Άνοιγμα κυρίου μενού

Ελληνική κατοχή Σμύρνης

Κατοχή και διοίκηση της Σμύρνης από τον ελληνικό στρατό στα πλαίσια της συνθήκης Ανακωχής του Μούδρου, 1919
(Ανακατεύθυνση από Κατοχή της Σμύρνης)

Ελληνική κατοχή της Σμύρνης ονομάζεται στην ιστορία της πόλης, το χρονικό διάστημα από την από την 1/15η Μαΐου του 1919 έως την 30/8 - 9η Σεπτεμβρίου του 1922, όταν η Σμύρνη (σημ. Ιζμίρ) και η ευρύτερη περιοχή της βρισκόταν κάτω από την πολιτική και στρατιωτική διοίκηση των Ελλήνων.
Κατά την διάρκεια της ελληνικής κατοχής ο πολιτικός φορέας που διοικούσε την πόλη, ήταν η «Ύπατη Αρμοστεία Σμύρνης», με επικεφαλής τον Ύπατο Αρμοστή Αριστείδη Στεργιάδη, ενώ οι στρατιωτικές επιχειρήσεις διευθύνονταν από το Σώμα Στρατού Σμύρνης.

Κατοχή της Σμύρνης
Εφαρμογή της Συνθήκης Ανακωχής του Μούδρου
Ionia within Greece (1919).svg
Χρονολογία 15 Μαΐου 1919 – 6 Σεπτεμβρίου 1922
Τόπος Σμύρνη, Οθωμανική Αυτοκρατορία
Έκβαση Δημιουργία της Ζώνης της Σμύρνης, για την ειρήνευση στην περιοχή

Ο ελληνικός στρατός, εξουσιοδοτημένος από τις νικήτριες δυνάμεις του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου, να εφαρμόσει την Συνθήκη ανακωχής του Μούδρου στην περιοχή, κατείχε την επονομαζόμενη Ζώνη της Σμύρνης, κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων σχετικά με την κατάτμηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας,[1] για την προστασία του χριστιανικού πληθυσμού που ζουσε μέσα και γύρω από την πόλη.

Η ελληνική απόβαση στις 15 Μαΐου του 1919 γιορτάστηκε από τον τοπικό ελληνικό πληθυσμό, αλλά γρήγορα οδήγησε σε εθνοτική βία στην περιοχή. Αυτή η βία είχε ως αποτέλεσμα τη μειωμένη διεθνή υποστήριξη για την κατοχή, όπως και την άνοδο του τουρκικού εθνικισμού. Ο Ύπατος Αρμοστής της Σμύρνης, Αριστείδης Στεργιάδης,[1] πήρε μια σταθερή στάση κατά των διακρίσεων εις βάρος του τουρκικού πληθυσμού από τη διοίκηση. Ωστόσο, οι εθνοτικές εντάσεις και οι διακρίσεις συνεχίστηκαν. Ο Στεργιάδης άρχισε επίσης τις εργασίες για τα έργα που αφορούσαν την επανεγκατάσταση των Ελλήνων προσφύγων, τα θεμέλια για ένα πανεπιστήμιο και κάποια έργα για τη δημόσια υγεία. Η Σμύρνη ήταν ένα σημαντικό ορμητήριο για τα ελληνικά στρατεύματα στην Ανατολία, κατά τη διάρκεια της μικρασιατικής εκστρατείας (1919-1922).

Η κατοχή της Σμύρνης έληξε στις 9 Σεπτεμβρίου του 1922 με την κατάληψη της Σμύρνης από τα τουρκικά στρατεύματα υπό τον Μουσταφά Κεμάλ. Μετά την τουρκική προέλαση στην Σμύρνη, ένας όχλος θανάτωσε τον ορθόδοξο Μητροπολίτη Σμύρνης Χρυσόστομο,[2] ενώ λίγες μέρες αργότερα, με τη Καταστροφή της Σμύρνης πυρπολήθηκαν μεγάλα τμήματα της πόλης (συμπεριλαμβανομένων των περισσότερων ελληνικών και αρμενικών συνοικιών), ενώ η τουρκική συνοικία έμεινε ανέπαφη.[3] Με το τέλος της κατοχής της Σμύρνης, η μεγάλη μάχη στην Ανατολία μεταξύ ελληνικών και τουρκικών δυνάμεων ολοκληρώθηκε σε μεγάλο βαθμό, ενώ στις 24 Ιουλίου του 1923, τα αντιμαχόμενα μέρη υπέγραψαν τη Συνθήκη της Λωζάνης, γεγονός που σήμανε τον τερματισμό του πολέμου.

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία