Κούρδοι στην Τουρκία

Οι Κούρδοι στην Τουρκία είναι οι άνθρωποι που έχουν γεννηθεί ή κατοικούν στην Τουρκία, οι οποίοι είναι κουρδικής καταγωγής. Οι Κούρδοι είναι η μεγαλύτερη εθνοτική μειονότητα στην Τουρκία. Σύμφωνα με διάφορες εκτιμήσεις, αποτελούν το 15% έως το 20% του πληθυσμού της Τουρκίας.[4][5][6] Υπάρχουν Κούρδοι που ζουν σε διάφορες επαρχίες της Τουρκίας, αλλά βρίσκονται κυρίως συγκεντρωμένοι στα ανατολικά και νοτιοανατολικά της χώρας, στην περιοχή του Τουρκικού Κουρδιστάν.

Κούρδοι στην Τουρκία
Kurdistan of Turkey (CIA).png
Οι Κούρδοι σε περιοχές της επικρατείας της Τουρκίας σύμφωνα με το The World Factbook (1992)
Συνολικός πληθυσμός
13,0–14,2 εκατομμύρια[1]
(KONDA, εκτίμηση του 2013)
15,25 εκατομμύρια[2]
(CIA World Factbook, εκτίμηση του 2016)
20 εκατομμύρια[3]
(Κουρδικό Ινστιτούτο του Παρισίου, εκτίμηση του 2017)
Περιοχές με σημαντικούς πληθυσμούς
Ανατολική και Νοτιοανατολική Ανατολία,
Μεγάλη διασπορά πληθυσμού στην Κωνσταντινούπολη, τη Σμύρνη, τα Άδανα και τη Μερσίνη
Γλώσσες
Κουρδικά  • Τουρκικά
Θρησκεία
Κυρίως Σουνισμός, σε μειονότητα Αλεβισμός
Σχετιζόμενες εθνικές ομάδες
Ζάζα και άλλοι Ιρανικοί λαοί

Σφαγές, όπως η βίαιη καταστολή της κουρδικής ανταρσίας, η εθνοκτονία στο Ντερσίμ και η σφαγή στο Ζιλάν, διαπράχθηκαν περιοδικά εναντίον των Κούρδων από την ίδρυση της Δημοκρατίας της Τουρκίας το 1923. Η τουρκική κυβέρνηση χαρακτήριζε τους Κούρδους ως «Ορεινούς Τούρκους» μέχρι το 1991,[7][8][9] και αρνούνταν την ύπαρξη των Κούρδων.[10] Οι λέξεις «Κούρδοι» ή «Κουρδιστάν» απαγορεύτηκαν σε οποιαδήποτε γλώσσα από την τουρκική κυβέρνηση, αν και το «Κουρδικός» επιτρεπόταν σε απογραφές.[11] Μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1980, οι κουρδικές γλώσσες απαγορεύτηκαν επίσημα στη δημόσια και την ιδιωτική ζωή.[12] Πολλοί άνθρωποι που μιλούσαν, δημοσίευαν ή τραγουδούσαν στα κουρδικά συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν.[13] Στην Τουρκία, είναι παράνομο να χρησιμοποιούνται τα κουρδικά ως γλώσσα διδασκαλίας τόσο σε δημόσια όσο και σε ιδιωτικά σχολεία. Η κουρδική γλώσσα επιτρέπεται μόνο ως ξεχωριστό μάθημα σε ορισμένα σχολεία.[14]

Από τη δεκαετία του 1980, τα κουρδικά κινήματα έχουν συμπεριλάβει και ειρηνικές πολιτικές δραστηριότητες για τα βασικά πολιτικά δικαιώματα των Κούρδων στην Τουρκία, καθώς και ένοπλες εξεγέρσεις και αντάρτικους πολέμους, συμπεριλαμβανομένων στρατιωτικών επιθέσεων με στόχο κυρίως τουρκικές στρατιωτικές βάσεις, απαιτώντας πρώτα ένα ξεχωριστό κουρδικό κράτος και αργότερα αυτοδιάθεση για τους Κούρδους.[15] Σύμφωνα με δημοσκόπηση της Τουρκικής κοινότητας, το 59% των αυτοπροσδιοριζόμενων Κούρδων στην Τουρκία πιστεύει ότι οι Κούρδοι στην Τουρκία δεν αναζητούν ξεχωριστό κράτος (ενώ το 71,3% των αυτοπροσδιοριζόμενων Τούρκων πιστεύει ότι αναζητούν).[16]

Κατά τη διάρκεια της κουρδοτουρκικής σύγκρουσης, επιβλήθηκαν εμπάργκο στα τρόφιμα σε κουρδικά χωριά και πόλεις.[17][18] Υπήρξαν πολλές περιπτώσεις Κούρδων που εκδιώχθηκαν βίαια από τα χωριά τους από τις τουρκικές δυνάμεις ασφαλείας.[19] Σύμφωνα με πληροφορίες, πολλά χωριά πυρπολήθηκαν ή καταστράφηκαν.[19][20] Καθ 'όλη τη δεκαετία του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000, απαγορεύθηκαν τα πολιτικά κόμματα που εκπροσωπούσαν κουρδικά συμφέροντα. Το 2013, κατάπαυση του πυρός τερμάτισε αποτελεσματικά τη βία μέχρι τον Ιούνιο του 2015, όταν οι εχθροπραξίες ανανεώθηκαν μεταξύ του PKK και της τουρκικής κυβέρνησης σχετικά με τη συμμετοχή της Τουρκίας στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας. Αναφέρθηκε ευρέως βία εναντίον των απλών Κούρδων πολιτών, και η έδρα και τα παραρτήματα του φιλοκουρδικού Δημοκρατικού Κόμματος των Λαών δέχτηκαν επίθεση από όχλους.[21]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. How many Kurds live in Turkey? by Tarhan Erdem, Hurriyet Daily News, April 26, 2013
  2. «The CIA World Factbook: Turkey (19% of a total population of 80.2 million (2017) gives a figure of about 15.25 million)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2016. 
  3. The Kurdish Population by the Kurdish Institute of Paris, 2017 estimate. "The territory, which the Kurds call Northern Kurdistan (Kurdistana Bakur), has 14.2 million inhabitants in 2016. According to several surveys, 86% of them are Kurds... So in 2016 there are about 12.2 million Kurds still living in Kurdistan in Turkey. We know that there are also strong Kurdish communities in the big Turkish metropolises like Istanbul, Izmir, Ankara, Adana and Mersin. The numerical importance of this "diaspora" is estimated according to sources at 7 to 10 million... Assuming an average estimate of 8 million Kurds in the Turkish part of Turkey, thus arrives at the figure of 20 million Kurds in Turkey."
  4. «Türkiye'deki Kürtlerin sayısı!» (στα tr). Milliyet. 2008-06-06. http://www.milliyet.com.tr/Default.aspx?aType=SonDakika&ArticleID=873452. Ανακτήθηκε στις 2008-06-29. ; Atar, Tolga (2008-06-06). «MGK'nın sır raporu ortaya çıktı!» (στα tr). Bugun (Koza İpek Gazetecilik ve Yayıncılık A.Ş.). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2008-10-17. https://web.archive.org/web/20081017192353/http://www.bugun.com.tr/haber_detay.asp?haberID=27772. Ανακτήθηκε στις 2008-10-24. ; Atar, Tolga (2008-06-07). «Sır rapor şoku» (στα tr). Bugun (Koza İpek Gazetecilik ve Yayıncılık A.Ş.). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2009-02-06. https://web.archive.org/web/20090206201400/http://www.bugun.com.tr/haber_detay.asp?haberID=27895. Ανακτήθηκε στις 2008-10-24. 
  5. Sandra Mackey , “The reckoning: Iraq and the legacy of Saddam”, W.W. Norton and Company, 2002. Excerpt from pg 350: “As much as 25% of Turkey is Kurdish.”
  6. [1] Αρχειοθετήθηκε 10 November 2013 στο Wayback Machine. [2] Αρχειοθετήθηκε 2020-04-11 στο Wayback Machine. UNICEF Children in the Population
  7. Turkey - Linguistic and Ethnic Groups - U.S. Library of Congress
  8. Bartkus, Viva Ona, The Dynamic of Secession, (Cambridge University Press, 1999), 90–91.
  9. Çelik, Yasemin (1999). Contemporary Turkish foreign policy (1. publ. έκδοση). Westport, Conn.: Praeger. σελ. 3. ISBN 9780275965907. 
  10. Jongerden, Joost (1 Ιανουαρίου 2007). The Settlement Issue in Turkey and the Kurds: An Analysis of Spatical Policies, Modernity and War (στα Αγγλικά). BRILL. σελίδες 53. ISBN 978-90-04-15557-2. 
  11. «Kurdish Language Policy in Turkey | Kurdish Academy Of Languages» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2019. 
  12. Toumani, Meline. Minority Rules, New York Times, 17 February 2008
  13. Aslan, Senem (2014). Nation Building in Turkey and Morocco. Cambridge University Press. σελ. 134. ISBN 978-1107054608. 
  14. «COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 March 2016. https://web.archive.org/web/20160304060409/http://ec.europa.eu/enlargement/pdf/key_documents/2006/nov/tr_sec_1390_en.pdf. Ανακτήθηκε στις 24 February 2016. 
  15. «Kurdistan-Turkey». GlobalSecurity.org. 22 Μαρτίου 2007. Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2007. 
  16. «In your opinion, do the Kurds want to have a separate state?» (PDF). Public Perception of the Kurdish Question. Turkey: Foundation for Political, Economic and Social Research (SETA) and Pollmark. 2009. σελ. 63. ISBN 978-605-4023-06-6. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (Poll report) στις 2 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2020. Some Kurdish movements, such as Kurdistan Freedom Hawks have targeted also Kurdish and Turkish civilians.
  17. Olson, Robert (1996). The Kurdish Nationalist Movement in the 1990s: Its Impact on Turkey and the Middle East . Lexington, Ky.: University Press of Kentucky. σελ. 16. ISBN 0813108969. 
  18. Shaker, Nadeen. «After Being Banned for Almost a Century, Turkey's Kurds Are Clamoring to Learn Their Own Language». Muftah. 
  19. 19,0 19,1 Gunes, Cengiz (2013). The Kurdish National Movement in Turkey: From Protest to Resistance. Routledge. σελ. 130. ISBN 978-1136587986. 
  20. Ibrahim, Ferhad (2000). The Kurdisch Conflict in Turkey: Obstacles and Chances for Peace and Democracy. Münster: New York, N.Y.: Lit ; St. Martin's press. σελ. 182. ISBN 3825847446. 
  21. «'Lynching Campaign' Targets Kurds in Turkey, HDP Offices Attacked». Armenian Weekly. 9 September 2015. http://armenianweekly.com/2015/09/09/lynching-campaign-targets-kurds/.