Άνοιγμα κυρίου μενού

Καρποκράτης

γνωστικιστής φιλόσοφος από την Αλεξάνδρεια που έζησε τον 2ο αιώνα μ.Χ.

Ο Καρποκράτης ήταν αλεξανδρινός καθηγητής φιλοσοφίας, γνωστικιστής-αντινομιστής που έζησε και έδρασε στις αρχές του 2ου αιώνα μετά Χριστόν.

Καρποκράτης
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση0η χιλιετία
Αλεξάνδρεια
Θάνατος138
Χώρα πολιτογράφησηςΑίγυπτος
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταφιλόσοφος

Πίνακας περιεχομένων

ΒίοςΕπεξεργασία

Δίδαξε στην Αλέξάνδρεια πλατωνική φιλοσοφία από την οποία και επηρεάστηκε. Παντρεύτηκε την Αλεξάνδρεια από τη Σάμη της Κεφαλονιάς κι απέκτησε ένα γιο, τον Επιφάνη,ο οποίος υπήρξε και συνεχιστής του. Για την ιστορικότητα του προσώπου του Καρποκράτη δεν λείπουν και οι αμφισβητήσεις: ο H Kraft διατύπωσε την υπόθεση σύμφωνα με την οποία «δεν υπήρξε γνωστικός με το όνομα Καρποκράτης,αλλά γνωστική σχολή που πήρε το όνομα του αιγυπτιακού θεού Harpocrate»[1]

Η διδασκαλία τουΕπεξεργασία

Ο αγέννητος θεός είναι ο δημιουργός του νοητού κόσμου, του αποτελούμενου από τους αγγέλους και τις ψυχές. Ο υλικός κόσμος δημιουργήθηκε από ορισμένους αγγέλους.

Ο άνθρωπος είναι δισυπόστατος: αποτελείται από το υλικό σώμα-φυλακή και την φυλακισμένη ψυχή. Τελικός σκοπός είναι η απελευθέρωσή της και η επάνοδός της στον Θεό. Ο Ιησούς δεν ήταν κάτι περισσότερο από έναν άνθρωπο, αλλά ο πιο δίκαιος από τους υπόλοιπους. Τα πάθη που ταλανίζουν τον άνθρωπο είναι δοσμένα με σκοπό την τιμωρία του. Η ψυχή του θυμάται όσα είχε δει στα πλαίσια της επικοινωνίας της με τον Θεό κατά την φάση της προΰπαρξής της. Προκειμένου να ξεφύγει βοηθείται από την απεσταλμένη θεία δύναμη κι ασκείται στα ιουδαϊκα ήθη. Τρία είναι τα σωτηριώδη μέσα: η πίστη, η αγάπη, η αμαρτία. Η τελευταία, μέσα από την συνεχή επίδοση σε γενετήσιες ηδονές συντελεί καίρια στην φθορά της φυλακής της ψυχής, δηλαδή του σώματος. Σε αντίθετη περίπτωση μετενσαρκώνονται.[2]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Α' ,εκδ. Παρουσία, Αθήνα, 1997, σελ.187
  2. Παναγιώτης Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, τομ. Β. εκδ. Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη, 2005, σελ.145

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Α' ,εκδ. Παρουσία, Αθήνα, 1997, σελ.187
  • Παναγιώτης Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, τομ. Β. εκδ. Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη, 2005, σελ.144-146