Ο Καλλίνος ο Εφέσιος (Αρχαία Ελληνικά: Καλλῖνος ὁ Ἐφέσιος) ήταν αρχαίος Έλληνας λυρικός ποιητής και ο αρχαιότερος ελεγειακός. Έζησε και έδρασε τον 8ο αι. π.Χ. λίγο μετά την καθιέρωση των Ολυμπιακών αγώνων. Την εποχή εκείνη, οι Κιμμέριοι έκαναν επιδρομές στην Μ. Ασία, έτσι με τα ποιήματά του εμψύχωνε τους συμπολίτες του να αγαπάνε την πατρίδα τους και να την υπερασπίζονται ηρωικά.[2] Μερικά αποσπάσματα από τα έργα του διασώθηκαν.[3]

Καλλίνος
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Καλλῖνος (Αρχαία Ελληνικά)
Γέννηση6ος αιώνας π.Χ.
Έφεσος
Θάνατος7ος αιώνας π.Χ.
ΕθνικότηταΈλληνες
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςαρχαία ελληνικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταποιητής[1]
ελεγειακός ποιητής[1]
Commons page Σχετικά πολυμέσα

ΈργοΕπεξεργασία

Παρακάτω εκτίθεται το μεγαλύτερο διασωθέν (α') απόσπασμα έργου του Καλλίνου στην Αρχαία Ελληνική[4]

μέχρις τέο κατάκεισθε; κότ᾽ ἄλκιμον ἕξετε θυμόν,

ὦ νέοι; οὐδ᾽ αἰδεῖσθ᾽ ἀμφιπερικτίονας

ὧδε λίην μεθιέντες; ἐν εἰρήνηι δὲ δοκεῖτε

ἧσθαι, ἀτὰρ πόλεμος γαῖαν ἅπασαν ἔχει

...........................................

καί τις ἀποθνήσκων ὕστατ᾽ ἀκοντισάτω.

τιμῆέν τε γάρ ἐστι καὶ ἀγλαὸν ἀνδρὶ μάχεσθαι

γῆς πέρι καὶ παίδων κουριδίης τ᾽ ἀλόχου

δυσμενέσιν· θάνατος δὲ τότ᾽ ἔσσεται, ὁππότε κεν δὴ

Μοῖραι ἐπικλώσωσ᾽. ἀλλά τις ἰθὺς ἴτω

ἔγχος ἀνασχόμενος καὶ ὑπ᾽ ἀσπίδος ἄλκιμον ἦτορ

ἔλσας, τὸ πρῶτον μειγνυμένου πολέμου.

οὐ γάρ κως θάνατόν γε φυγεῖν εἱμαρμένον ἐστὶν

ἄνδρ᾽, οὐδ᾽ εἰ προγόνων ἦι γένος ἀθανάτων.

πολλάκι δηϊοτῆτα φυγὼν καὶ δοῦπον ἀκόντων

ἔρχεται, ἐν δ᾽ οἴκωι μοῖρα κίχεν θανάτου,

ἀλλ᾽ ὁ μὲν οὐκ ἔμπης δήμωι φίλος οὐδὲ ποθεινός·

τὸν δ᾽ ὀλίγος στενάχει καὶ μέγας ἤν τι πάθηι·

λαῶι γὰρ σύμπαντι πόθος κρατερόφρονος ἀνδρὸς

θνήσκοντος, ζώων δ᾽ ἄξιος ἡμιθέων·

ὥσπερ γάρ μιν πύργον ἐν ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶσιν·

ἔρδει γὰρ πολλὼν ἄξια μοῦνος ἐών.

Ακολουθεί η μετάφραση του κ. Σ. Μενάρδου[5][6]

Ως πότε πια κατάκοιτοι; ορμήν πότε θα βρείτε;

δεν ντρέπεσθε τους γείτονες για την οκνιάν αυτή;

Ε! παλικάρια, ειρηνικά πως κάθεστε θαρρείτε

και ωστόσο γύρω ο πόλεμος όλη την γη κρατεί…

Είναι τιμή κι είναι χαρά στο παλικάρι η μάχη

για την πατρίδα, την καλή γυναίκα, τα παιδιά.

Ο θάνατος τότε θα ᾽ρθει, όταν η Μοίρα λάχει·

μόνο καθείς ας ορθωθεί μ᾽ ατρόμητη καρδιά,

και ας δράξει αμέσως το σπαθί κι ας ζώσει τ᾽ άρματά του

και όσό ᾽ναι του πολέμου αρχή, ας δράμει εκεί μπροστά,

γιατί να φύγει αδύνατο την μοίρα του θανάτου,

και αν η γενιά του από θεούς αθάνατου ς βαστά·

κάποτ᾽ αν απ᾽ τον πόλεμο δειλά λιποτακτήσει,

μέσα στο σπίτι βρίσκει τον η ώρα του η στερνή.

Μα τούτον ποιος τον αγαπά και ποιος θα τον ποθήσει;

ενώ τον άλλο ένας λαός, αν πάθει, τον πονεί.

Γιατί ο λαός ολάκερος θρηνεί το παλικάρι,

σαν αποθάνει· κι έχουν τον ημίθεο όσο ζει

σαν πύργ᾽ όλοι κατάματα θωρούν τον με καμάρι

γιατί μονάχος κάμνει αυτός όσα πολλοί μαζί!

Άλλα τρία αποσπάσματα μπορούν να βρεθούν στον ακόλουθο σύνδεσμο https://www.hs-augsburg.de/~harsch/graeca/Chronologia/S_ante07/Kallinos/kal_frag.html

ΠηγέςΕπεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 Perseus Project. catalog.perseus.tufts.edu/catalog/urn:cite:perseus:author.310. Ανακτήθηκε στις 10  Ιανουαρίου 2020.
  2. «Αρχαϊκή Λυρική Ποίηση». www.greek-language.gr. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2020. 
  3. «Τα είδη της λυρικής ποίησης και οι κυριότεροι εκπρόσωποι: α. Ελεγεία». ebooks.edu.gr. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2020. 
  4. «ΚΑΛΛΙΝΟΣ: απ. 1 West». www.greek-language.gr. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2020. 
  5. «ΚΑΛΛΙΝΟΣ: απ. 1 West». www.greek-language.gr. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2020. 
  6. «Exhortation to Battle, by Callinus». www.poetry-archive.com. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2020.