Άνοιγμα κυρίου μενού
Donald Judd, Άτιτλο, Chinati Foundation, Τέξας, 1984.
Sol LeWitt, Ανοιχτοί κύβοι, Φρανκφούρτη/Μάιν, Γερμανία, 1991.

Ο μινιμαλισμός είναι καλλιτεχνικό ρεύμα, με εφαρμογή κυρίως στη γλυπτική και τη ζωγραφική, που αναπτύχθηκε στις ΗΠΑ τη δεκαετία του 1960. Πρόκειται για ένα από τα πολλά καλλιτεχνικά κινήματα που ήρθε στο προσκήνιο μετά τη λήξη του Β' Παγκόσμιου Πολέμου. Ο μινιμαλισμός ή Art Minimal ή τέχνη του ελάχιστου,[1] έχει τις ρίζες του στα ρεύματα του Κονστρουκτιβισμού και του Σουπρεματισμού της δεκαετίας του 1920, και προέκυψε ως αντίθεση στον Αφηρημένο Εξπρεσιονισμό της δεκαετίας του 1950.

ΧαρακτηριστικάΕπεξεργασία

Ο όρος μινιμαλισμός χρησιμοποιήθηκε τη δεκαετία του 1960 για να περιγράψει μια λιτή και, συγχρόνως, αυστηρή γλυπτική.[2]

ΓλυπτικήΕπεξεργασία

Τα κύρια χαρακτηριστικά της μινιμαλιστικής γλυπτικής είναι η απόρριψη περιττών στοιχείων, η χρήση της γεωμετρίας,[3] αλλά και η χρήση βιομηχανικών υλικών, όπως π.χ. ανοξείδωτο ατσάλι, υαλοβάμβακας, πλαστικό, φύλλα μολύβδου ή χάλυβα.[4]

ΖωγραφικήΕπεξεργασία

Στη ζωγραφική ο μινιμαλισμός συνέχισε την παράδοση της τέχνης της γεωμετρικής αφαίρεσης των αρχών του εικοστού αιώνα,που ξεκίνησε με τον Κάζιμιρ Μάλεβιτς και το Μαύρο Τετράγωνο το 1915, με τη χρήση της μονοχρωμίας σε ζωγραφικούς πίνακες.

ΚαλλιτέχνεςΕπεξεργασία

O Donald Judd αποτελεί έναν σημαντικό εκπρόσωπο του μινιμαλισμού, ο οποίος χρησιμοποίησε τον όρο Specific objects (συγκεκριμένα αντικείμενα) για τα έργα του.[5]

Άλλοι σημαντικοί εκπρόσωποι του κινήματος υπήρξαν στη γλυπτική ο Sol LeWitt, ο Donald Judd, ο Tony Smith, o Carl Andre και ο Dan Flavin, και στη ζωγραφική ο Frank Stella, ο Kenneth Noland, ο Robert Ryman, και o Brice Marden.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Couderk, σελ. 54
  2. Stephen Little, σελ.138
  3. Couderc, σελ 59
  4. Ιστορία της Τέχνης Γ' Λυκείου, σελ. 336
  5. Couderc, σελ. 54

ΠηγέςΕπεξεργασία

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

Εξωτερικοί ΣύνδεσμοιΕπεξεργασία