Το Κουμπ Μελά (कुम्भ मेला) είναι σημαντικό προσκύνημα και εορτή στον Ινδουισμό. Το Κουμπ Μελά λαμβάνει χώρα σε τέσσερις παραποτάμιες πόλεις κάθε 12 χρόνια: στο Πραγιάγκ (συρροή Γάγγη-Γιαμούνα-Σαραβάστι), Χαριντβάρ (επί τον Γάγγη), Νασίκ (επί τον Γκονταβάρι), και Ουτζάιν (επί τον Σίπρα).[1][2] Η εορτή χαρακτηρίζεται από μια τελετουργική βουτιά στα νερά, ενώ είναι και μια γιορτή του κοινοτικού εμπορίου με πολλά πανηγύρια, εκπαιδευτικά προγράμματα, ομιλίες γύρω από θρησκευτικά ζητήματα από τους αγίους, μαζική παράδοση φαγητού για τους φτωχούς ή τους μοναχούς, καθώς και ψυχαγωγία.[3][4] Οι ερευνητές πιστεύουν ότι η κολύμβηση σε αυτά τα ποτάμια είναι μέσο για την επίτευξη της πραγιαστσίτα (εξιλέωση, μετάνοια) για τα λάθη του παρελθόντος,[5] καθώς και ως μέσο άφεσης των αμαρτιών τους.[6]

ΕπισκόπησηΕπεξεργασία

Η ίδρυση του Κουμπ Μελά αποδίδεται στον φιλόσοφο Αντί Σανκάρ (8ος αιώνας), ως μέρος των προσπαθειών του να ξεκινήσει μεγάλες ινδουιστικές συγκεντρώσεις για φιλοσοφικές συζητήσεις και αναμετρήσεις μαζί με Ινδουιστικά μοναστήρια στην ινδική υποήπειρο.[7] Ωστόσο δεν υπάρχει λογοτεχνική ένδειξη ότι οι μαζικές συγκεντρώσεις ονομάζονταν Κούμπα Μελά πριν τον 19ο αιώνα. Ιστορικά χειρόγραφα[8] και επιγραφές[9] κάνουν αναφορά σε ένα ετήσιο Μάγκα Μελά στον Ινδουισμό, με περιοδικές μεγαλύτερες συγκεντρώσεις κάθε 6 ή 12 χρόνια, όπου οι πιστοί συγκεντρώνονταν σε μαζικούς αριθμούς και μια εκ των τελετουργιών ήταν το κολύμπι σε ένα ιερό υδάτινο πόρο. Σύμφωνα με την Κάμα ΜακΛιν, οι κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις στην εποχή της αποικιοκρατίας και η αντίδραση στον οριενταλισμό οδήγησε στην μετεξέλιξη του αρχαίου Μάγκα Μελά στο σύγχρονο Κουμπ Μελά, ιδιαίτερα μετά την Ινδική εξέγερση του 1857.[10]

Οι εβδομάδες στις οποίες λαμβάνει χώρα το Κουμπ Μελά σε κάθε περιοχή περίπου κάθε 12 χρόνια ορίζεται βασίζεται στο ινδουιστικό σεληνοηλιακό ημερολόγιο και τις σχετικές αστρολογικές θέσεις του Δία, του Ηλίου και της Σελήνης. Το κενό μεταξύ των εορτών του Πραγιάγκ και του Χαριντβάρ είναι περίπου 6 χρόνια, ενώ διαθέτουν ένα Μάχα Κουμπ Μελά (μεγάλο, κύριο Κουμπ Μελά) και ένα Άρντα Κουμπ Μελά (μισό). Οι ακριβείς χρόνοι ιδιαίτερα για το Κουμπ Μελά στο Ουτζάιν και το Νασίκ αμφισβητούνταν κατά τον 20ό αιώνα. Οι εορτασμοί στο Νασίκ και το Ουτζάιν εορτάζονται τον ίδιο χρόνο ή με ένα χρόνο διαφορά,[11] συνήθως 3 χρόνια μετά το Κουμπ Μελά του Χαριντβάρ.[12] Επίσης, στην Ινδία υπάρχουν και άλλες παρόμοιες μικρότερες εορτές όπως το Μάγκα Μελά, το Μακάρ Μελά ή ισοδύναμά τους. Για παράδειγμα, στο Ταμίλ Ναντού εορτάζεται το Μάγκα Μελά το οποίο περιέχει και βούτηγμα στα νερά. Η εορτή λαμβάνει χώρα στην δεξαμένη Μαχαμάχαμ κοντά στον ποταμό Καβέρι κάθε 12 χρόνια στο Κουμπακονάμ, προσελκύοντας εκατομμύρια Ινδουιστές από την νότιο Ινδία και έχει περιγραφεί ως το Κουμπ Μελά των Ταμίλ.[13][14] Άλλα μέρη στα οποία η εορτή πλυσίματος στα ύδατα και τα σχετικά πανηγύρια ονομάζονται Κουμπ Μελά είναι η Κουρουκσέτρα,[15][16] το Σόνιπατ,[17] και το Πανότι στο Νεπάλ.[18]

