Άνοιγμα κυρίου μενού

Νινέτ ντε Βαλουά

Βρετανίδα χορεύτρια, χορογράφος, δασκάλα και διευθύντρια κλασικού μπαλέτου

Η Νινέτ ντε Βαλουά, (6 Ιουνίου 1898 - 8 Μαρτίου 2001) ήταν Ιρλανδικής καταγωγής Βρετανίδα χορεύτρια, δασκάλα, χορογράφος και σκηνοθέτης του κλασικού μπαλέτου. Πιο συγκεκριμένα, χόρεψε επαγγελματικά με τα Ρωσικά Μπαλέτα του Σεργκέι Ντιάγκιλεφ και ίδρυσε αργότερα τα Βασιλικά Μπαλέτα έναν από τους κορυφαίους οργανισμούς μπαλέτου του 20ού αιώνα και παγκοσμίως έως σήμερα. Ίδρυσε επίσης τα Βασιλικά Μπαλέτα του Μπέρμιγχαμ (Birmingham Royal Ballet) και τη Βασιλική Σχολή Μπαλέτου. Θεωρείται ευρέως ένα από τα πιο σημαίνοντα πρόσωπα στην ιστορία του μπαλέτου και «πνευματική μητέρα» του αγγλικού μπαλέτου της Αγγλίας[10][11][12].

Νινέτ ντε Βαλουά
Aankomst choreografe Dame Ninette de Vaois op Schiphol, kop, Bestanddeelnr 927-2695.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Ninette de Valois (Γαλλικά)
Γέννηση6  Ιουνίου 1898[1][2][3][4][5][6][7]
Blessington
Θάνατος8  Μαρτίου 2001[1][2][3][4][5][6][7]
Λονδίνο
Χώρα πολιτογράφησηςΔημοκρατία της Ιρλανδίας
Ηνωμένο Βασίλειο
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΑγγλικά[8]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταχορεύτρια μπαλέτου
χορογράφος
λιμπρετίστας
ballet master
συγγραφέας
δασκάλα
ballet pedagogue
σκηνοθέτρια ταινιών κινηματογράφου[9]
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΙππότης της Λεγεώνας της Τιμής
Βραβεία Ολίβιε
Ντάμα Ταξιάρχις του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας
βραβείο Erasmus (1974)
Τάγμα των Εταίρων της Τιμής (31  Δεκεμβρίου 1981)
Τάγμα της Αξίας του Ηνωμένου Βασιλείου (2  Ιανουαρίου 1992)
Μετάλλιο Άλμπερτ (1964)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

ΧορογραφίαΕπεξεργασία

Η Νινέτ ντε Βαλουά καθιέρωσε πρώτα τον εαυτό της ως χορογράφο, χορογραφώντας αρκετά μικρά μπαλέτα στο Old Vic Theatre, στο Λονδίνο. Χορογραφούσε, επίσης, για θεατρικά έργα και όπερες στο θέατρο, παραστάσεις που πραγματοποιούσαν μαθητές της[13]. Μετά τον σχηματισμό του μπαλέτου Vic-Wells, η πρώτη μεγάλη παραγωγή της, Ιώβ (1931), ήταν το πρώτο μπαλέτο που καθόρισε το μέλλον του ρεπερτορίου του βρετανικού μπαλέτου. Αργότερα προσέλαβε τον Φρέντερικ Άστον (Frederick Ashton) ως πρώτο χορογράφο το 1935[13]. Με τη συνεργασία του παρήγαγε μια σειρά μπαλέτων, τα οποία αναγνωρίζονται ως ακρογωνιαίοι λίθοι του βρετανικού μπαλέτου. Σε αυτά περιλαμβάνονται έργα όπως το Rake’s Progress του (1935) και το Checkmate του (1937)[13].

Αναγνώριση και βραβείαΕπεξεργασία

ΕργογραφίαΕπεξεργασία

Παραπομπές σημειώσειςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb13622861x. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 2,2 (Αγγλικά) SNAC. w6639sn5. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 3,2 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Ninette-de-Valois. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 4,2 (Αγγλικά) Find A Grave. 8223718. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 5,2 FemBio. 27663. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. 6,0 6,1 6,2 (Γερμανικά) Munzinger-Archiv. 00000004855. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  7. 7,0 7,1 7,2 (Γερμανικά) Brockhaus Enzyklopädie. valois-ninette.
  8. (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb13622861x. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  9. Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
  10. Segal, Lewis (2001-03-09). «Dame Ninette de Valois; Influential Founder of Britain's Royal Ballet». Los Angeles Times. http://articles.latimes.com/2001/mar/09/local/me-35486. Ανακτήθηκε στις 2010-08-12. 
  11. «The first wave of classical ballet in Australia». cultureandrecreation.gov.au. 4 Απριλίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Νοεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2010. 
  12. Walsh, John (1998-06-06). «Interview: Dame Ninette de Valois: Doyenne of the dance — Life & Style». The Independent (London). http://www.independent.co.uk/life-style/interview-dame-ninette-de-valois-doyenne-of-the-dance-1163145.html. Ανακτήθηκε στις 2010-07-31. 
  13. 13,0 13,1 13,2 [http://www.rohcollections.org.uk/CollectionPersDeValois.aspx "Ninette de Valois Bequest and Papers". Royal Opera House Collections Online. rohcollections.org.uk. ανάκτηση 21 Noe 2015. Βιογραφίες και άλλα.
  14. "Ninette de Valois, CBE". De Valois Bequest.
  15. Laurence Olivier Award". De Valois Bequest.
  16. "Ninette de Valois, DBE". De Valois Bequest.
  17. Erasmus Prize". De Valois Bequest.

Εξωτερικοί σύνδεσμοΕπεξεργασία