Λέοναρντ Σμιτς

Γερμανοβρετανός κλασικός φιλόλογος

Ο δρ. Λέοναρντ Σμιτς (Leonhard Schmitz, 1807 – Μάιος 1890)[5] ήταν γεννημένος στην Πρωσία κλασικός φιλόλογος και εκπαιδευτικός, που σταδιοδρόμησε κυρίως στη Μεγάλη Βρετανία.

Λέοναρντ Σμιτς
Leonhard Schmitz.PNG
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση6  Μαρτίου 1807[1][2]
Όιπεν
Θάνατος1  Μαΐου 1890[1]
Χώρα πολιτογράφησηςΗνωμένο Βασίλειο[3]
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΑγγλικά[3]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταφιλόλογος[4]
ιστορικός[4]
κλασικιστής
ΕργοδότηςΒασιλική Ανώτερη Σχολή (1846–1866)
London International College (1866–1874)
Οικογένεια
ΤέκναLina Theodora Schmitz
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Βιογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Ο Σμιτς γεννήθηκε στην πόλη Επέν (γερμ. Όιπν), που τότε ανήκε στην Πρωσία και σήμερα στο Βέλγιο, κοντά στα σύνορα Βελγίου-Γερμανίας.

Πήγε στο γυμνάσιο στο Αιξ-λα-Σαπέλ. Σε ηλικία δέκα ετών έχασε το δεξί του χέρι σε ένα ατύχημα, αλλά παρά το γεγονός αυτό αρίστευσε στα μαθήματα. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Βόννης, από όπου πήρε και διδακτορικό, και δέχθηκε την επίδραση ιδιαιτέρως του Μπάρτολντ Γκέοργκ Νήμπουρ[5].

Ο Σμιτς μετανάστευσε το 1837 στην Αγγλία, όπου γνωρίστηκε και με άλλους λόγιους, ενώ συνέγραψε πολλά από τα λήμματα μυθολογίας στο έργο του κλασικιστή Ουίλλιαμ Σμιθ Λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής βιογραφίας και μυθολογίας, αποτελώντας γενικότερα «μια μορφή-κλειδί στη μετάδοση των γερμανικών κλασικών σπουδών στη βικτωριανή Βρετανία».[6]

 
Το σπίτι της οδού Carlton Terrace 11

Το 1846 ο Σμιτς μετακόμισε στη Σκωτία για να υπηρετήσει ως διευθυντής του Βασιλικού Γυμνασίου στο Εδιμβούργο, μέχρι το 1866. Εκεί ζούσε στον αριθμό 11 της ονομαστής οδού Carlton Terrace, στον Λόφο Κάλτον, πολύ κοντά στο σχολείο.[7]

Εκλέχθηκε εταίρος της Βασιλικής Εταιρείας του Εδιμβούργου ήδη από το 1846. Στον λόγο που εκφώνησε κατά την επίσημη υποδοχή του στην Εταιρεία, εξέφρασε την ελπίδα ότι ο διορισμός του στην πόλη θα συνιστούσε «το μέσον ενδυναμώσεως και αυξήσεως της διανοητικής συμπαθείας, της υπάρχουσας επί τόσο μακρό διάστημα μεταξύ αυτής της χώρας και της Γερμανίας».[8] Από τη θέση του στο Βασιλικό Γυμνάσιο δίδαξε το 1859 αρχαία ρωμαϊκή ιστορία τον Πρίγκιπα της Ουαλλίας, μετέπειτα βασιλιά Εδουάρδο Ζ΄.[9]

Ο Σμιτς επέστρεψε στην Αγγλία το 1866 για να αναλάβει τη διεύθυνση του Διεθνούς Κολεγίου του Λονδίνου από το 1866 έως το 1874, ενώ κατόπιν διετέλεσε Εξεταστής επί των Κλασικών στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου από το 1874 έως το 1884.

Προσωπική ζωήΕπεξεργασία

Ο Λέοναρντ Σμιτς νυμφεύθηκε Αγγλίδα, την Ελίζα Μαίρη Μάτσελ[5], και περί το 1840 απέκτησαν μία κόρη, την Λεονόρα Σμιτς, που έγινε αξιόλογη μουσικοκριτικός.[10]

ΒιβλίαΕπεξεργασία

  • A Grammar of the Latin Language (1845, με τον Karl Zumpt)
  • The History of Rome (1851, με άλλους)
  • Lectures on Ancient History (1852)
  • Lectures on the History of Rome (1852)
  • Elementary Latin Grammar and Exercise (1853)
  • Lectures on Ancient Ethnography and Geography (1854)
  • A Manual of Ancient Geography (1857)
  • The Ancient History of Herodotus (1859)
  • Biographies of Eminent Soldiers of the Last Four Centuries (1865)
  • A History of England for Junior Classes (1877)
  • A History of Latin Literature (1877)
  • A Practical Grammar of the German Language
  • Putnam's Short School Histories (1876): England + Germany + Greece + Rome


ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 116816120. Ανακτήθηκε στις 14  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 (Πολωνικά) MAK. 9810717708905606.
  3. 3,0 3,1 «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) IdRef. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 7  Μαρτίου 2020.
  4. 4,0 4,1 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 116816120. Ανακτήθηκε στις 7  Μαρτίου 2015.
  5. 5,0 5,1 5,2 Edmund Burke, επιμ. (1891). «Obituary: May». The Annual Register: A Review of Public Events at Home and Abroad for the Year 1890. σελίδες 158–159. 
  6. Nick Lowe (2005-12-20). «Killing the Graves Myth». The Times Online. http://entertainment.timesonline.co.uk/tol/arts_and_entertainment/the_tls/tls_selections/classics/article2305623.ece. Ανακτήθηκε στις 2010-10-20. 
  7. Edinburgh Post Office Directory 1850
  8. John Murray: A History of the Royal High School, Εδιμβούργο 1997, σελ. 50.
  9. Murray, History, σελ. 53
  10. David Baptie (1894). «Young, Mrs. John (née Leonora Schmitz)». Musical Scotland, Past and Present, σελ. 205. https://books.google.com/books?id=XBgQAAAAYAAJ&pg=PA205.