Το Κουμπ Μελά έχει τρεις ημερομηνίες στις οποίες συγκεντρώνονται τα μεγαλύτερα πλήθη πιστών, ενώ η εορτή λαμβάνει χώρα από ένα[19] έως τρεις μήνες γύρω από ορισμένες ημερομηνίες.[20] Κάθε Κουμπ Μελά προσελκύει εκατομμύρια ατόμων, με το μεγαλύτερο αριθμό να συγκεντρώνονται στο Πραγιάγκ και ο δεύτερος μεγαλύτερος στο Χαριντβάρ.[21] Σύμφωνα με την εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα, 60 εκατομμύρια Ινδουιστές συγκεντρώθηκαν στο Κουμπ Μελά του 2001.[7] Το Κουμπ Μελά είναι μια από τις μεγαλύτερες ειρηνικές συγκεντρώσεις ατόμων στο κόσμο και η "μεγαλύτερη συγκέντρωση θρησκευτικών πιστών στο κόσμο".[22] Το 2017 εντάχθηκε στον κατάλογο Άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της Ουνέσκο.[23] Η εορτή λαμβάνει χώρα αρκετές ημέρες και ο μεγαλύτερος αριθμός πιστών καταγράφεται στην ημέρα Αμαβάσια. Εκτιμάται ότι 30 εκατομμύρια άτομα συμμετείχαν στο Κουμπ Μελά του Πραγιάγκ στις 10 Φεβρουαρίου 2013.[24][25]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. The Editors of Encyclopaedia Britannica (2015). Kumbh Mela: Hindu festival. Encyclopaedia Britannica. 
  2. Kama MacLean (2003). «Making the Colonial State Work for You: The Modern Beginnings of the Ancient Kumbh Mela in Allahabad». The Journal of Asian Studies 62: 873–905. doi:10.2307/3591863. 
  3. Diana L. Eck (2012). India: A Sacred Geography. Harmony Books. σελίδες 153–155. ISBN 978-0-385-53190-0. 
  4. Williams Sox (2005). Lindsay Jones, επιμ. Encyclopedia of Religion, 2nd Edition. 8. Macmillan. σελίδες 5264–5265. , Quote: "The special power of the Kumbha Mela is often said to be due in part to the presence of large numbers of Hindu monks, and many pilgrims seek the darsan (Skt., darsana; auspicious mutual sight) of these holy men. Others listen to religious discourses, participate in devotional singing, engage brahman priests for personal rituals, organize mass feedings of monks or the poor, or merely enjoy the spectacle. Amid this diversity of activities, the ritual bath at the conjunction of time and place is the central event of the Kumbha Mela."
  5. Kane 1953.
  6. McLean, Kama. "Seeing, Being Seen, and Not Being Seen: Pilgrimage, Tourism, and Layers of Looking at the Kumbh Mela." (2009): 319-41. Ebscohost. Web. 28 September 2014..
  7. 7,0 7,1 The Editors of Encyclopaedia Britannica (2015). Kumbh Mela: Hindu festival. Encyclopaedia Britannica. 
  8. Kama MacLean (2003). «Making the Colonial State Work for You: The Modern Beginnings of the Ancient Kumbh Mela in Allahabad». The Journal of Asian Studies 62 (3). doi:10.2307/3591863. 
  9. Monika Horstmann (2009). Patronage and Popularisation, Pilgrimage and Procession: Channels of Transcultural Translation and Transmission in Early Modern South Asia. Otto Harrassowitz Verlag. σελίδες 135–136 with footnotes. ISBN 978-3-447-05723-3. 
  10. Kama MacLean (2003). «Making the Colonial State Work for You: The Modern Beginnings of the Ancient Kumbh Mela in Allahabad». The Journal of Asian Studies 62 (3): 873–905. doi:10.2307/3591863. 
  11. Matthew James Clark (2006). The Daśanāmī-saṃnyāsīs: The Integration of Ascetic Lineages Into an Order. Brill. σελ. 294. ISBN 978-90-04-15211-3. 
  12. K. Shadananan Nair (2004). «Mela». Proceedings Ol'THC. UNI-SCO/1 AI IS/I Wl IA Symposium Held in Rome, December 2003 (IAHS): 165. http://hydrologie.org/redbooks/a286/iahs_286_0160.pdf. 
  13. Maclean 2008, σελ. 102.
  14. Diana L. Eck (2012). India: A Sacred Geography. Harmony Books. σελίδες 156–157. ISBN 978-0-385-53190-0. 
  15. Census of India, 1971: Haryana, Volume 6, Part 2, Page 137.
  16. 1988, Town Survey Report: Haryana, Thanesar, District Kurukshetra, page 137-.
  17. Σφάλμα αναφοράς: Σφάλμα παραπομπής: Λανθασμένο <ref>. Δεν υπάρχει κείμενο για τις παραπομπές με όνομα satk1.
  18. Gerard Toffin (2012). Phyllis Granoff and Koichi Shinohara, επιμ. Sins and Sinners: Perspectives from Asian Religions. BRILL Academic. σελίδες 330 with footnote 18. ISBN 978-90-04-23200-6. 
  19. James Lochtefeld (2008). Knut A. Jacobsen, επιμ. South Asian Religions on Display: Religious Processions in South Asia and in the Diaspora. Routledge. σελ. 29. ISBN 978-1-134-07459-4. 
  20. James Mallinson (2016). Rachel Dwyer, επιμ. Key Concepts in Modern Indian Studies. New York University Press. σελίδες 150–151. ISBN 978-1-4798-4869-0. 
  21. Maclean 2008, σελίδες 225-226.
  22. The Maha Kumbh Mela 2001 indianembassy.org
  23. Kumbh Mela on UNESCO's list of intangibl, Economic Times, 7 December 2017.
  24. «Over 3 crore take holy dip in Sangam on Mauni Amavasya». IBNLive. 10 Φεβρουαρίου 2013. 
  25. Rashid, Omar (11 February 2013). «Over three crore devotees take the dip at Sangam». The Hindu (Chennai). http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/over-three-crore-devotees-take-the-dip-at-sangam/article4401726.ece.