Ιωάννης του Μπωμόν

Ολλανδός ευγενής

Ο Ζαν ντε Μπωμόν (1288 - 11 Μαρτίου 1356), κύριος του Μπωμόν και κόμης του Σουασόν από επιγαμία ήταν τέταρτος γιος του Ιωάννη Β΄ του Αινώ και της Φιλίππης του Λουξεμβούργου κόρης του Ερρίκου Ε΄, κόμη του Λουξεμβούργου. [2]. Με τον θάνατο σε εφηβική ηλικία του ξαδέλφου του Ιωάννη Α΄ κόμη της Ολλανδίας (1299) ο πατέρας του Ιωάννης Β΄ έγινε κληρονόμος λόγω των δικαιωμάτων της γιαγιάς του Αδελαΐδας της Ολλανδίας, η κληρονομιά αυτή έφερε την ένωση του Αινώ με την Ολλανδία για μισό περίπου αιώνα. [3] Τον πατέρα του διαδέχθηκε (1304) ο τρίτος αδελφός του Γουλιέλμος Α΄ του Αινώ ο οποίος παραχώρησε στον μικρότερο αδελφό του Ιωάννη από τις 21 Ιουνίου 1308 μια σειρά από δώρα, τα σημαντικότερα ήταν οι πόλεις Νόρντβέικ και Μπέβερβέικ στην βόρεια Ολλανδία στις 23 Ιουλίου 1313. Το Μπωμόν και το κάστρο του Σχουνχόφεν στην νότια Ολλανδία έγιναν για τον ίδιο τον Ιωάννη ο σημαντικότεροι τόποι κατοικίας, ίδρυσε μοναστήρι Καρμελιτών στο Σχουνχόφεν (1340)

Ιωάννης του Μπομόντ
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1288
Θάνατος11  Μαρτίου 1356
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταδημόσιος υπάλληλος
Οικογένεια
ΣύζυγοςΜαργαρίτα του Σουασόν
ΤέκναΙωάννα του Αινώ
Jeanne d'Avesnes, Dame de Beaumont[1]
ΓονείςΙωάννης Β΄ του Αινώ και Φιλίππη του Λουξεμβούργου
ΑδέλφιαΓουλιέλμος Α΄ του Αινώ
Μαρία των Αβέν
Alice of Hainault

Αντιβασιλιάς του Αινώ χωρίς να εξασφαλίσει τελικά την διαδοχή του ανιψιού τουΕπεξεργασία

Ο Ιωάννης πολλές φορές είχε αντικαταστήσει τον απόντα αδελφό του ως κυβερνήτης της Ολλανδίας, ήταν από τον αδελφό του επικεφαλής της αποστολής του Αινώ στην Αγγλία η οποία βοήθησε την Ισαβέλλα της Γαλλίας βοήθησε να ανατρέψει τον σύζυγο της βασιλιά Εδουάρδο Β΄ και να τοποθετήσει τον γιο της Εδουάρδο Γ΄ ο οποίος ήταν γαμπρός του αδελφού του (1326). Το 1340 διετέλεσε αντιβασιλιάς της Ζηλανδίας και της Ολλανδίας για λογαριασμό του ανιψιού του Γουλιέλμου Β΄, οδήγησε μια αποτυχημένη αποστολή με τον ανιψιό του στην Φρίσλαντ (1345), στην οποία ο Γουλιέλμος Β΄ σκοτώθηκε στην μάχη του Βάρν αλλά ο θείος του Ιωάννης κατόρθωσε να δραπετεύσει. Διεκδίκησε την διαδοχή των τριών κομητειών αλλά τελικά δόθηκαν στην ανιψιά του Μαργαρίτα Β΄, κόμισσα του Αινώ αδελφή του Γουλιέλμου Β΄ και στον σύζυγο της Γερμανό αυτοκράτορα Λουδοβίκο της Βαυαρίας. Στην συνέχεια ταξίδευσε στην Γαλλία, συμμετείχε στην μάχη του Κρεσύ (1347) όπου σκοτώθηκε ο γαμπρός του Λουδοβίκος Β΄, κόμης του Μπλουά σκοτώθηκε και τον διαδέχθηκε ο εγγονός του Ιωάννης Β΄, κόμης του Μπλουά ως υποψήφιος διάδοχος στις κομητείες της Ολλανδίας και της Ζηλανδίας, ο Ζαν ντε Μπωμόν έζησε τα υπόλοιπα χρόνια μέχρι τον θάνατο του στην αυλή της Μαργαρίτας της Βουργουνδίας.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Με τον γάμο του με την Μαργαρίτα του Σουασόν, κόρη και κληρονόμο του Ούγου κόμη του Σουασόν, απέκτησε:

  • Ιωάννα 1323-1350, παντρεύτηκε στον πρώτο της γάμο τον Λουδοβίκο Β΄ κόμη του Μπλουά και στην συνέχεια τον Γουλιέλμο Α΄ μαρκήσιο του Ναμύρ.
  • Ιωάννης, μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού του Καμπραί.
  • Γουλιέλμος, μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού του Καμπραί, Μπωβαί, Λε Μαν.
  • Αμαλρίκ, μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού του Καμπραί, Ντολ, Τουρ.
  • Ρεϊνού, μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού του Καμπραί.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Darryl Roger Lundy: The Peerage.
  2. Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Neue Folge, Band II (Marburg, Germany: Verlag von J. A. Stargardt, 1984), Tafel 4
  3. Johan C H Blom, History of the Low Countries (New York: Berghahn Books, 2006), p. 58

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Neue Folge, Band II (Marburg, Germany: Verlag von J. A. Stargardt, 1984)
  • Johan C H Blom, History of the Low Countries (New York: Berghahn Books, 2006)

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα John of Beaumont της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).