Η Μαρία Γουαδαλούπε Βιγιαλόμπος Βέλες (ισπανικά: María Guadalupe Villalobos Vélez, 18 Ιουλίου 1908 - 14 Δεκεμβρίου 1944), περισσότερο γνωστή με το καλλιτεχνικό της όνομα Λούπε Βέλες (Lupe Vélez), ήταν Μεξικανή ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, κωμκός, τραγουδίστρια και χορεύτρια.

Λούπε Βέλες
Lupe Velez in Laughing Boy trailer 2.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Lupe Vélez (Αγγλικά)
Όνομα γεννήσεωςΜαρία Γουαδαλούπε Βιγιαλόμπος Βέλες
ΓέννησηΜαρία Γουαδαλούπε Βιγιαλόμπος Βέλες
18 Ιουλίου 1908
Σαν Λουίς Ποτοσί, Σαν Λουις Ποτοσί, Μεξικό
Θάνατος14 Δεκεμβρίου 1944 (36 ετών)
Γκλέιντεϊλ, Καλιφόρνια, ΗΠΑ
Αιτία θανάτουΑυτοκτονία
Τόπος ταφήςPanteón de Dolores, Μεξικό[1]
ΨευδώνυμοLupe Vélez
Χώρα πολιτογράφησηςΜεξικό
Πληροφορίες ασχολίας
ΙδιότηταΗθοποιός - χορεύτρια - τραγουδίστρια
Περίοδος ακμής1924 - 1944
Περίοδος ακμής1927 - 1944
Οικογένεια
ΣύζυγοςΤζόνι Βαϊσμίλερ (1933 - 1939, διαζύγιο)
Υπογραφή
Lupe Vélez signature.jpg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η Βέλες ξεκίνησε να την ενασχόλησή της με το θέμα, στο Μεξικό, αρχικά ως ερμηνεύτρια βοντβίλ, περί των αρχών του 1920. Λίγο μετά μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες, κάνοντας το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο το 1927, σε μία μικρού μήκους ταινία. Γρήγορα όμως έλαβε και πρωταγωνιστικό ρόλο, ήδη στην ταινία του 1927, The Gaucho[2] και, το 1928, στο Lady of the Pavements. Η Βέλες ήταν μία από τις πρώτες Λατινοαμερικάνες ηθοποιούς που άπεκτησαν φήμη στις Ηνωμένες Πολιτείες. Κατά τη διάρκεια της δεκαετία του 1930, συνέχίσε να πρωταγωνιστεί σε επιτυχημένες ταινίες όπως το Hot Pepper (1933), το Strictly Dynamite (1934) και το Hollywood Party (1934).

Η δημοτικότητά της εκτοξεύτηκε την επόμενη δεκαετία, του 40', ειδικά με την εμφάνισή της στης σειρά ταινιών Mexican Spitfire.[3] Παρόλα αυτά, όπως οι ρόλοι της έτσι κι αυτή, είχε πληθωρική προσωπικότητα και οι σχέσεις της έγιναν θέμα συζήτσης λόγω των κατεγιστικών τους τροπών.[4] Τον Δεκέμβριο του 1944 αυτοκτονεί με υπερβολική δόση βαρβιτουρικών.[5] Ο θάνατός της, όμως, συζητήθηκε και πολλές εικασίες υπήρξαν για αυτόν, ώσπου πλέον έχει αποκτήσει ύφος αστικού μύθου, για το πώς πραγματικά έγινε.[6]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Donnelley, Paul (2003). Fade to Black: A Book of Movie Obituaries. Music Sales Group. ISBN 0-7119-9512-5. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία