλόσοφος και ένας από τους τελευταίους νεοπλατωνιστές. Έζησε στην Αθήνα και την Αλεξάνδρεια κατά τα τέλη του 5ου αιώνα, και κατά τον καιρό που ήταν στην Αθήνα ανέλαβε την διεύθυνση της Ακαδημίας διαδεχόμενος τον Μαρίνο τον Νεαπολίτη.[1]

Ισίδωρος ο Αλεξανδρεύς
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση450
Αλεξάνδρεια
Θάνατος520
Χώρα πολιτογράφησηςΒυζαντινή Αυτοκρατορία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΜεσαιωνική ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταφιλόσοφος

ΠεριγραφήΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια, και μεγαλώνοντας σπούδασε στην Αθήνα υπό τον Πρόκλο τον Λύκιο, σπουδάζοντας τις διδαχές του Αριστοτέλη από τον Μαρίνο.[2] Σύμφωνα με τον Δαμάσκιο, ο οποίος υπήρξε μαθητής του, ο Ισίδωρος ήταν έκπληκτος και ένιωσε δέος την πρώτη φορά που αντίκρυσε τον Πρόκλο, νιώθοντας πως αντίκρυζε το ίδιο το πρόσωπο της αληθινής φιλοσοφίας."[3] Από την πλευρά του ο Πρόκλος εκτίμησε ιδιαίτερα τον Ισίδωρο κρίνοντας από την εμφάνιση του, καθώς φαινόταν να τον διακατέχει το θείο και η πλήρης αγάπη για την φιλοσοφία."[4] Ο Δαμάσκιος αναφέρει επιπλέον πως ο Ισίδωρος, πέρα από την λιτότητα, αγαπούσε ιδιαίτερα την ειλικρίνεια, και προσπαθούσε πάντα να είναι ακριβολόγος, πέρα από το συνηθισμένο, ενώ δεν τον διακατείχε κανένα είδος προσποίησης.[5] Στο λεξικό Σούδα (10ος αιώνας) αναφέρεται πως ο Ισίδωρος ήταν σύζυγος της μαθηματικού Υπατίας,[6] ωστόσο αυτό θεωρείται λανθασμένο καθώς ο Ισίδωρος γεννήθηκε πολύ αργότερα (450) από την εποχή που πέθανε η Υπατία (416).[7] Τα γραπτά του Δαμάσκιου αναφέρουν πως η σύζυγος του ονομάζονταν Δόμνα, η οποία πέθανε 5 ημέρες μετά τη γέννηση του γιου τους, τον οποίο ο Ισίδωρος ονόμασε Πρόκλο.[8]

Ο Ισίδωρος επιστρέφοντας στην Αλεξάνδρεια από την Αθήνα, δίδαξε φιλοσοφία για κάποιο καιρό, ωστόσο επέστρεψε στην Αθήνα ξανά όταν πέθανε ο Πρόκλος το 485, καθώς και αργότερα όταν ο Μαρίνος ανέλαβε τη διοίκηση της Ακαδημίας ως σχολάρχης.[2] Ο Μαρίνος κατάφερε να πείσει τον Ισίδωρο να γίνει ο διάδοχος του στη σχολή, ωστόσο ο Ισίδωρος έφυγε σύντομα έπειτα από τον θάνατο του Μαρίνου[9], δίνοντας τη θέση του στον Ηγία.[10]

Ο Ισίδωρος είναι κυρίως γνωστός ως ο δάσκαλος του Δαμάσκιου, του οποίου οι πληροφορίες σχετικά με τον Ισίδωρο παρουσιάζουν τον Ισίδωρο με πολύ θετικό τρόπο ως άνθρωπο και ως στοχαστή.[10] Ο Ἰσιδώρου βίος του Δαμάσκιου διατηρήθηκε σε περιληπτική μορφή από τον λόγιο του 9ου αιώνα πατριάρχη Φώτιο Α´ στο έργο του με τίτλο Μυριόβιβλος,[11] καθώς και σε αποσπάσματα του λεξικού Σούδα (10ος αιώνας).

ΦιλοσοφίαΕπεξεργασία

Θεωρείται πως γενικά ήταν περισσότερο ενθουσιώδης μελετητής παρά στοχαστής, με τον ενθουσιασμό να είναι σημαντικότερος γι'αυτόν από ότι η σκέψη, και προτιμούσε τις θεωρίες του Πυθαγόρα και του Πλάτωνα σε σχέση με την λογική η οποία στερούνταν φαντασίας, ή, την πρακτικότητα της ηθικής των Στωικών φιλοσόφων και των Περιπατητικών του Αριστοτέλη.[10] Έδινε μεγάλη σημασία στη θεοσοφική αντίληψη των πραγμάτων, και ιδιαίτερο βάρος στα όνειρα και τα θρησκευτικά οράματα, τα οποία και χρησιμοποιούσε κατά την εκφορά των δημόσιων λόγων του.[10]


ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Encyclopædia Britannica: Isidore of Alexandria (Greek philosopher)
  2. 2,0 2,1 Λεξικό Σούδα, μ199 Αρχειοθετήθηκε 2015-09-24 στο Wayback Machine.
  3. Δασμάσκιος, Ἰσιδώρου βίος 248 (Λεξικό Σούδα, αι89)
  4. Δαμάσκιος, Ἰσιδώρου βίος 80 (Λεξικό Σούδα, ει40; ει301)
  5. Δασμάσκιος, Ἰσιδώρου βίος 45 (Λεξικό Σούδα, α4587)
  6. Λεξικό Σούδα, υ166 Αρχειοθετήθηκε 2010-08-07 στο Wayback Machine.
  7. "Isidorus 1", John Robert Martindale, (1980), The Prosopography of the Later Roman Empire. Cambridge University Press
  8. Δαμάσκιος, 399 (Φώτιος, 301)
  9. "Isidorus 5", John Robert Martindale, (1980), The Prosopography of the Later Roman Empire. Cambridge University Press
  10. 10,0 10,1 10,2 10,3   Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Isidore of Alexandria» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα (11η έκδοση) Cambridge University Press http://encyclopedia.jrank.org/INV_JED/ISIDORE_OF_ALEXANDRIA.html 
  11. Φώτιος, Μυριόβιβλος, 181, 212
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Isidore of Alexandria της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).