Οι Μπουάτ (< γαλλική boîte, boîte de nuit) ήταν μικρές καλλιτεχνικές αίθουσες (μουσικές σκηνές) που δημιουργήθηκαν λίγο πριν τα μέσα της δεκαετίας του ’60, κυρίως στην περιοχή της Πλάκας [1] στην Αθήνα και φιλοξένησαν καλλιτέχνες που εκπροσωπούσαν το νέο μουσικό ρεύμα εκείνης της εποχής, το Νέο Κύμα.

Ο άρτι αφιχθείς από το Παρίσι, Γιάννης Σπανός, τους έδωσε αυτή την ονομασία, λόγω του μικρού μεγέθους τους. Η γαλλική λέξη boîte, σημαίνει κουτί ή (γενικότερα) ένα δοχείο που διαθέτει καπάκι.

Οι μουσικοί αυτοί χώροι, μικροί όσο ένα «κουτί» (boîtes de nuit), έδωσαν την ευκαιρία σε πολλούς νέους καλλιτέχνες, που δεν είχαν πρόσβαση σε μεγάλες δισκογραφικές εταιρείες, να ακουστούν και να αναδειχτούν.

Όπως λιτά και απλά ήταν τα τραγούδια του Νέου Κύματος, έτσι λιτή ήταν και η ορχήστρα, που αποτελούνταν συνήθως από ένα πιάνο και μια κιθάρα.

Οι θαμώνες των μπουάτ ήταν κατά πλειοψηφία νέοι και φοιτητές, ενώ τα ποτά είχαν ιδιαίτερα χαμηλές τιμές.

Η πρώτη, ίσως, μπουάτ στο κέντρο της Αθήνας, ήταν ο «Τιπούκειτος» του Δημήτρη Μπουκουβάλα, στην οδό Νίκης, στο Σύνταγμα.[2]

Κατάλογος ΜπουάτΕπεξεργασία

Σε αλφαβητική σειρά, ενδεικτικά, οι πρώτες μπουάτ της Αθήνας τη δεκαετία του ’60.

  • Απανεμιά
  • Αυλαία
  • Δώμα
  • Εσπερίδες
  • Ζουμ (Zoom)
  • Ζώδιο
  • Θεμέλιο
  • Καρυάτις
  • Κατακόμβη
  • Κεριά
  • Κιβωτός
  • Λημέρι
  • Λυχνάρι
  • Νεφέλες
  • Ξαστεριά
  • Παράγκα
  • Ρήγας
  • Ρουλότα
  • Στέκι του Γιάννη
  • Σούσουρο
  • Σοφίτα
  • Στοά
  • Συμπόσιο
  • Σχολείο
  • Ταβάνια
  • Τετράδιο
  • Τζαζ
  • Τιπούκειτος
  • Χρυσό Κλειδί

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Πάστρας Νίκος (Σενάριο, Σκηνοθεσία). «Τα Στέκια, Επεισόδιο 3 | Η Μπουάτ». Παραγωγή ΝΕΡΙΤ, 2015. 
  2. Γεραμάνης, Πάνος (9 Ιανουαρίου 1999). «Κώστας Χατζής: Σώμα μου μια Κιθάρα». Εφημερίδα Τα Νέα. 

Πηγές και ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία